ปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการการเข้าร่วมกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของนักท่องเที่ยวยุคเปลี่ยนผ่านในแหล่งท่องเที่ยวพื้นที่พิเศษเมืองโบราณอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษารูปแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวชุมชนเชิงสร้างสรรค์ในแหล่งท่องเที่ยวพื้นที่พิเศษเมืองโบราณอู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี และ (2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการการเข้าร่วมกิจกรรมของนักท่องเที่ยวยุคเปลี่ยนผ่าน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ นักท่องเที่ยวชาวไทยจำนวน 400 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression)
ผลการศึกษาด้านพฤติกรรมพบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นิยมเดินทางแบบครอบครัวเพื่อพักผ่อนระยะสั้น ใช้รถยนต์ส่วนตัว และเลือกแหล่งท่องเที่ยวจากสื่อสังคมออนไลน์ กิจกรรมยอดนิยม ได้แก่ การถ่ายภาพ/เช็คอิน การซื้อสินค้าชุมชน การเรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่น และการสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยมีระดับความต้องการต่อกิจกรรมในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด
(𝑥̄ = 4.43, S.D. = 0.62) ผลการวิเคราะห์ถดถอยพบว่า เพศ (β = 0.462, p < .01) และระดับการศึกษา (β = 0.462, p < .01) เป็นปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อความต้องการอย่างมีนัยสำคัญ และกิจกรรมที่มีอิทธิพลต่อความต้องการการเข้าร่วม ได้แก่
การเรียนรู้วัฒนธรรม (β = 0.177, p < .01), การถ่ายภาพ/เช็คอิน (β = 0.212, p < .01), การซื้อสินค้าชุมชน (β = 0.224, p < .01) และการสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ (β = 0.262, p < .01) โดยตัวแปรอิสระสามารถอธิบายความต้องการของนักท่องเที่ยวได้ร้อยละ 52.9 (R² = 0.529, Adjusted R² = 0.524) ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวโดยชุมชนให้ตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวยุคเปลี่ยนผ่านได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
The Standard. (2567). สรุปภาพรวมการท่องเที่ยวไทยปี 2567. The Standard. https://thestandard.co/thai-tourism- 2024-summary/
BangkokBizNews. (2567). ตลาดท่องเที่ยวไทยในประเทศโตต่อเนื่อง นักท่องเที่ยว 198.69 ล้านคน ครั้ง รายได้รวมกว่า 9.5 แสนล้านบาท. BangkokBizNews. https://www.bangkokbiznews.com/business/1160350
นิตยา จันทะรัตน์, และวรรณา แสงศรีจันทร์. (2564). พฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของนักท่องเที่ยวกลุ่มมิลเลนเนียลในจังหวัดเลย. วารสารวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 16(3), 186–198. https://so05.tcithaijo.org/index.php/researchjournal-lru/article/view/246947
ลลิดา นวกิจไพฑูรย์, ศิวฤทธิ์ พงศกรรังศิลป์, และ พิมพ์ลภัส พงศกรรังศิลป์. (2564). การวิเคราะห์องค์ประกอบรูปแบบการดำเนินชีวิตของนักท่องเที่ยวกลุ่ม Millennials ในประเทศไทย. วารสารการท่องเที่ยวและการบริการ, 17(1), 45–62. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jitt/article/view/245619
Richards, G. (2020). Designing creative places: The role of creative tourism. Annals of Tourism Research, 85, Article 102922. https://doi.org/10.1016/j.annals.2020.102922
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2565). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยววิถีใหม่ ระยะที่ 2 (พ.ศ. 2566–2570). กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2566). รายงานทิศทางการท่องเที่ยวไทยหลังโควิด-19. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
ธารารัตน์ มหาพันธ์, และ นิรมล สัมมัตตะ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการของนักท่องเที่ยวในการเดินทางท่องเที่ยวถ้ำนาคี อุทยานแห่งชาติภูลังกา จังหวัดนครพนม. Journal of Engineering Technology Access (JETA) (Online), 4(1), 1–11. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/JETA/article/view/252665/170957
เมธาวี จำเนียร. (2563). การสื่อสารอัตลักษณ์สินค้าที่ระลึกหนุนเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารนวัตกรรมและการจัดการ, 2(2), 93–104. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jiis/article/view/1342/827
Pine, B. J., & Gilmore, J. H. (2021). The Experience Economy: Competing for customer time, attention, and money. (No Title).
ณิชฌากรณ์ สุวรรณศรี, และ เสาวลักษณ์ ใจหล้า. (2563). แรงจูงใจในการเดินทางท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวกลุ่มเจเนอเรชัน Y ในจังหวัดนครสวรรค์จากการใช้สื่อออนไลน์. วารสารนวัตกรรมและการจัดการบูรณาการ, 2(3), 62–79. https://so15.tci-thaijo.org/index.php/jiis/article/view/1342/827
พิเชษฐ์ จุลรอด, และ ปิยภัสร์ จารุสวัสดิ์. (2568). การวิเคราะห์แพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อเพิ่มศักยภาพการบริการของผู้ประกอบการสปาและนวดแผนไทยในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 31(2), 87–102. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/tgt/article/view/267810/185951
ชุดา วิมุกตายน. (2567). การพัฒนาแนวทางในการส่งเสริมการท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. ช่อดอกปีบปริทัศน์, 1(1), 74–86. https://so18.tci-thaijo.org/index.php/chorparitas/article/view/768
จิตราภรณ์ เถรวัตร, อุทุมพร เรืองฤทธิ์, ฐาปกรณ์ ทองคำนุช, และ เบญจรงค์ พื้นสะอาด. (2568). ศักยภาพของการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์แบบบูรณาการอย่างยั่งยืนของชุมชนบางแม่หม้าย จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารศิลปศาสตร์ มทร.กรุงเทพ, 7(1), 44–57. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/larts-journal/article/view/270166
นฤภร ชูสุวรรณ และวสันต์ สกุลกิจกาญจน์. (2566). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ คุณภาพการบริการ และแรงจูงใจในการท่องเที่ยวที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจและความภักดีของนักท่องเที่ยวที่ใช้บริการที่พักในเกาะล้าน จังหวัดชลบุรี. วารสารบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง, 13(1), 1–16. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fam/article/view/259682
ปิยะภรณ์ ไพทยาภรณ์ และ สาวิณีย์ พลเยี่ยม. (2567). ปัจจัยกลยุทธ์ส่งเสริมการตลาดที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวเจเนอเรชันซี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 6(5), 75–87. https://so08.tci-thaijo.org/index.php/MSJournal/article/view/4075
พิริยา เลิศมงคลนาม. (2551). อิทธิพลของการทำหน้าที่ของครอบครัว การสนับสนุนทางสังคมและการเห็นคุณค่าในตนเองที่มีต่อคุณธรรมของวัยรุ่นจิตอาสา: กรณีศึกษาโรงพยาบาลชุมชนจังหวัดนนทบุรี. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14457/KU.the.2008.824
Asampinpongs, N., Patikorn, C., & Jongwattanakit, P. (2021). Experience management for creative community-based tourism in the central region of Thailand after the COVID-19 pandemic. Academy of Strategic Management Journal, 20(6), 1–12. https://www.abacademies.org/articles/experience-management-for-creative-communitybased-tourism-in-the-central-region-of-thailand-after-the-covid19-pandemic-12964.html
Chompookham, S., Bunthawee, K., & Panphut, P. (2023). Factors affecting tourist decisions in U-Thong ancient city, Suphan Buri province. Journal of Positive School Psychology, 7(5), 1037–1048. https://journalppw.com/index.php/jpsp/article/download/8311/5426/9631
ธีรภัทร ทองใบ ฑัตษภร ศรีสุข และ อนันตพร วงศ์คำ. (2567). ความคาดหวังของนักท่องเที่ยวด้านคุณภาพบริการและมาตรฐานความปลอดภัยด้านสุขอนามัยต่อการเลือกใช้บริการโรงแรมในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(1), 155–168. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/WTURJ/article/view/269519
Remoaldo, P. C. A., Ghanian, M., & Alves, J. A. (2020). Exploring the Experience of Creative Tourism in the Northern Region of Portugal—A Gender Perspective. Sustainability, 12(24), 10408. https://doi.org/10.3390/SU122410408
Pereira, A., & Silva, C. (2018). Women solo travellers: motivations and experiences. Millennium: Journal of International Studies, 6, 99–106. https://doi.org/10.29352/MILL0206.09.00165
Joo, M. (2011). Are Amenities Important for the Migration of Highly Educated Workers? The Role of Built-Amenities in the Migration of Highly Educated Workers. https://engagedscholarship.csuohio.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1149&context=etdarchive
Čepar, Ž., & Bojnec, Š. (2010). Higher Education Demand Factors and the Demand for Tourism Education in Slovenia. Organizacija, 43(6), 257–266. https://doi.org/10.2478/V10051-010-0026-X
Roguljić, S. (2018). Neki aspekti društvenih kontakata u turizmu. https://repozitorij.unizd.hr/islandora/object/unizd:2344/datastream/PDF/download
Căzan, I.-C. (2018). Community Participation in Tourism Destination Development: A Literature Review. 6, 219–228. https://doi.org/10.18662/LUMPROC.75
Puja, I. B. P., & Aryasih, P. A. (2020). Tourism and community. a study of community based tourism in mandala wisata wanara wana ubud. 6(1), 122–131. https://doi.org/10.22334/JBHOST.V6I1.203
