การศึกษาสมญานามที่สื่อมวลชนตั้งให้ตำรวจ

Main Article Content

ทรงยศ บัวเผื่อน

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง “การศึกษาสมญานามที่สื่อมวลชนตั้งให้ตำรวจ” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมญานามที่สื่อมวลชนตั้งให้ตำรวจ และเพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบในการตั้งสมญานามให้ตำรวจในปี พ.ศ. 2566 เป็นการวิจัยเอกสาร (Document Research)  ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ไทยรายวัน 2 ฉบับ ได้แก่ ไทยโพสต์ และ ไทยรัฐ โดยศึกษาช่วงระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566 จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ.​ 2566


ผลการวิจัยพบว่า


องค์ประกอบในการสร้างสมญานาม 2 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบแรก ชื่อเล่น ประกอบด้วย 6 สมญานาม ได้แก่  1) “ต่อ เฟรนลี่” 2) “โจ๊ก รอได้” 3) “หลวงโดดปราบยา” 4) “บิ๊กอรรถกัดไม่ปล่อย” 5) “ที่สุดของแจ้” และ 6) “เชอร์ล็อคนพ” องค์ประกอบที่สอง คือ พฤติกรรม ประกอบด้วย 5 สมญานาม ได้แก่ 1)“เพชฌฆาตโจรไซเบอร์” 2) “มือปราบกังฉิน” 3) “โคนันนครบาล” 4) “สุภาพบุรุษสีกากี” และ 5) “จ้าว แข็งโป๊ก”

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
บัวเผื่อน ท. (2024). การศึกษาสมญานามที่สื่อมวลชนตั้งให้ตำรวจ. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 7(2), 97–107. https://doi.org/10.14456/issc.2024.28
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ทรงยศ บัวเผื่อน และ นนทชา คัยนันทน์. (2562). การวิเคราะห์สมญานามที่สื่อมวลชนตั้งให้กับคนกีฬา.วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร, 2(1), 1-13.

พีรดนย์ บุญมา. (2560). การวิเคราะห์สัญญะของนักกีฬาในภาพยนตร์โฆษณาไทย. [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

วุฒินันท์ แก้วจันทร์เกตุ. (2559). หยิกแกมหยอก: สมญานามดาราไทยกับการเล่นทางภาษาของสื่อมวลชน. วารสาร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 38(1), 41-55.

ศราวุธ หล่อดี พิกุลแก้ว กาษร. (2562). ประเภทที่มาและรูปแบบการสร้างฉายาดาราไทย พ.ศ. 2553-2561. วารสารศิลป ศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 7(2), 62-80.

ศิโรรัตน์ ศิริเพ็ญ. (2559). กลวิธีการสื่อความหมายและการสร้างอัตลักษณ์ของผู้บริโภคในบทโฆษณาที่อยู่อาศัยทางโทรทัศน์. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ศิโรรัตน์ ศิริเพ็ญ. (2566, 1 กุมภาพันธ์). ข่าว: ตำรวจไทยท็อปฟอร์ม ฉาวตั้งแต่ต้นปี 66. เวิร์คพ้อยท์ทูเดย์,1.

Fiske John. (1982). Introduction to communication study. Routledge.

Orden, C.K. & Richard, I. A. (1989). The Meaning of Meaning. Orlando: Harcourt Brace Jovanovich, Inc.

Saussure. (1986). Course in General Linguistics. Translation of Cours de Linguistique Generale. Translated by Harris, R. Peru: Open Court Publishing Company.