The Development of Dance Therapy Activity Packages for Down Syndrom Children with Attention Deficit Hyperactivity Disoder (ADHD)

  • ระวิวรรณ วรรณวิไชย Faculty of Fine Arts, Srinakharinwirot University
Keywords: Dance Therapy, Attention Deficit Hyperactivity Disorder, Down Syndrome, Children with Special Needs

Abstract

           This research aims 1) to find a guideline of creating a dance therapeutic activity for children who have Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder and 2) to examine results of implementing the dance therapeutic activity for children having Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder.              The samples in this research included 5 children with Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder who were randomly selected with purposive sampling method. The participants were diagnosed by a doctor and had a medical certificate that they had attention deficit/hyperactivity disorder with a consent from their parents.                                                                                                                                   The findings reveal that 1) a guideline of creating a dancing art therapeutic activity for children with Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder was the integration of dance therapy principles and learning principles of the children having Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder. The dance therapeutic activity was designed in order to adjust behaviors of social development of the children in terms of communication and coexistence with others, ability to play or work, self-control and uncalm behaviors. The researcher designed a set of activities consisting of 8 sub-activities. 2) After implemented, the dance therapeutic activity for the children having Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder was observed that, the children having Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder had lower inappropriate behaviors than before joining the activity with statistical significance at .05. This indicated that the implementation of the dance therapeutic activity for children having Down’s Syndrome and attention deficit/hyperactivity disorder could diminish improper behaviors of the children. 

Downloads

Download data is not yet available.

References

ชาญวิทย์ เงินศรีตระกูล. (2545). Common Behavioral and Emotional Ploblem in Pediatrics. ในกุมารเวชศาสตร์
: การดูแลรักษาในปัจจุบัน. กรุงเทพฯ : โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
พิณธร ปรัชญานุสรณ์. (2548). ผลของนาฏกรรมบำบัดต่อคุณภาพการนอนหลับของผู้สูงอายุ
ในชมรมผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขภาพจิต ภาควิชาจิตเวช
ศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิศิษฐ กฤตยาณวัช. (2546). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกาปีที่ 2
ที่มีสมาธิสั้น เรื่องความคล้าย โดยใช้วิธีการสอนแบบปฏิบัติการกับการสอนตามคู่มือครู. วิทยานิพนธ์
การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการมัธยมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ณัฏฐ์วดี สุขธยารักษ์. (2553). การใช้กิจกรรมศิลปะเพื่อปรับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของนักเรียน
ระดับชั้นประถมศึกษา ช่วงอายุ 8 – 12 ปี ที่มีสมาธิสั้น. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต
สาขาวิชาศิลปศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ประวิทย์ ฤทธิบูลย์, ระวิวรรณ วรรณวิไชย และจิตรา ดุษฎีเมธา. (2559, มกราคม–มิถุนายน). การศึกษา
การใช้นาฏกรรมบำบัดต่อความเครียดของผู้ต้องขังชายแรกเข้าในทัณฑสถานวัยหนุ่มกลาง จังหวัด
ปทุมธานี. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ. 17(2): 18.
ทวีพร วรรณา. (2552). การศึกษาความสามารถในการใช้กล้ามเนื้อมัดใหญ่ของเด็กกลุ่มอาการดาวน์ในระดับอนุบาล
โดยการใช้กิจกรรมการเล่นแบบบูรณาการและการเสริมแรงทางบวก. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต
สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ระวิวรรณ วรรณวิไชย. (2554).นาฏยศิลป์เพื่อเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน. วิทยานิพนธ์
ศิลปกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาศิลปกรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
วรวีร์ พูลสวัสดิ์. (2549). การสำรวจภาวะสมาธิสั้นในนักเรียนที่มีปัญหาทางการเรียนรู้.
วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาพิเศษ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
ศรียา นิยมธรรม. (2548). นาฏบำบัดใช้ได้กับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อ
วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 แหล่งที่มา https://www.dmh.go.th/sty_libnews/news
/view.asp?id=1666.
อลิสา วัชรสินธุ. (2546). จิตเวชเด็ก. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Connor, Margaret. (2001).Recreational folk dance: A multicultural exercise component in
Healthy ageing. Australian: Australian Occupational Therapy. Retrieved March 25,2016,
from https://www.researchgate.net/publication/229873183.

Dane Redman. (2007). The Effectiveness of Dance/Movement Therapy as a Treatment for
Students in a Public Alternative School Diagnosed with Attention Deficit Hyperactivity
Disoder : A Pilot Study. Retrieved March25,2016, from
https://ejournal.manipal.edu/mjnhs/docs/Volume%201_Issue%201/04%20APS.PDF
Erna Gronlund, Barbro Renck and Jenny Weibull. (2005). Dance/Movement Therapy as an
Alternative Treatment for Young Boys Diagnosed as ADHD : A Pilot Study. American
Journal of Dance Therapy Vol.27, No.2, Retrieved March25,2016, from
https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs10465-005-9000-1.
Published
2019-12-28
How to Cite
วรรณวิไชยร. (2019). The Development of Dance Therapy Activity Packages for Down Syndrom Children with Attention Deficit Hyperactivity Disoder (ADHD). Institute of Culture and Arts Journal, 21(1), 146 - 157. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/153574
Section
Research Articles