Diaw Saw-U And The Krawnai Song Luangphairoh Siangsaw (Aun Durayachewin) Style: A Case Study Of Kru Jerapon Petsom

  • สมภพ เขียวมณี วิทยาลัยนาฏศิลปอ่างทอง สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม
Keywords: Diaw Saw-U, Krawnai Song, Luang Phairoh Siangsaw (Aun Durayachewin), Jerapon Petsom

Abstract

 

         The objectives of this thesis were (1) to study the biography and musical works of Luang Pairoh Siangsaw (Aun Durayachewin); (2) to study the biography and musical works of Kru Jerapon Petsom;            (3) to compare the melodic structure of Diaw Saw-U with main melody  Krawnai Sorng Chan song; and          (4) to study the use of special techniques and melodic rendition of Diaw Saw-U in Krawnai Sorng Chan song of Luang Phairoh Siangsaw (Aun Durayachewin). The research procedures were : 1) analysis of the melodic form,  2) analysis of the relation between main and solo melodies and 3) analysis of special techniques and melodic rendition. This research is conducted by using qualitative research. 

        The results indicated that Luang Pairoh Siangsaw (Aun Durayachewin) was intelligent and expert in Thai stringed instruments. Kru Jerapon Petsom, a student of Luang Pairoh Siangsaw (Aun Durayachewin), was a specialist in playing Thai stringed instrument as well. Kru Jerapon Petsom’s academic works and musical performances were highly acceptable. The structural comparison of main and solo melodies are found that: (1) the form of the  composition comprises of 6 Yon-s, a bridge melody between each Yon, two sections of main melody and one ending section. (2) the solo melody is found into two types i.e. 1) obvious related to the main melody and 2) vague related to the main melody. Ending tone of each Yon are on Do, Re, Ti, Mi, La and Fa. The scale of Do, Re and Sol are used. 15 special techniques are required i.e. Phrom-pid, Phrom-paud, Phrom-jak, Sabad-kanchak, Sabad-niew, Kran-niew, Yoi-chungwa, Khayee-niew, Krun-kanchak, Kuang-niew, Hone-siang, Lak-Siang Yao, Rua-kanchak, Pra-niew and moving fingering positions. (3) Fix and free rhythmic accents are abundant employed. 7 melodic rendtions are used i.e. Keb, Kraw, Sum (repeat), Torn and Tord. Diaw Saw-U in Krawnai Sorng Chan song of Luang Phairoh Siangsaw (Aun Durayachewin) exhibits his musical wisdom as well as reflects his superior rendition and unique identity.

 

 

 

 

 

Downloads

Download data is not yet available.

References

กฤษณุ ชูดี เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, สมภพ เขียวมณี เป็นผู้สัมภาษณ์, ที่สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน
2556.
คณะกรรมการอำนวยการจัดงาน 120 ปีชาตกาล หลวงไพเราะเสียงซอ (อุ่น ดูรยะชีวิน). (2555). สิบสองทศวรรษวาร
สานเสียงไทย ไพเราะเสียงซอ. ม.ป.ท.
จีรพล เพชรสม เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, สมภพ เขียวมณี เป็นผู้สัมภาษณ์, ที่วิทยาลัยนาฏศิลปร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่
3 พฤษภาคม 2556.
ชนัสถ์นันท์ ประกายสันติสุข. (2552). วิเคราะห์เดี่ยวซอด้วงเพลงกราวใน ทางครูแสวง อภัยวงศ์. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลป
ศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาดุริยางค์ไทย คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บรรเลง พระยาชัย เป็นผู้ให้สัมภาษณ์, สมภพ เขียวมณี เป็นผู้สัมภาษณ์, ที่วิทยาลัยนาฏศิลปจันทบุรี
จังหวัดจันทบุรี เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2556.
ปทุมทิพย์ กาวิล. (2548). วิเคราะห์เดี่ยวซออู้เพลงกราวในทางครูย้อย เกิดมงคล.วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา
ดุริยางค์ไทย คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราโมทย์ เทยงตรง. (2557). ปัจจัยทส่งผลต่อทัศนคติและพฤติกรรมทเกยวข้องกับดนตรีไทยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา กลุ่ม
โรงเรียนรัฐบาล จังหวัดเพชรบุรี. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ ปีที่ 16 ฉบับที่ 1(31) : 152, 157.
เพลงกราวใน เถา. (2519). อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี). กรุงเทพฯ:
ม.ป.พ. มนตรี ตราโมท และวิเชียร กุลตัณฑ์. (2523). ฟังและเข้าใจเพลงไทย. กรุงเทพฯ: ไทยเขษม.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2549). สารานุกรมศัพท์ดนตรีไทย ภาคประวัตินักดนตรีและนักร้อง ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.
พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ทีฟิล์ม จำกัด.
สมภพ เขียวมณี. (2555). การวิเคราะห์เดยวซออู้เพลงกราวในทางครูละเมียด จิตตเสวี,วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปมหาบัณฑิต สาขาวิชา
ดุริยางคศิลป์ไทย คณะศิลปนาฏดุริยางคศิลป์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
อุมาพร เปลี่ยนสมัย. (2549). วิเคราะห์เดี่ยวซอด้วงเพลงกราวใน ทางครูปลั่ง วนเขจร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต,
สาขาวิชาดุริยางค์ไทย คณะศิลปกรรมศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Published
2019-12-28
How to Cite
เขียวมณีส. (2019). Diaw Saw-U And The Krawnai Song Luangphairoh Siangsaw (Aun Durayachewin) Style: A Case Study Of Kru Jerapon Petsom. Institute of Culture and Arts Journal, 21(1), 21 - 34. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/99011
Section
Research Articles