KHUEN LOY IN KHON

  • เฉลิมชัย ภิรมย์รักษ์ วิทยาลัยนาฏศิลปอ่างทอง สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
Keywords: Acrobatic, Performance in Khon

Abstract

           A thesis on “Acrobatic Performance in Khon” is a display of the performance capability by lifting ones’ body up using the other actor’s body as a platform. The objectives of this thesis are to study the Lifting-up posture in the acrobatic of “Khon” the Thai masked dance drama, the study of the literature review, interviews,on the traditional plays of the researcher’s experience.  

            The results indicate that acrobatic performances in Khon is an important process which allows the 4 leading roles which are male, female,monkeys, and ogre character to demonstrate their acting proficiency in Thai acting art. The actors must have knowledge, skills and strength  in balance and shifting one’s body weight both during the upward and downward movements and maintaining the pose according to the form of traditional dances. From Thai painting arts, sculpture arts, dance moverments, and literature arts, as well as dissecting the traditional elevation style in Ramayana play with an aim to inspire an impressive enjoyment in the audiences postures in duet and in group elevations.However,    all should be based within the frame of the traditional norm, artistic appeal as well as traditional style of the outfits, ornaments, weapons, personality of the characters.

            Acrobatic performances in Khon is considered an important identity. To the performance.This research could integrate the knowledge in Thai Classical Dance with many relevant fields of studies.

Downloads

Download data is not yet available.

References

คึกฤทธิ์ ปราโมช. (2541). ลักษณะไทย. กรุเทพมหานคร : โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.
ธนิต อยู่โพธิ์. (2508). โขน. กรุงเทพมหานคร : ศึกษาภัณฑ์พาณิชย์.
__________. (2516). ศิลปะละครรำหรือคู่มือนาฏศิลป์ไทย. กรุงเทพมหานคร : ศิวพรการพิมพ์.
นิยะดา เหล่าสุนทร. (2548). หอไตรกรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส. กรุงเทพมหานคร : บริษัทอมรินทร์ พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง
จำกัด.
ประยูร อุรุชาฏะ. (2526). พจนานุกรมศิลป. เมืองโบราณ กรุเทพมหานคร : กรุงสยามการพิมพ์.
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช. (2549). บทละครเรื่องรามเกียรติ์ เล่ม 1. พิมพ์ครั้งที่10. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์
ศิลปาบรรณาคาร.
ไพฑูรย์ เข้มแข็ง. (2537). จารีตการฝึกหัดและการแสดงโขนตัวพระราม. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โพธ์สัวสดิ์ แสงสว่าง. (2525). มวยไทย. มหาสารคาม : ภาควิชาพลศึกษาคณะวิชาครุศาสตร์ วิทยาลัยครูมหาสารคาม.
มโน พิสุทธิรัตนานนท์. (2547). สุนทรียวิจักษณ์ในจิตกรรมไทย. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์.
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. (2536). สถาบันไทยคดีศึกษานาฏศิลป์ไทย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เศรษฐมันตร์ กาญจนกุล. (2548). เส้นสายลายไทยชุดภาพจับจากศิลปะไทย. กรุงเทพมหานคร : Mild Publishing.
สุนทร กายประจักษ์. (2532). กีฬากายกรรมโลดโผน. กรุงเทพมหานคร : บริษัทเจเนรัสบุ๊คส์เซนเตอร์ จำกัด.
สุรพล วิรุฬห์รักษ์. (2553). นาฏยศิลป์ปริทรรศน์. กรุเทพมหานคร : โรงพิมพ์ห้องภาพสุวรรณ.
เสาวณิต วิงวอน. (2554). วรรณคดีการละคร. ภาควิชาวรรณคดี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ : เอเชีย ดิจิตอลการ
พิมพ์ จำกัด.
เสถียร ชังเกตุ. (2537). หนังใหญ่ ศิลปะการแสดงชั้นสูงของไทย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชวนพิมพ์.
อาคม สายาคม. (2554). รวมงานนิพนธ์. ฝ่ายเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ กรมศิลปากร. กรุงเทพมหานคร : รุ่งศิลป์การพิมพ์.
Kenneth Laws with Arleen sugano. (2008). Physics and the Art of Dance. Oxford university press.
Published
2019-12-28
How to Cite
ภิรมย์รักษ์เ. (2019). KHUEN LOY IN KHON. Institute of Culture and Arts Journal, 21(1), 128 - 136. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/137972
Section
Research Articles