ชุดกิจกรรมเพื่อพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักศึกษา ระดับปริญญาตรี สาขาวิชาคณิตศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

Main Article Content

surachet boonyarug

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1)พัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาคณิตศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ 2) ศึกษาผลการใช้ชุดกิจกรรม เพื่อพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาคณิตศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่3 สาขาวิชาคณิตศาสตร์ ปีการศึกษา 2567 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ จำนวน 23 คน กลุ่มตัวอย่างโดยการสุ่มแบบกลุ่มนวัตกรรมที่นำมาวิจัยทดลองครั้งนี้ได้แก่ ชุดกิจกรรมเพื่อพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาคณิตศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์  เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่ 1) แบบทดสอบวัดทักษะการแก้ปัญหาเป็นเครื่องมือรวบรวมข้อมูล  เพื่อวัดประสิทธิภาพของนวัตกรรม2) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อชุดกิจกรรมเป็นเครื่องมือรวบรวมข้อมูลเพื่อวัดคุณภาพของนวัตกรรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยค่าสถิติที่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการหาประสิทธิภาพของชุดกิจกรรม     เรื่อง การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์โดยใช้ / ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาคณิตศาสตร์ คณะครุศาสตร์ ชุดกิจกรรมที่สร้างขึ้นมีประสิทธิภาพเท่ากับ 83.16/82.60 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้คือ 80/80 2) ผลการใช้ชุดกิจกรรม พบว่า ทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.01 และ ผลการศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาหลังการเรียนโดยใช้ชุดกิจกรรม พบว่า นักศึกษามีความพึงพอใจต่อชุดกิจกรรมในภาพรวมมีความพึงพอใจมากที่สุด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย (Research Articles)

เอกสารอ้างอิง

กมลฉัตร กล่อมอิ่ม.(2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานรายวิชาการออกแบบและพัฒนาหลักสูตรสำหรับนักศึกษาวิชาชีพ.วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชชูปถัมภ์ ปีที่ 2 ฉบับที่ 11 พฤษภาคม-สิงหาคม 2560. หน้า 179-192.

คณะครุศาสตร์.(2567). คู่มือปฏิบัติการสอนในสถานศึกษา คณะครุศาสตร์. ศูนย์พัฒนาวิชาชีพครู

อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

ชมนาด เชื้อสุวรรณทวี.(2561). การเรียนการสอนคณิตศาสตร์.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยยงค์ พรหมวง.(2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน.วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์ วิจัย ปีที่ 5

ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2556 .หน้า 7-20.

กษิตธร ขวัญละมูล. (2559). การจัดการเรียนรู้สําหรับการรู้แก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง การประยุกต์อนุพันธ์

โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดของโพลย.วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี พระจอมเกล้าธนบุรี.

กองบริการการศึกษา. (2567). จำนวนนักศึกษาสาขาวิชาคณิตศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. [ออนไลน์].แหล่งที่มาhttps://academic.uru.ac.th/academicNew/index.phpสืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2567.

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.

(พิมพ์ครั้งที่8). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่10). กรุงเทพฯ : บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.

บุญเกื้อ ควรหาเวช.(2547). นวัตกรรมการศึกษา.กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์เจริญวิทย์การพิมพ์.

ปวีณา ถ้ำแก้ว. (2560). กระบวนการพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ของนักศึกษา

มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.วารสารพิฆเนศวร์สาร ปีที่ 13 ฉบับที่ 1 เดือนมกราคม –

มิถุนายน 2560. หน้า 13-25.

ปรีชา เนาว์เย็นผล.(2554). ประมวลสาระชุดวิชาสารัตถะและวิทยวิธีทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ:

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.). (2560). การจัดสาระการเรียนรู้กลุ่ม

วิทยาศาสตร์หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์

และเทคโนโลยี.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระ การเรียนรู้ คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์แห่งประเทศไทยจำกัด.

สมวงษ์ แปลงประสพโชค. (2558). ทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา:

http://mathprocess2558.blogspot.com/2015/05/blog-post.html. สืบค้นเมื่อ 21 เดือน พฤศจิกายน 2567.

สุนทร เพ็ชร์พราว.(2551).ความพึงพอใจของครูต่อการบริหารงานของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาจันทรบุรี เขต1.วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ชลบุรี:มหาวิทยาลัยบูรพา.

อมรรัตน์ ทองดี(2557). ผลการใช้สื่อมัลติมีเดียในการแก้โจทย์ปัญหา เรื่องการบวกเลขของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านหนองสายห้อง(อินทปัญญาราษฎร์นุกูล).ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร นครปฐม.

อัมพร ม้าคะนอง. (2553). ทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์ : การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. กรุงเทพมหานครฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อุไรวรรณ ปานทโชติ.(2561).การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ สำหรับนักศึกษาโปรแกรมวิชาคณิตศาสตร์ กรณีศึกษา สาระกาเรียนรู้จำนวนและการดำเนินการ. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ปีที่3 ฉบับที่ 5 มกราคม-มิถุนายน 2561 .หน้า 132-139.

Rowan, T.E. & Morrow, J.L. (1993). Implementing the K-8 Curriculum and Evaluation

Standard: Reading from the Arithmetic Teacher. Reston, VA: NCTM.

Reys, Robert E., el al. (1992). Helping Children Learn Mathematics. Boston : Allyn and Bacon.