แสงมิติแห่งจิตวิญญาณและความไม่แน่นอนในการสร้างสรรค์ศิลปะปิแอร์ ซูลาจส์

บทคัดย่อ

แนวคิดเรื่องแสงในงานจิตรกรรมเป็นประเด็นที่สำคัญทั้งในกระบวนการสร้างสรรค์งานศิลปะ บทบาทของแสงส่วนใหญ่จะอยู่ที่กระบวนการสร้างสุนทรียภาพ (เช่นในงานของคาราวัจโจหรือโกลด โมเนต์) และความหมาย (เช่น ศาสนสถาน) ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เกิดทฤษฎีความไม่แน่นอนขึ้นในการศึกษาฟิสิกส์ซึ่งส่งผล กระทบต่อมุมมองทั้งในทางวิทยาศาสตร์กายภาพและในปรัชญา มีความเป็นไปได้ในการนำทฤษฎีเรื่องความไม่แน่นอนมาศึกษาจิตรกรรมร่วมสมัยหรือไม่ การศึกษานี้พยายามนำแนวความคิดเรื่องความไม่แน่นอนมาศึกษาจิตรกรรมของศิลปินร่วมสมัยสองท่านคือ ปิแอร์ ซูลาจส์ ชาวฝรั่งเศส และ จูเต๋อฉวิน ชาวจีน ผลที่เกิดขึ้นคือหลักความไม่แน่นอนเกิดขึ้นในผลงานของศิลปินทั้งสองโดยวางอยู่บนพื้นฐานทางแนวคิด, เทคนิคและประสบการณ์พื้นฐานเฉพาะตัว ในกรณีของปิแอร์ ซูลาจส์การสร้างพื้นที่ “เหนือขอบเขตดำ” บนแคนวาสและขูดผิวหน้าของพื้นออกเปิดทางให้แสงเข้ามาสัมผัส สะท้อนและดูดซับลงไป การสะท้อนแสงและการดุดซับแสงที่ไม่สม่ำเสมอทำให้ผลงานของศิลปินท่านนี้มีความไม่แน่นอนในการชม ในกรณีของจูเต๋อฉวิน เทคนิคการวาดจิตรกรรมตัวอักษรและการเปิดพื้นที่ว่างแบบ “นักอักษรวัฒนธรรม - literati” เป็นพื้นฐานให้แก่ภาพทิวทัศน์นามธรรมที่สร้างขึ้นจากความทรงจำของศิลปิน จิตรกรรมของศิลปินทั้งสองท่านจึงสามารถเปิดโอกาสให้ผู้ชมได้ตีความตามมุมมองแต่ละคนและแต่ละครั้ง ความไม่แน่นอนจึงถูกค้นพบและค้นพบใหม่อีกครั้งอย่างไม่มีที่สิ้นสุด