ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 ในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้

Main Article Content

นาตยา โชติกุล

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะส่วนบุคคลที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 ในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ 2) ศึกษาระดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 และ 3) ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 ในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ เลือกตัวอย่างแบบแบ่งชั้น โดยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 4 จังหวัด ตามสัดส่วนของประชากรจังหวัดในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ รวมจำนวน 322 ตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าสถิติ t และสถิติ F ผลการวิจัย พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามเป็นเจ้าหน้าที่/ผู้ปฏิบัติงาน ระยะเวลาปฏิบัติงาน 6 ปีขึ้นไป อาชีพพนักงานบริษัทเอกชน ประเภทองค์กรภาคเอกชน มีระดับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 ในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้ ทุกด้านอยู่ในระดับมาก ทั้งด้านภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ ชี้ให้เห็นว่าผู้บริหารในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้มีภาวะผู้นำทั้งเชิงการเปลี่ยนแปลงและเชิงสร้างสรรค์ในระดับสูง โดดเด่นด้านวิสัยทัศน์ อุดมการณ์ และการคิดเชิงปัญญา ซึ่งสะท้อนถึงความพร้อมในการขับเคลื่อนการพัฒนาอย่างยั่งยืนในภูมิภาค และ ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 พบว่า เพศ ตำแหน่งงาน อาชีพ และประเภทองค์กร เป็นปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 โดยเฉพาะบทบาทหน้าที่และบริบทการทำงานมีผลต่อการแสดงภาวะผู้นำมากกว่าคุณลักษณะส่วนบุคคลอื่น

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โชติกุล น. . (2026). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งศตวรรษที่ 21 ในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้. วารสารการบัญชีและการจัดการ, 18(1), 57–75. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/mbs/article/view/280933
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กอปร์ธรรม นีละไพจิตร. (2565). การพัฒนาศักยภาพระเบียงเศรษฐกิจภาคใต้เชื่อมโยงการค้าและการลงทุนกับประตูการค้าฝั่งตะวันตก. สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา.

จิรพล สังข์โพธิ์ และคณะ. (2560). ภาวะผู้นำในการบริหารยุคดิจิทัล: องค์การไอทีและองค์การ ที่เกี่ยวข้องกับไอทีในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. กรุงเทพมหานคร: วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชญา อศรา และนิมิต ซุ้นสั้น. (2568). ทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ : การสังเคราะห์องค์ประกอบของภาวะผู้นำ. การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 18. 305-312. จาก http://journalgrad.ssru.ac.th/index.php/8thconference/article/view/5218

ไทยพีบีเอส. (2568). ข่าวเศรษฐกิจ. ค้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2568, จาก https://www.banmuang.co.th/news/politic/414625?utm_source=chatgpt.com

บุญใจ ศรีสถิตยน์รากูร. (2550). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพยาบาลศาสตร์. กรุงเทพฯ: คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 282 น.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น

พรพรรณี คำทอน. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงกับทักษะในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหาร. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ภัคจิรา ยงกิจเจริญลาภ. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำแห่งอนาคตในบริษัทมหาชน. สารนิพนธ์มหาวิทยาลัยมหิดล.

ยุทธนาท บุณยะชัย และ ภูวดล ผลฉาย. (2567). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีอิทธิพลต่อความผูกพันต่องานของประชาชนเจเนอเรชันวายในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือด้านสังคมศาสตร์, 31(177), 629-641.

เลอศักดิ์ ตามา. (2564). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการดำเนินงาน ระบบประกันคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 22. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(38), 224-240.

ศิวะลักษณ์ มหาชัย และ เอกราช โฆษิตพิมานเวช. (2567). ทักษะภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21. วารสารมณีเชษฐารามวัดจอมมณี, 6(5), 160-162.

ศิริวัฒน์ ศิริศรีวัฒนกุลและนพพร ขุนค้า. (2568). ภาวะผู้นําเชิงเปลี่ยนแปลงกับการยกระดับองค์กรภาครัฐสู่ดิจิทัล. วารสารสมาคมนักวิจัย, 30(3), 152-171

สถิติแรงงานจังหวัด. (2567). กองบริหารข้อมูลตลาดแรงงาน. ค้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2567, จาก https://www.doe.go.th/prd/lmia/statistic/param/site/131/cat/93/sub/pull/category/view/list-label

สายป่าน จักษุจินดา พิศณี พรหมเทพ ชาญชัย ศุภวิจิตรพันธุ์ ประภัสสร ดาวะเศรษฐ์ และ ดวงฤดี อิ่มบุญสุ. (2568). การสร้างภาวะผู้นํายุคใหม่สําหรับการพัฒนารัฐวิสาหกิจในศตวรรษที่ 21: กลยุทธ์การปรับตัวและความสําเร็จอย่างยั่งยืน. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 5(1), 186-196.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2568). เขตเศรษฐกิจพิเศษประเทศไทย พ.ศ 2568. ค้นเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2568, จาก https://www.nso.go.th/public/e-book/Analytical-Reports/Special_Economic_Zones_2025/

อภิสรา มุ่งมาตร. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

Arkin, H., and Colton, R.R. (1963). Tables for statisticians, New York: Barnes and Noble Books, 2nd Edition, contributed by National Library of Australia.

Bass, B. M. (1990). From Transactional to Transformational Leadership: Learning to Share the Vision. Organizational Dynamics, 18, 19-32.

Economic news. (2025). Southern economy today. Retrieved April 23, 2025, https://www.moneybuffalo

Khamkerd, T. (2004). Modern administrators must be adaptable and flexible. Technology Journal (Thai-Japanese Technology Promotion Association), 31(177), 160-162.

Mondy, R.W., and Mondy, J.B. (2014). Human Resources Management. England: Pearson Education Limited.

Mumford, M. D., Zaccaro, S. J., Harding, F. D., Jacobs, T. O., & Fleishman, E. A. (2000). Leadership skills for a changing world: Solving complex social problems. The Leadership Quarterly, 11(1), 11–35. https://doi.org/10.1016/S1048-9843(99)00041-7

Northouse, P.G. (2007). Leadership:Theory and Practice. Fourth Edition. CA:Thousand Oaks.

Northouse, P. (2019). Leadership: Theory and Practice (8th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.

Northouse, P. G. (2021). Leadership: Theory and Practice (9th ed.). Sage Publications.

Pelerin, K. (2009). Development of academic leadership indicators for basic education administrators. Doctoral dissertation, Khon Kaen University, Khon Kaen, Thailand

Shalom, F. (2014). Leadership skills for the 21st century. Journal of Leadership Studies, 8(2), 45–53

Yuki, G. (2006). Leadership in Organizations. Sixth Edition. New Jersey: Pearson Prentice Hall.

Yukl, G. (2013). Leadership in Organizations (8th ed.). London: Pearson.