วิเคราะห์แนวคิดทางจริยศาสตร์ของเหลาจื้อที่ ปรากฎในวรรณกรรมของโกวเล้ง

ผู้แต่ง

  • พระชวนชัย สุทฺธปญฺโญ

คำสำคัญ:

เต๋า เต็ก เก็ง, จริยศาสตร์เหลาจื้อ, วรรณกรรมโกวเล้ง

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่อง “วิเคราะห์แนวคิดทางจริยศาสตร์ของเหลาจื้อที่มีปรากฏในวรรณกรรมของโกวเล้ง” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาจริยศาสตร์ของเหลาจื้อในคัมภีร์เต๋า เต็ก เก็ง และเพื่อวิเคราะห์หาแนวคิดทางจริยศาสตร์ของเหลาจื้อที่ปรากฏในวรรณกรรมของโกวเล้ง

ผลศึกษาพบว่า จุดมุ่งหมายหลักของเหลาจื้อคือ การดำเนินชีวิตตามธรรมชาติมีชีวิตอย่างเรียบง่าย มีความอดทน อ่อนน้อมถ่อมตน ให้สอดคล้องกับธรรมชาติ จริยศาสตร์สำคัญของเหลาจื้อในคัมภีร์เต๋าเต็กเก็ง คือ ๑. จื้อใจ รู้จักตัวเองให้ถูกต้อง ก็คือการรู้จักธรรมชาติของชีวิต, ๒. จื้อเซ่ง ชนะตัวเองได้ ก็คือการปฏิบัติตามกฎธรรมชาติของชีวิตจนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมชาตินั้น, ๓. จื้อจก มีความรู้จักพอ ไม่ทะเยอทะยาน คือมีความสันโดษ, ๔. จื้ออีเต๋า มีเต๋าเป็นจุดหมายของชีวิต และทั้งหมดนี้คือชีวิตในอุดมคติของเต๋า

วรรณกรรมของโกวเล้งนี้ ตัวละครทุกตัวละครมีลักษณะเด่นเฉพาะ มีอิสรเสรีในการเลือกใช้ชีวิต และไม่ยอมถูกกฎเกณฑ์ของสังคมจำกัด มีคุณธรรม มีจิตใจห้าวหาญ รักความยุติธรรม มีกิเลสตัณหาความรู้สึกเหมือนปุถุชน มีแนวคิดทางจริยศาสตร์ของเหลาจื้อปรากฎให้เห็นในลักษณะของการกระทำตามหน้าที่ แสดงออกมาในรูปแบบของการกระทำต่างๆ ในแต่ละช่วงของชีวิต มีมโนธรรมประจำใจ มีความรักเพื่อนมนุษย์ ไม่สนใจเกียรติยศ ใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่เห็นแก่ตัว ทำประโยชน์ให้แก่ผู้อื่นและสังคม ไม่แสวงหาความฟุ่มเฟือยทางด้านวัตถุ ประการสำคัญที่พบจากวรรณกรรมของโกวเล้งคือ อุดมคติและปรัชญาของผู้เขียน สะท้อนให้เห็นถึงแก่นแท้แห่งชีวิตและสังคมมนุษย์ ได้ในสังคมแห่งความจริง

Downloads

Download data is not yet available.

References

โกวเล้ง. แปลโดย น. นพรัตน์. (2517). ชุดอาวุธทั้งเจ็ดตอนที่หนึ่ง กระบี่ยั่งยืนยาว. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

โกวเล้ง. แปลโดย น. นพรัตน์. (2517). ชุดอาวุธทั้งเจ็ดตอนที่สอง ขนนกยูง. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

โกวเล้ง. แปลโดย น. นพรัตน์. (2517). ชุดอาวุธทั้งเจ็ดตอนที่สาม ดาบมรกต. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

โกวเล้ง. แปลโดย น. นพรัตน์. (2518). ชุดอาวุธทั้งเจ็ดตอนที่สี่ ห่วงมากรัก (แค้นสั่งฟ้า). พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

โกวเล้ง. แปลโดย น. นพรัตน์. (2518). ชุดอาวุธทั้งเจ็ดตอนที่ห้า ทวนทมิฬ. พิมพ์ครั้งที่ 18 กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

โกวเล้ง. แปลโดย น. นพรัตน์. (2521). ชุดอาวุธทั้งเจ็ดตอนที่หก ตะขอจำพราก. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

โกวเล้ง. แปลโดย น. นพรัตน์. (2518). ชุดอาวุธทั้งเจ็ดตอนที่เจ็ด ยอดมือปราบ. พิมพ์ครั้งที่ 18. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

โกวเล้ง. เรียบเรียงโดย น. นพรัตน์. (2544). โกวเล้งมังกรเมรัย. กรุงเทพฯ : สยามอินเตอร์บุ๊ค.

ขวัญชัย ตั้งเรือนรัตน์. (2554). มโนทัศน์ที่คล้ายกันของปรัชญาเต๋าและพุทธปรัชญานิกายเซน : ศึกษาเชิงเปรียบเทียบ.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

จงดี ยั่งยืน. (2527). การศึกษาเปรียบเทียบแนวความคิดทางอภิปรัชญาและจริยศาสตร์ ในคัมภีร์ภควัทคีตาและคัมภีร์เต๋าเต้อจิง. วิทยานิพนธ์ อักษรศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์.(2530). คัมภีร์เต๋าฉบับสมบูรณ์พร้อมอรรถกถา. พิมพ์ครั้งที่ 3. เชียงใหม่ : จารึก.

ชาตรี แซ่บ้าง. (2543). ศึกษาคัมภีร์เต้าเต้อ. กรุงเทพมหานคร : สุขภาพใจ.

โชติช่วง นาดอน. (2548). เต๋า เต็ก เก็ง. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : ข้าวหอม.

ทวีวัฒน์ ปุณฑริกวิวัฒน์. (2545). ศาสนาและปรัชญา ในจีน ทิเบต และญี่ปุ่น. กรุงเทพมหานคร : สุขภาพใจ.

ปราการ กรอิสรานุกูล. (2547). ความหมายและคุณค่าของสตรีในวรรณกรรมของโกวเล้ง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

พาสนา แพรวพรรณ. (2536). ยุทธจักรมังกรโบราณ. กรุงเทพมหานคร : คนหนังสือ.

วิทย์ วิศทเวทย์. (2532). จริยศาสตร์เบื้องต้น.พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์อักษรเจริญทัศน์.

สกล นิลวรรณ. (2522). ปรัชญาจีน. กรุงเทพมหานคร : วิทยาลัยครูสวนดุสิต.

สุวรรณา สถาอนันท์. (2539). กระแสธารปรัชญาจีน ข้อโต้แย้ง ธรรมชาติ อำนาจ และจารีต. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสถียร โพธินันทะ. (2544). เมธีตะวันออก. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : สร้างสรรค์บุ๊ค.

อัมพรพรรณ อุปพงษ์. (2542). ความสอดคล้องระหว่างปรัชญากับพฤติกรรมของตัวละครเอกในนวนิยายจีนกำลังภายในของโกวเล้งฉบับแปลโดย ว.ณ เมืองลุง และ น.นพรัตน์. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต.บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

เอื้อนจิตร จั่นจตุรพันธ์. (2524). วิเคราะห์วรรณกรรมจีน(แปล)ประเภทกำลังภายใน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Ch’u Ta-kao. (1976). Tao Te Ching. London: Unwin Paperback.

Chan Wing Tsit. (1994). A Source Book in Chinese Philosophy. Princeton: Princeton Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Fung Yu-lan. (1976). The Spirit of Chinese Philosophy. Boston: Beacon Press.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2018-07-07