A MODEL FOR DEVELOPING LEARNING AND INNOVATION SKILLS FOR UNDERGRADUATE STUDENTS USING DESIGN THINKING PROCESS

Main Article Content

Mahisorn Prapasanobol
Vatcharaporn Prapasanobol

Abstract

This research is a research and development. This research aimed to 1) develop a model for developing learning and innovation skills of undergraduate students using the design thinking process; 2) develop learning and innovation skills of students; and 3) study the students’ satisfaction towards learning management. The sample group consisted of 45 first-year undergraduate students studying the Principle of Animal Hygiene and Farm Standard Course in the first semester of the academic year 2023, obtained from purposive selection. Research tools include an assessment of learning and innovation skills and a student satisfaction questionnaire. Data were analyzed by finding the mean and standard deviation.


The research results found that the model for developing undergraduate students’ learning and innovation skills using the design thinking process has 4 components: 1) Principles: The design thinking process is a process to solve problems appropriate to problem conditions; possesses the necessary skills and a good attitude towards design to develop new ideas to answer problems most appropriately; and creates usable and beneficial innovations. 2) The objectives are to develop students’ learning and innovation skills and study students’ satisfaction with learning management. 3) There are 5 steps of learning management: (1) empathize, (2) define, (3) ideate, (4) prototype, (5) test, and 4) measure and evaluate. After implementing the model, students’ overall learning and innovation skills are at the highest level (x  = 4.54, S.D. =0.40), and students were satisfied with the overall learning management model at the highest level (x  = 4.59, S.D. = 0.33).

Article Details

Section
Research Article

References

กมลทิพย์ ตั้งหลักมั่นคง และคณะ. (2564). ประสิทธิผลของการประยุกต์ใช้การคิดเชิงออกแบบและการเรียนรู้แบบสหสาขาวิชาชีพต่อการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ (4Cs) และสมรรถนะในการทำงานร่วมกันแบบสหสาขาวิชาชีพในวิชานวัตกรรมทางการพยาบาล. Journal of Information and Learning, 32 (3), 14-24.

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565). กฎกระทรวงมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. ค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2567, จาก https://www.mhesi.go.th/images/2565/T_1390028.PDF

ชลธิดา เทพหินสัพ และคณะ. (2565). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบในหมวดวิชาศึกษาทั่วไปเพื่อส่งเสริมคุณลักษณะบัณฑิตมหาวิทยาลัยพะเยาที่พึงประสงค์ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 22 (3), 205-220.

ทิศนา แขมมณี . (2562). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เนาวนิตย์ สงคราม. (2557). การสร้างนวัตกรรมเปลี่ยนผู้เรียนให้เป็นผู้สร้างนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พิพัฒน์พงศ์ จิตต์เทพ, มนัสนันท์ น้ำสมบูรณ์, เพ็ญพะนอ พ่วงแพ และวิสูตร โพธิ์เงิน. (2564). การพัฒนาความสามารถการสร้างสรรค์นวัตกรรมทางสังคมในสาระภูมิศาสตร์ด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้การคิดเชิงออกแบบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6 (10), 78-93.

พุทธชาติ ศรีประไพ และชมนาด เชื้อสุวรรณทวี. (2565). การจัดการเรียนรู้โดยใช้โครงงานเป็นฐานที่ส่งเสริมความสามารถในการสร้างนวัตกรรมของผู้เรียน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9 (7), 30-43.

ภัทรา อุ่นทินกร และมาเรียม นิลพันธุ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดสะเต็มศึกษาเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการสร้างนวัตกรรมสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19 (1), 206-219.

มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (2565). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. ค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2567, จาก https://qa.pbru.ac.th/new/2019/index.php/2022-11-07-08-49-28/219-2565-11

มะยุรีย์ พิทยาเสนีย์, สุภาณี เส็งศรี, ธงชัย เส็งศรี และอรจรีย์ ณ ตะกั่วทุ่ง. (2565). พัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับการฝึกประสบการณ์วิชาชีพเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรของนักศึกษาครู. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7 (6), 433-450.

มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา. นครปฐม: ศูนย์วิจัยและพัฒนาการทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วาทินี บรรจง และศศิลักษณ์ ขยันกิจ. (2557). ผลการจัดประสบการณ์ศิลปะโดยบูรณาการแนวคิดเชิงออกแบบที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ของเด็กอนุบาล. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 9 (1), 728-741.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). นวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้. ค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2566, จาก https//www.curriculumandlearning.com

ศศิธร ภู่วาว และอุบลวรรณ ส่งเสริม. (2565). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ เรื่องมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบ. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5 (2), 130-144.

สัญสิริ อินอุ่นโชติ, มรกต แซ่ว้าน, สไบทิพย์ โกละกะ, ปาริวรรณ บุตรศาสตร์ และสุทธิพร แท่นทอง. (2564). การพัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีการสร้างความรู้ด้วยตนเองโดยการสร้างสรรค์ชิ้นงานร่วมกับแนวคิดการเรียนรู้แบบใช้กรณีศึกษาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการสร้างสรรค์นวัตกรรม. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์สวนสุนันทา, 5 (1), 74-85.

สาขาวิชาสัตวศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. (2564). หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสัตวศาสตร์ (ปรับปรุง พ.ศ. 2564). เพชรบุรี: คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ฉบับที่ 13. ค้นเมื่อ 23 มกราคม 2567, จาก ttps://www.nesdc.go.th/download/Plan13/Doc/Plan13_Final.pdf

สุทธิกานต์ เลขาณุการ, พงศ์ประพันธ์ พงษ์โสภณ, ชาตรี ฝ่ายคำตา และเอกภูมิ จันทรขันติ. (2564). สมรรถนะการสอนการคิดเชิงออกแบบของครูวิทยาศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24 (2), 370-380.

สุภรัตน์ เกศณรายณ์ และจักรกฤษณ์ จันทะคุณ. (2565). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบสำหรับสร้างนวัตกรรมในการรับมือการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 เพื่อส่งเสริมความเป็นพลเมือง สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 12 (2), 205-217.

สุมิตรา บูชา และสุมาลี ชูกำแพง. (2563). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้รายวิชาชีววิทยาโดยใช้การคิดเชิงออกแบบร่วมกับแนวคิดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7 (2), 210-221.

Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86, 84-92. Retrieved 2 May 2023, from https://www.researchgate.net/publication/5248069_Design_Thinking

Chiruguru, S. B. (2020). The essential skills of 21st century classroom (4Cs). Retrieved 21 May 2023, from https://www.researchgate.net/publication/340066140_The_Essential_Skills_of_21st_Century_Classroom_4Cs

Cross, N. (2007). Designerly ways of knowing. Basel: Birkhauser.

Gunter, M. A., Estes, T. & Schwab, J. (1995). Instruction: A model approach. Boston, MA: Allyn and Bacon.

Joyce, B. & Weil, M. (2000). Model of teaching (6th ed.). Boston: Allyn and Bacon.

Kemp, J. E., Morrison, G. R. & Ross, S. M. (1998). Design effective instruction. New York: Macmillan College Publishing.

Rovinelli, R. J. & Hambleton, R. K. (1997). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2 (2), 49-60.

Simons, H. (2009). Case study research in practice. London: Sage.

Stanford d.school. (2009). Design thinking boot camp bootleg. Retrieved 11 May 2023, from https://static1.squarespace.com/static/57c6b79629687fde090a0fdd/t/58890239db29d6cc6c3338f7/1485374014340/METHODCARDS-v3-slim.pdf.