CULTURAL AWARENESS AND TOURISM IMAGE AFFECTING LOCAL FOOD CONSUMPTION TRENDS OF THAI TOURISTS IN THE THREE SOUTHERN BORDER PROVINCES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to study the cultural awareness and tourism image that affect the local food consumption trends of Thai tourists in the three southern border provinces. The sample group consisted of 322 Thai tourists, aged 15 years and over, who had visited the three southern border provinces. The research instrument was a questionnaire. The statistics used in the research were frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis. The results of the research found that the cultural awareness and tourism image in the aspect of value were found to have positive influence aligned with the local food consumption trends in the three southern border provinces. Both factors could explain the change in the local food consumption trends in the three southern border provinces at the percentage of 49.00.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
เนื้อหาของแต่ละบทความเป็นทัศนะของผู้เขียน ซึ่งที่ปรึกษา บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ และคณะกรรมการบริหารวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
References
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2556). โครงการศึกษาภาพลักษณ์ด้านการท่องเที่ยวของประเทศไทยในสายตาของนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ. กรุงเทพฯ: ยูเรก้า คอนซัลติ้ง.
คัชพล จั่นเพชร. (2564). การพัฒนาแนวทางการจัดการแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดสุโขทัย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 10 (2), 11-24.
แครียา ภู่พัฒน์. (2551). ปัจจัยที่มีอิทธิพลในการตัดสินใจเลือกซื้อรถยนต์โตโยต้านิววิออสของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จัตตาร์พร กลางสวัสดิ์, ชมพูนุท สมแสน, วิชญานกานต์ ขอนยาง, ปฏิมาภรณ์ กังวานศรีเพชร และภวภาวัน ล้อมหามงคล. (2567). จักรวาลความโสดกับการท่องเที่ยวและการบริการที่พึงประสงค์. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 4 (4), 1684-1701.
ชลพลกฤต รัตน์นราทร. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในการท่องเที่ยวเมืองรอง. สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชลิดา แย้มศรีสุข, จีรณา จินดาพล และอัญญาณี ลีลา. (2563). กระบวนการกลายเป็นสินค้าของอาหารพื้นเมือง: ภูเก็ตสู่การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอาหาร. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 9 (1), 142-153.
ณัฐภัทร เทพพูลผล และกัลยา สว่างคง. (2566). การรับรู้ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวจังหวัดตรังที่ส่งผลต่อการกลับมาเยือนซ้ำของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 12 (1), 90-100.
ณิชากร ศรีเพชรดี. (2562). Social awareness ฝึกเด็ก ๆ เข้าไปถึงใจคนอื่นด้วยคำถาม “ถ้าเป็นเรา-เราจะรู้สึกยังไง”. ค้นเมื่อ 23 มิถุนายน 2568, จาก https://thepotential.org/knowledge/social-awareness/
นพวรรณ ยอดธรรม. (2558). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนววิถีประมงพื้นบ้านเพื่อส่งเสริมความตระหนักทางวัฒนธรรมในเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาปฐมวัยศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นันท์ธิกาญจน์ ฤทธิเทวา. (2563). ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวและคุณค่าที่ได้รับจากการท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อการกลับมาเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการและพัฒนาธุรกิจ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
นันท์นภัสร์ พันธุวงศ์ และปิยะนันท์ หิรัณย์ชโลทร. (2565). ผลการจัดกิจกรรมประกอบอาหารอาเซียนที่มีต่อการตระหนักรู้ทางวัฒนธรรมของเด็กปฐมวัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 22 (2), 176-188.
บุศย์สราลี บุตรอามาตย์. (2564). ความตระหนักทางวัฒนธรรมผ่านการอ่านและการเขียนพรรณนาของนักเรียนร่วมกับการเรียนรู้โดยใช้ศิลปะเป็นฐาน. การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินทางการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เบตชี่ (Betshy). (2567). ความตระหนักรู้ทางวัฒนธรรมและความอ่อนไหว: การเปิดรับความแตกต่างเพื่อโลกที่ดีกว่า. ค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2567, จาก https://betshy.com/th/2024/02/21/cultural-awareness-sensitivity-embracing-differences-for-a-better-world/
ประชาชาติธุรกิจออนไลน์. (2567). ก.ท่องเที่ยวฯ เล็งยกระดับการท่องเที่ยว 3 จังหวัดชายแดนใต้. ค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2567, จาก https://www.prachachat.net/tourism/news-1511205
พรนภัทร์ ธนากิจสุวิสิฐ. (2561). ภาพลักษณ์การท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการกลับมาเที่ยวซ้ำในแหล่งท่องเที่ยวเมืองรอง กรณีศึกษา จังหวัดน่าน. สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พระอธิการคติ กตปุญโญ (ไชยวงค์). (2567). การอยู่ร่วมกันในสังคมพหุวัฒนธรรมในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 11 (9), 99-109.
พิรากาน (Phirakan). (2565). 5 อาหารท้องถิ่นชายแดนใต้ มาเยือนแล้ว ห้ามพลาด!. ค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2567, จาก https://food.trueid.net/detail/703Lnw9L5kRZ
มีนา ระเด่นอาหมัด, วรนาถ แซ่เซ่น และนิมารูนี หะยีวาเงาะ. (2562). ภูมิปัญญาท้องถิ่นอาหารสามวัฒนธรรมจังหวัดชายแดนใต้. ค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2567, จาก https://wb.yru.ac.th/bitstream/yru/6278/2/2562-27th%20Watpon%20TSU%20Proceedings%20343-357.pdf
วรรณภา อุดมผล. (2565). รายงานการวิจัยเรื่อง การศึกษาระดับศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารของชุมชนท่องเที่ยวในเขตพื้นที่ภาคตะวันออก. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
วีรภัทร เพชรสุทธิ์. (2567). ททท.นราธิวาส ปลื้มนายกรัฐมนตรีเตรียมลงพื้นที่ จชต.มั่นใจสามารถโปรโมทการท่องเที่ยว 3 จังหวัดชายเเดนใต้ให้บูม. ค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2567, จาก https://thainews.prd.go.th/regionnews/news/view/119987/?bid=1
ศิรางค์ ทับสายทอง. (2530). จิตวิทยาผู้ใหญ่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์ประชาสัมพันธ์กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 4 ส่วนหน้า. (2567). นายกฯ ลงใต้ 3 วัน 2 คืน กระตุ้นบรรยากาศท่องเที่ยวชายแดนใต้ ครอบคลุมมิติการพัฒนาเศรษฐกิจ และความมั่นคงสงบสุขในพื้นที่. ค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2567, จาก https://www.southpeace.go.th/?p=97020
สุรพงษ์ คงสัตย์ และธีรชาติ ธรรมวงค์. (2558). การหาค่าความเที่ยงตรงของแบบสอบถาม (IOC). ค้นเมื่อ 23 มีนาคม 2568, จาก https://www.mcu.ac.th/article/detail/14329
หลิวยวี่ และฐิติยา ปราโมทย์. (2566). อิทธิพลของภาพลักษณ์การท่องเที่ยวและความพึงพอใจที่ส่งผลต่อการกลับมาเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวชาวจีนในนครเฉิงตู สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารการจัดการและการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10 (1), 219-235.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษ เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (2564). ยกระดับภาพลักษณ์ 3 จังหวัดชายแดนใต้. ค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2567, จาก https://www.dasta.or.th/th/article/361
อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2554). พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อรุนวา (Aroonwa). (2562). ทำไมเราจึงควรบริโภคอาหารท้องถิ่น. ค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2567, จาก https://thaicityfarm.com/2019/07/16/
อารยา สุวรรณสุจริต. (2561). การตระหนักรู้ทางวัฒนธรรม ภาพลักษณ์การท่องเที่ยว และความกลัวการรับประทานอาหารแปลกใหม่ที่มีผลต่อแนวโน้มในการรับประทานอาหารท้องถิ่นจังหวัดพระนครศรีอยุธยาของนักท่องเที่ยวชาวไทย. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
Askin, H. & Colton, R. R. (1963). Tables for statisticians. New York: Barnes & Noble.
Athena, H. M. (2012). Factors influencing tourist food consumption. International Journal of Hospitality Management, 31, 928-936.
Dickman, S. (1996). Tourism: An introductory text. Sydney: Hodder Education.
Fong, E. H., Catagnus, R. M., Brodhead, M. T., Quigley, S. & Field, S. (2016). Developing the cultural awareness skills of behavior analysts. Behavior Analysis in Practice, 9 (1), 84-94.
Hair, J. F., Jr., Black, W. C., Babin, B. J. & Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis. New Jersey: Prentice Hall.
Tiganis, A. & Tsakiridou, E. (2022). Local food consumption by foreign tourists in Greece. International Journal of Tourism Policy, 12 (1), 70-83.
Tsiotsou, R. H. & Goldsmith, R. E. (2012). Strategic marketing in tourism services. Bingley, UK: Emerald Group.
