ผลการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐานที่มีต่อทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
คำสำคัญ:
การโค้ช, การจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน, ทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา และเปรียบเทียบทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัยก่อนและหลังการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาสาขาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์การศึกษา นครนายก ที่เรียนวิชา การวิจัยและการพัฒนานวัตกรรมเพื่อพัฒนาผู้เรียน ในภาคการศึกษา 1 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 17 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมโดยการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน และแบบประเมินทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีประสิทธิผล ผลการวิจัย พบว่า 1. ผลการศึกษาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัย พบว่า หลังการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน ภาพรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนก่อนการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และ 2. ผลการเปรียบเทียบทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัยก่อนและหลังการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน พบว่า 1) คะแนนทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัยสูงขึ้น และ 2) การวิเคราะห์ประสิทธิผลของทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21
ของนักศึกษาครูปฐมวัย ภาพรวมมีดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ 0. 6224 แสดงว่านักศึกษาครูปฐมวัยมีคะแนนหรือทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 เพิ่มขึ้น 0.6224 หรือคิดเป็นร้อยละ 62.24
เอกสารอ้างอิง
กัลยา สร้อยสิงห์. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การวิจัยเป็นฐานที่ส่งเสริมทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21
ของนักศึกษาทางด้านอุตสาหกรรมบริการ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(2), 381-396.
ขวัญชัย ขัวนา, และธารทิพย์ ขัวนา. (2561). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นวิจัย: กระบวนทัศน์การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21.
สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 24(1), 1-16.
จันทร์แรม เรือนแป้น. (2561). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. โรงพิมพ์เสมาธรรม.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2560). เทคนิคการสร้างเครื่องมือวิจัย: แนวทางการนำไปใช้อย่างมืออาชีพ. อมรการพิมพ์.
ณัฐนันท์ สีดาแก้ว, ศักดิ์สิทธิ์ ฤทธิลัน, สุวรรณวัฒน์ เทียนยุทธกุล, และสุริยาวุธ สุวรรณบุบผา. (2560). การพัฒนาทักษะการ
สืบค้นข้อมูลเพื่อการตั้งโจทย์วิจัยในกระบวนการพัฒนาทักษะการวิจัยของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์.
วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 4(3), 518-534.
เทวิกา ประดิษฐบาทุกา. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบวิจัยเป็นฐาน. http://www.academic.hcu.ac.th/Instructional/pdf
ธนกฤตา แจ่มด้วง. (2560). แนวทางพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากรตามนโยบาย
ประเทศไทย 4.0 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].
ธนา ธุศรีวรรณ. (2562). การพัฒนารูปแบบการชี้แนะเพื่อส่งเสริมทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับครูระดับ
มัธยมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].
พจนีย์ มั่งคั่ง, และกัญภร เอี่ยมพญา. (2563). แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนเครือข่ายฝึก
ประสบการณ์วิชาชีพครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์,
(1), 116-135.
พวงผกา ปวีณบาเพ็ญ. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐาน. ศึกษาศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 1(2), 62-71.
พระครูสุตวรธรรมกิจ, และพระมหาพงศ์ทราทิตย์ สุธีโร. (2563). การพัฒนาครูไทยสู่ศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตสาเกต
ปริทรรศน์, 5(2), 19-30.
เผชิญ กิจระการ, และสมนึก ภัทธิยธนี. (2544). ดัชนีประสิทธิผล (Effectiveness index: E.I.). วารสารการวัดผลการศึกษา
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 7(2), 30-36.
วิชัย วงษ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2557). การโค้ชเพื่อการรู้คิด (Cognitive coaching). จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2562). การโค้ชเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียน. จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
สินธะวา คามดิษฐ์. (2557). การจัดการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการวิจัยในระดับอุดมศึกษา. สุทธิปริทัศน์, 28(85), 9-21.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สพฐ. (2565). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. https://webs.rmutl.ac.th/assets/upload/files/2016/09/20160908101755_51855.pdf
เสาวลักษณ์ ศรีดาเกษ, วีระชาติ ยุทธชาวิทย์, ดวงดาว วงษ์พระลับ, อัจฉรา ชนะบุญ, ดวงฤดี โชติกลาง, อภิญญา ธรรมแสง,
ศุภากร ไชยวงษ์, และฤดีรัศมิ์ ศรีฐานสุขะกุล. (2563). รูปแบบการจัดการศึกษาบูรณาการเพื่อเสริมสร้างทักษะการ
สร้างสรรค์นวัตกรรมของอาจารย์และบุคลากรสายสนับสนุน วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดขอนแก่น สถาบัน
พระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 10(1), 182-210.
อติพร เกิดเรือง, ไชยวัฒน์ ค้ำชู, และชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล. (2564). แนวทางการส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของ
สถาบันอุดมศึกษาไทย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(1), 781-790.
อรพิณ ศิริสัมพันธ์, ภัทรพล มหาขันธ์, กนกพร ฉันทนารุ่งภักดิ์, และนภาเดช บุญเชิดชู. (2564). การวิจัยและพัฒนารูปแบบ
นวัตกรรมที่สร้างสรรค์การเรียนรู้ เพื่อพัฒนาวิชาชีพของครูในภูมิภาคตะวันตก. ครุศาสตร์สาร, 15(2), 159-173.
อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2561). การวิจัยทางการศึกษา: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ห้ามผู้ใดนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตอย่างเป็นลายลักษณ์อักษรจากคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต นอกจากนี้ เนื้อหาที่ปรากฎในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์
