การพัฒนาลวดลายผ้าด้วยเทคนิค Eco-Printing ตามหลักการจัดองค์ประกอบศิลป์

ผู้แต่ง

  • ณัฐธิดา ภู่จีบ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. สาขาศิลปศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

DOI:

https://doi.org/10.69598/sbjfa272697

คำสำคัญ:

การย้อม , สีธรรมชาติ, การย้อมสีธรรมชาติ, มอร์แดนท์ธรรมชาติ, เทคนิค Eco-Printing, การพัฒนาลายผ้า

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มุ่งนำเสนอผลของการเปรียบเทียบความแตกต่างของมอร์แดนท์ธรรมชาติในการย้อมสีจากพืชที่สามารถพบได้ทุกฤดูกาลและมีรูปร่างชัดเจน เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาลวดลายผ้าด้วยเทคนิค Eco-Printing ตามการจัดวางตามหลักการจัดองค์ประกอบศิลป์ โดยมีวิธีการดำเนินวิจัย คือ การเปรียบเทียบใบไม้ที่สามารถหาได้ในประเทศไทยโดยมุ่งเน้นผลทางด้านการติดสี และความคมชัดของรูปร่างใบไม้จากเทคนิค Eco-printing และการหาแนวทางการจัดวางตามหลักการจัดองค์ประกอบศิลป์และตามหลักการออกแบบ ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาลวดลายผ้าด้วยเทคนิค Eco-Printing ตามหลักการจัดองค์ประกอบศิลป์ในงานวิจัยนี้ สามารถควบคุมและทำซ้ำได้ในการออกแบบลวดลาย การให้สี การกำหนดขนาดใบไม้ ตลอดจนการจัดวางองค์ประกอบที่ผู้วิจัยนำเสนอสามารถควบคุมมาตรฐานได้ทั้งรูปแบบความหลากหลาย (Variety) และความลดหลั่น (Gradation) ในส่วนของกระบวนการขั้นตอนการพัฒนาลวดลายผ้ามีการใช้ส่วนประกอบและส่วนผสมที่ได้จากธรรมชาติ ซึ่งมีความทันสมัยสอดคล้องกับประเด็นของความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อมตลอดจนตัวผลงานก็มีโทนสี และลวดลายที่สามารถนำไปใช้พัฒนาต่อยอดได้หลากหลาย สามารถเป็นแนวทางในการพัฒนาให้ชุมชนเกิดรายได้จากการสร้างสรรค์ผลงานลวดลายผ้าที่มีความทันสมัยและต่อยอดผลิตภัณฑ์ได้ ในด้านของความสามาถในการควบคุมคุณภาพและผลิตซ้ำได้ ตรงกับความต้องการของตลาดและตรงกับวัตถุประสงค์ภาครัฐ ที่เป็นไปในทิศทางเดียวกับแนวทางทางของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) ที่ได้กำหนดวิสัยทัศน์ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2570 และสำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ (องค์การมหาชน) ที่มีความต้องการให้ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นมีความทันสมัย

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กุลนิดา เหลือบจำเริญ. (2553). องค์ประกอบศิลป์. สกายบุ๊กส์.

ฐิติกร พูลภัทรชีวิน. (2553). ประเทศไทย...กับความพร้อมในการก้าวสู่เศรษฐกิจสร้างสรรค์. โค้ชความคิด. https://sites.google.com/site/gaiusjustthink/nida-mpa/prathesthiykabkhwamphrxmnikarkawsusersthkicsrangsrrkh?authuser=0

วรสุดา ขวัญสุวรรณ และ สาทินี วัฒนกิจ. (2563). การสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับวัสดุเหลือทิ้งสู่ผลิตภัณฑ์ออกแบบตกแต่งและแฟชั่น: ชุมชนต้นแบบเทศบาลเมืองเขารูปช้าง. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย. https://riss.rmutsv.ac.th/upload/doc/202103/OWT6kHgCfHlAxOgAL5Vk/OWT6kHgCfHlAxOgAL5Vk.pdf

สุชาติ เถาทอง. (2536). หลักการทัศนศิลป์. อักษรกราฟฟิค.

อรรถพนธ์ พงษ์เลาหพันธุ์. (2563). การคาดการณ์แนวโน้มแฟชั่นและการออกแบบแฟชั่นในศตวรรษที่ 21. ศิลปกรรมสาร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 13(1), 131-144.

Birrell, A. (2019, October 10). Why earth tones are having a renaissance in fashion. Vogue. https://www.vogue.com.au/fashion/trends/why-earth-tones-are-having-a-renaissance-in-fashion/news-story/a2450a592fe808da60820b47f9ca0688

Browne, C. (2022, May 12). What is the Rule of Thirds in Design? A Complete Guide. Careerfoundry. https://careerfoundry.com/en/blog/ux-design/what-is-the-rule-of-thirds/

Dymock, C. (2021, March 7). Fabric Design Primer Part 2: Perfecting Your Patterns. Tuppence Ha’penny. https://www.tuppencehapenny.com/blog/fabric-design-primer-part-2-pefecting-your-patterns

Gregg, S. (2010). The Creative Imperative. Religion & Liberty, 17(1), 6-7. https://www.acton.org/sites/default/files/issue-pdf/Winter%202007.pdf.

Khwansuwan, W. & Wattanakit, S. (2020). The Increasing Value of Waste for Decorate and Fashion Products: Prototype Community at Khaoroopchang Munacipality, Songkhla Province. Faculty of Architecture Rajamangala University of Techonology Srivijaya. https://riss.rmutsv.ac.th/upload/doc/202103/OWT6kHgCfHlAxOgAL5Vk/OWT6kHgCfHlAxOgAL5Vk.pdf [in Thai]

Leubchamreon, K. (2010). Composition art. Skybooks. [in Thai]

PDI Technologies. (2023, April 26). Report Shows Consumers Want Sustainable Products. https://pditechnologies.com/resources/report/2023-business-sustainability-index/

Ponglawhapun, A. (2020). Fashion Trend Forecast and Fashion Design in the 21st Century. The Fine & Applied Arts Journal, Thamasat University, 13(1), 131-144. [in Thai]

Poolpatararachewin, T. (2010). Thailand…and its readiness to move towards a creative economy. Coach Gaius. https://sites.google.com/site/gaiusjustthink/nida-mpa/prathesthiykabkhwamphrxmnikarkawsusersthkicsrangsrrkh?authuser=0 [in Thai]

Purvis, B., Mao, Y., & Robinson. D. (2019). Three pillars of sustainability: in search of conceptual origins. Sustainability Science, (14), 681–695. https://doi.org/10.1007/s11625-018-0627-5

Thothong, S. (1993). Visual Arts Principle. Aksorn Graphic. [in Thai]

Wood, J. (2022, May 18). Gen Z cares about sustainability more than anyone else – and is starting to make others feel the same. World Economic Forum. https://www.weforum.org/agenda/2022/03/generation-z-sustainability-lifestyle-buying-decisions/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

25-12-2024

รูปแบบการอ้างอิง

ภู่จีบ ณ. (2024). การพัฒนาลวดลายผ้าด้วยเทคนิค Eco-Printing ตามหลักการจัดองค์ประกอบศิลป์. วารสารศิลป์ พีระศรี, 12(2), 231–264. https://doi.org/10.69598/sbjfa272697

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย