แนวทางการออกแบบอัตลักษณ์ จังหวัดสุพรรณบุรีให้สอดคล้องกับอัตลักษณ์ท้องถิ่นและความคาดหวังของนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่

ผู้แต่ง

  • นพดล อินทร์จันทร์ วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • อภิชญา อังคะวิภาต วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

การออกแบบอัตลักษณ์, เจเนอเรชันซี, มินิมอลลิสม์, ภาพตัวแทนทางวัฒนธรรม, อำนาจอ่อน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแนวทางการออกแบบอัตลักษณ์ของจังหวัดสุพรรณบุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วย 3 ระยะ ได้แก่ 1) การศึกษาข้อมูลและวิเคราะห์อัตลักษณ์บริบทท้องถิ่นผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึก 2) การพัฒนาต้นแบบอัตลักษณ์ภาพโดยใช้กระบวนการ “สกัดและลดทอน” และ 3) การประเมินผลและการตรวจสอบความสอดคล้อง โดยทดสอบการรับรู้และความพึงพอใจกับกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบและการท่องเที่ยว จำนวน 10 คน และกลุ่มเป้าหมายนักท่องเที่ยว Gen Z จำนวน 200 คน

ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า เสน่ห์ที่แท้จริงของสุพรรณบุรีคือ “มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้” ได้แก่ ความเป็นมิตรและความจริงใจที่สะท้อนผ่านสำเนียงถิ่น ผู้วิจัยจึงสังเคราะห์แนวคิด “The Friendly Heritage” นำไปสู่การออกแบบอัตลักษณ์ที่ลดทอนความซับซ้อนสู่ความมินิมอล ได้แก่ ตราสัญลักษณ์ “สายน้ำแห่งมิตรไมตรี” ชุดตัวอักษรไร้หัวโค้งมน และ “น้องเหน่อ” มาสคอตปลาม้าผสมลายผ้าขาวม้า ผลการประเมินพบว่า กลุ่มตัวอย่างพึงพอใจสูงสุดต่อการออกแบบที่เรียบง่าย โดยตราสัญลักษณ์และชุดตัวอักษรได้รับคะแนนประเมินสูงสุดจากผู้เชี่ยวชาญ (x̅= 4.75 และ 4.80) และกลุ่มเป้าหมาย (x̅= 4.68 และ 4.72) ตามลำดับ รวมถึงกลุ่มเป้าหมายร้อยละ 87.00 สามารถเชื่อมโยงทางอารมณ์กับมาสคอตได้อย่างมีประสิทธิภาพ สรุปได้ว่า การประกอบสร้างภาพตัวแทนทางวัฒนธรรมขึ้นใหม่ด้วยสุนทรียภาพแบบมินิมอลเป็นกลไกทางจิตวิทยาที่ช่วยลดภาระการประมวลผลทางสายตาและสร้างความรู้สึกจริงใจ การออกแบบอัตลักษณ์พื้นที่ยุคดิจิทัลจึงควรเปลี่ยนจากการนำเสนอภาพจำลองสถานที่ สู่การสื่อสารแก่นแท้ทางอารมณ์ เพื่อสร้างอำนาจอ่อน (Soft Power) ยกระดับแบรนด์จุดหมายปลายทาง และพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ธนิษฐา เริงสนาม, ศรันย์ ภูอินทร์ และ ศุภกิตติ์ เศษรักษา. (2568). การศึกษากระบวนการตัดสินใจของคน Generation Z ในการท่องเที่ยวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการศึกษา, 1(2), 61-75. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JISSE/article/view/5936

นพดล อินทร์จันทร์ และ อภิชญา อังคะวิภาค. (2568). การออกแบบอัตลักษณ์ จังหวัดพัทลุง เพื่อเพิ่มศักยภาพการท่องเที่ยว. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 13(1), 48-58. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcosci/article/view/283543

สมรศรี คำตรง. (2566). พฤติกรรมนักท่องเที่ยวกลุ่ม Generation Z ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารเซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(1), 93-108. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SB_Journal/article/view/263767

Hall, S. (Ed.). (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. Sage Publications & Open University.

Nye, J. S. (2021). Soft power: The evolution of a concept. Journal of Political Power, 14(1), 196-208. https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/2158379X.2021.1879572

Rajput, A. & Gandhi, A. (2025). Impact of social media influencer content on generation Z sustainable tourism choices. Discover Sustainability, 6(1), 1-18. https://link.springer.com/article/10.1007/s43621-025-02004-z

Šenková, A., Kormaníková, E., Kolesárová, S., Šambronská, K. & Kováč, F. (2026). Analysis of generations Y and Z preferences for sustainable products, services and forms of tourism. Geojournal of Tourism and Geosites, 64(1), 342-348. https://doi.org/10.30892/gtg.64130-1681

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-24

รูปแบบการอ้างอิง

อินทร์จันทร์ น., & อังคะวิภาต อ. (2026). แนวทางการออกแบบอัตลักษณ์ จังหวัดสุพรรณบุรีให้สอดคล้องกับอัตลักษณ์ท้องถิ่นและความคาดหวังของนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 27(2), 96–107. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/286148

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย