การศึกษาความสามารถในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผล ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ความสามารถในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผลโดยรวมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม และ 2) ความสามารถในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผลรายด้านของนักเรียน ซึ่งประกอบด้วยการประเมิน 5 ด้าน ได้แก่ การเขียนประโยคนำเสนอแนวคิดหลัก การแสดงความสัมพันธ์ระหว่างสาเหตุและผล การเขียนประโยคสรุปใจความสำคัญ การจัดระเบียบย่อหน้า และการใช้กฎเกณฑ์ทางภาษา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 40 คน ที่กำลังศึกษารายวิชาภาษาอังกฤษอ่านและเขียน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ งานการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผล พร้อมเกณฑ์การให้คะแนนการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผลที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น มีค่าความเที่ยงตรงระหว่าง 0.67-1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.78 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความถี่ และร้อยละ
ผลการวิจัยพบว่า
- นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีความสามารถในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผลโดยรวมอยู่ในระดับพอใช้ตามเกณฑ์ค่าเฉลี่ยที่กำหนดไว้ โดยมีค่าเฉลี่ยของคะแนนเฉลี่ยทั้ง 5 ด้าน เท่ากับ 2.45 (S.D. = 0.72) จากคะแนนเต็ม 4 คะแนน ส่วนผลรวมของคะแนนเฉลี่ยทุกด้านเท่ากับ 12.06 จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน หรือคิดเป็นร้อยละ 60.30 ซึ่งผ่านเกณฑ์ร้อยละ 60 ที่กำหนดไว้
- นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม มีความสามารถในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผลรายด้าน จากคะแนนเต็ม 4 คะแนน ดังนี้ 1) ด้านการเขียนประโยคนำเสนอแนวคิดหลัก ได้คะแนนเฉลี่ย 2.52 (S.D. = 0.74) คิดเป็นร้อยละ 63 2) ด้านการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างสาเหตุและผล ได้คะแนนเฉลี่ย 2.57 (S.D. = 0.77) คิดเป็นร้อยละ 64.25 3) ด้านการเขียนประโยคสรุปใจความสำคัญ ได้คะแนนเฉลี่ย 2.35 (S.D. = 0.72) คิดเป็นร้อยละ 58.75 4) ด้านการจัดระเบียบย่อหน้า ได้คะแนนเฉลี่ย 2.45 (S.D. = 0.70) คิดเป็นร้อยละ 61.25 และ 5) ด้านการใช้กฎเกณฑ์ทางภาษา ได้คะแนนเฉลี่ย 2.17 (S.D. = 0.67) คิดเป็นร้อยละ 54.25 และเมื่อพิจารณารายด้านตามเกณฑ์ร้อยละ 60 ที่กำหนดไว้ พบว่า ด้านที่ไม่ผ่านเกณฑ์มีจำนวน 2 ด้าน ได้แก่ ด้านการเขียนประโยคสรุปใจความสำคัญ (ร้อยละ 58.75) และด้านการใช้กฎเกณฑ์ทางภาษา (ร้อยละ 54.25)
ผลการศึกษาของงานวิจัยนี้ได้ให้ข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ในการพัฒนาทักษะการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษเชิงเหตุและผลของนักเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
เนื้อหาของแต่ละบทความเป็นทัศนะของผู้เขียน ซึ่งที่ปรึกษา บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ และคณะกรรมการบริหารวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
จรินทร์ธร ภัทรพงศ์โอฬาร. (2561). รายงานการวิจัยเรื่อง การพัฒนาทักษะการเขียนประโยคภาษาอังกฤษโดยใช้ชุดฝึกทักษะของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 2. กรุงเทพฯ: สาขาวิชาภาษาต่างประเทศ วิทยาลัยเทคโนโลยีอรรถวิทย์พณิชยการ.
ชนินันท์ พฤกษ์ประมูล, นัฏฐิกา เจริญตะคุ และสิวะโชติ ศรีสุทธิยากร. (2563). ประสิทธิภาพของสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน สเปียร์แมน และเคนดอลล์ เมื่อข้อมูลแจกแจงแบบไม่ปกติ. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 15 (2), 1-16.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2553). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพฯ: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ดิศราพร สร้อยญาณะ. (2565). การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษของนักศึกษา วิชาเอกภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 1 (2), 73-84.
ธนาภัสสร์ สนธิรักษ์, ศุภาวีร์ เลิศผาติวงศ์, ภาวิณี บุญจันดา, ฐิติรัตน์ รักษาศรี และพระหน่อแสง อคฺคเสโน. (2563). การสำรวจความผิดพลาดทางไวยากรณ์ในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ ศศ.บ. ชั้นปีที่ 2 ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาการเขียนอนุเฉทภาษาอังกฤษ. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 6 (2), 37-49.
นพวรรณ จันทรบาง. (2563). การพัฒนาความสามารถในการเขียนยอหนาภาษาอังกฤษ โดยใชคลังข้อมูลภาษา สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา.
บุญญฤทธิ์ วิปุละ, อารีรักษ์ มีแจ้ง และศิตา เยี่ยมขันติถาวร. (2564). ผลการใช้ภาพยนตร์สั้นที่มีต่อความสามารถในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษและความพึงพอใจที่มีต่อการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 14 (1), 60-73.
พรพิหค พูนใจสม และกันต์ดนัย วรจิตติพล. (2562). การใช้กิจกรรมการเล่านิทานเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการฟังภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 10 (1), 147-165.
พรรณรมล สุทธิฤทธิ์. (2559). การวิเคราะห์ข้อบกพร่องในการเขียนย่อหน้าภาษาอังกฤษของนิสิตวิชาเอกภาษาอังกฤษ ชั้นปีที่สอง มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 10 (2), 19-30.
พิศิษฐ ตัณฑวณิช และพนา จินดาศรี. (2561). ความหมายที่แท้จริงของค่า IOC. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 24 (2), 3-12.
มติชนสุดสัปดาห์. (2566). 7 โอกาสที่คุณจะได้พัฒนาตัวเองจากการเรียนภาษาอังกฤษ. ค้นเมื่อ 30 มิถุนายน 2566, จาก https://www.matichonweekly.com/publicize/article_690487#google_vignette
รณวีร์ พาผล, จารุณี นาคเจริญ และณพัชญาฐ์ สุขพัชราภรณ์. (2565). การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดของการเขียนเรียงความภาษาอังกฤษ: กรณีนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 9 (1), 1-13.
รวิศ ทะแสนเทพ, ณัฏฐพล สันธิ และศรชัย มุ่งไธสง. (2558). การวิเคราะห์การเขียนเรียงความภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6: กรณีศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตอำเภองาว จังหวัดลำปาง. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 8 (18), 115-122.
ฤทัยชนนี สิทธิชัย. (2566). นวัตกรรมการสอนด้วยวิธีการเรียนรู้ออนไลน์โดยใช้การวิจัยเป็นฐาน ในการพัฒนาทักษะการเขียนและการนำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลงานวิจัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 21 (1), 309-323.
สุรพงษ์ คงสัตย์ และธีรชาติ ธรรมวงค์. (2558). การหาค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถาม (IOC). ค้นเมื่อ 9 มีนาคม 2568, จาก https://www.mcu.ac.th/article/detail/14329
อารีรักษ์ มีแจ้ง. (2561). การสอนแบบบูรณาการทักษะที่ยึดทักษะการเขียนเป็นแกน. ค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2566, จาก https://ird01.stou.ac.th/researchlib/uploads/2561_013/2561_013/pages/module5_1.html
Acevedo, J. K. (2023). Rubric for ESL paragraph writing. Retrieved 5 January 2023, from https://www.rcampus.com/rubricshowc.cfm?code=XX27XCX&sp=true&
Afrin, S. (2016). Writing problems of non-English major undergraduate students in Bangladesh: An observation. Open Journal of Social Sciences, 4, 104-115.
Aini, N., Widayanti, D. E. & Winarto, A. E. (2022). An analysis of students’ ability in writing cause and effect essay at Sman 1 Kediri. Journal of English Language and Pedagogy, 5 (1), 64-73.
Amri, S. & Saputra, B. (2020). An analysis of the students’ paragraph composition performance. INOVISH Journal, 5 (1), 79-88.
Auliya, P. & Amrullah, Q. (2024). Analyzing the flow of ideas in university students’ cause and effect essay. Innovation Research Journal, 5 (1), 1-9.
Cambridge University. (2013). Skills for effective writing: Level 3. Cambridge: Cambridge University Press.
Foles, K. & Pugh, T. (2015). Great writing 5: From great essays to research (3rd ed.). Boston, MA: National Geographic Learning.
Hadfield, J. & Hadfield, C. (2012). Introduction to teaching English. Oxford: Oxford University Press.
Idaryani, I. (2022). The analysis of grammatical structures in written texts of ELF learners. Journal of English Language and Education, 2 (1), 7-15.
International Reading Association. (2022). Cause-and-effect paragraph rubric. Retrieved 20 December 2022, from https://www.readwritethink.org/sites/default/files/resources/
lesson_images/lesson925/paragraph-rubric.pdf
Jacobs, H. L., Zingraf, S. A., Wormuth, D. R., Hartfiel, V. F. & Hughey, J. B. (1981). Testing ESL composition: A practical approach. Rowley, MA: Newbury House.
Karim, S. M., Maasum, T. N. & Latif, H. (2017). Writing challenges of Bangladeshi tertiary level EFL learners. E-BANGI Journal, 12 (2), 296-306.
Masagus, S. & Syahri, I. (2022). Errors on EFL students’ paragraph writings. International Journal of English and Applied Linguistics, 2 (3), 379-386.
Memari, M. (2021). Effects of critical thinking on writing cause and effect essays by Iranian EFL learners. Research in English Language Pedagogy, 9 (2), 489-506.
Nepal, A. (2024). Eight levels of writing problems: Critical examination of research findings putting them into practice. Journal of NELTA, 29 (1), 97-112.
Savage, A. & Shafiei, M. (2012). Effective academic writing: The paragraph. Oxford: Oxford University Press.
Worajittiphon, K. (2017). English teaching methodology 2. Nakhon Pathom: Nakhon Pathom Rajabhat University.
