ผลการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐานที่มีต่อทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

ผู้แต่ง

  • ขวัญใจ จริยาทัศน์กร มหาวิทยาลัยสวนดุสิต

คำสำคัญ:

การโค้ช, การจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน, ทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา และเปรียบเทียบทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัยก่อนและหลังการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาสาขาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์การศึกษา นครนายก ที่เรียนวิชา การวิจัยและการพัฒนานวัตกรรมเพื่อพัฒนาผู้เรียน ในภาคการศึกษา 1 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 17 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดกิจกรรมโดยการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน และแบบประเมินทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีประสิทธิผล ผลการวิจัย พบว่า 1. ผลการศึกษาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัย พบว่า หลังการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน ภาพรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนก่อนการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และ 2. ผลการเปรียบเทียบทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัยก่อนและหลังการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐาน พบว่า 1) คะแนนทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัยสูงขึ้น และ 2) การวิเคราะห์ประสิทธิผลของทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21
ของนักศึกษาครูปฐมวัย ภาพรวมมีดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ 0. 6224 แสดงว่านักศึกษาครูปฐมวัยมีคะแนนหรือทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 เพิ่มขึ้น 0.6224 หรือคิดเป็นร้อยละ 62.24

เอกสารอ้างอิง

กัลยา สร้อยสิงห์. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้การวิจัยเป็นฐานที่ส่งเสริมทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21

ของนักศึกษาทางด้านอุตสาหกรรมบริการ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 15(2), 381-396.

ขวัญชัย ขัวนา, และธารทิพย์ ขัวนา. (2561). การจัดการเรียนรู้แบบเน้นวิจัย: กระบวนทัศน์การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21.

สักทอง: วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 24(1), 1-16.

จันทร์แรม เรือนแป้น. (2561). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. โรงพิมพ์เสมาธรรม.

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2560). เทคนิคการสร้างเครื่องมือวิจัย: แนวทางการนำไปใช้อย่างมืออาชีพ. อมรการพิมพ์.

ณัฐนันท์ สีดาแก้ว, ศักดิ์สิทธิ์ ฤทธิลัน, สุวรรณวัฒน์ เทียนยุทธกุล, และสุริยาวุธ สุวรรณบุบผา. (2560). การพัฒนาทักษะการ

สืบค้นข้อมูลเพื่อการตั้งโจทย์วิจัยในกระบวนการพัฒนาทักษะการวิจัยของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์.

วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 4(3), 518-534.

เทวิกา ประดิษฐบาทุกา. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบวิจัยเป็นฐาน. http://www.academic.hcu.ac.th/Instructional/pdf

ธนกฤตา แจ่มด้วง. (2560). แนวทางพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากรตามนโยบาย

ประเทศไทย 4.0 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร].

ธนา ธุศรีวรรณ. (2562). การพัฒนารูปแบบการชี้แนะเพื่อส่งเสริมทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับครูระดับ

มัธยมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].

พจนีย์ มั่งคั่ง, และกัญภร เอี่ยมพญา. (2563). แนวทางการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูโรงเรียนเครือข่ายฝึก

ประสบการณ์วิชาชีพครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1. วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์,

(1), 116-135.

พวงผกา ปวีณบาเพ็ญ. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้วิจัยเป็นฐาน. ศึกษาศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 1(2), 62-71.

พระครูสุตวรธรรมกิจ, และพระมหาพงศ์ทราทิตย์ สุธีโร. (2563). การพัฒนาครูไทยสู่ศตวรรษที่ 21. วารสารบัณฑิตสาเกต

ปริทรรศน์, 5(2), 19-30.

เผชิญ กิจระการ, และสมนึก ภัทธิยธนี. (2544). ดัชนีประสิทธิผล (Effectiveness index: E.I.). วารสารการวัดผลการศึกษา

มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 7(2), 30-36.

วิชัย วงษ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2557). การโค้ชเพื่อการรู้คิด (Cognitive coaching). จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

วิชัย วงษ์ใหญ่, และมารุต พัฒผล. (2562). การโค้ชเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียน. จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

สินธะวา คามดิษฐ์. (2557). การจัดการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการวิจัยในระดับอุดมศึกษา. สุทธิปริทัศน์, 28(85), 9-21.

สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย สพฐ. (2565). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. https://webs.rmutl.ac.th/assets/upload/files/2016/09/20160908101755_51855.pdf

เสาวลักษณ์ ศรีดาเกษ, วีระชาติ ยุทธชาวิทย์, ดวงดาว วงษ์พระลับ, อัจฉรา ชนะบุญ, ดวงฤดี โชติกลาง, อภิญญา ธรรมแสง,

ศุภากร ไชยวงษ์, และฤดีรัศมิ์ ศรีฐานสุขะกุล. (2563). รูปแบบการจัดการศึกษาบูรณาการเพื่อเสริมสร้างทักษะการ

สร้างสรรค์นวัตกรรมของอาจารย์และบุคลากรสายสนับสนุน วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดขอนแก่น สถาบัน

พระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 10(1), 182-210.

อติพร เกิดเรือง, ไชยวัฒน์ ค้ำชู, และชัยพัฒน์ พันธุ์วัฒนสกุล. (2564). แนวทางการส่งเสริมการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของ

สถาบันอุดมศึกษาไทย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(1), 781-790.

อรพิณ ศิริสัมพันธ์, ภัทรพล มหาขันธ์, กนกพร ฉันทนารุ่งภักดิ์, และนภาเดช บุญเชิดชู. (2564). การวิจัยและพัฒนารูปแบบ

นวัตกรรมที่สร้างสรรค์การเรียนรู้ เพื่อพัฒนาวิชาชีพของครูในภูมิภาคตะวันตก. ครุศาสตร์สาร, 15(2), 159-173.

อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2561). การวิจัยทางการศึกษา: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-12-25

รูปแบบการอ้างอิง

จริยาทัศน์กร ข. (2024). ผลการโค้ชและการจัดการเรียนการสอนโดยใช้วิจัยเป็นฐานที่มีต่อทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรมในศตวรรษที่ 21 ของนักศึกษาครูปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 6(2), 1–12. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ECEM/article/view/283524

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย