กระบวนการใช้ทฤษฎีหลังโครงสร้างนิยมเพื่อการสร้างสรรค์ผลงานทางทัศนศิลป์

ผู้แต่ง

  • ronnaphop Techawong -

DOI:

https://doi.org/10.69598/sbjfa281998

คำสำคัญ:

ทฤษฎีหลังโครงสร้างนิยม, ทฤษฎีการรื้อสร้าง, การทดลองเชิงสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์หลัก 2 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาทฤษฎีในสกุลความคิดหลังโครงสร้างนิยม (Poststructuralism) 2) เพื่อนำแนวคิดจากทฤษฎีดังกล่าวบางส่วนมาประยุกต์ใช้ในกระบวนการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ การดำเนินการวิจัยอาศัยกระบวนการทดลองเชิงสร้างสรรค์โดยเน้นการตีความเชิงทฤษฎีร่วมสมัยเพื่อแปรเปลี่ยนเป็นภาษาทางศิลปะผลการวิจัยสรุปได้ว่า ทฤษฎีหลังโครงสร้างนิยมเปิดมุมมองใหม่ต่อการสร้างสรรค์ โดยชี้ให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในการรื้อความหมายเดิมและการสร้างความหมายใหม่ เช่น การเปลี่ยนงานจิตรกรรมซึ่งโดยทั่วไปเป็นสองมิติ ให้ปรากฏลักษณะเป็นสามมิติ หรือการใช้ทฤษฎีการรื้อสร้างในการอ่านใหม่และตีความใหม่ เพื่อเปิดเผยความหลากหลายทางความคิดที่เคยถูกกดทับด้วยวาทกรรมดั้งเดิม ทั้งนี้ กระบวนการดังกล่าวนำไปสู่การกำหนดแนวทางสร้างสรรค์สำคัญ 2 ประการ ได้แก่ (1) การสำรวจและนำเสนอ สถานะของความทรงจำ ทั้งส่วนบุคคล ผู้อื่น และความทรงจำร่วม ผ่านวัตถุและสิ่งของ เช่น จิตรกรรมทิวทัศน์ หนังสือ และเอกสารสำคัญ และ (2) การนำเสนอ สถานะและความสำคัญของพื้นที่ ผ่านสื่อจิตรกรรมและภาพถ่าย โดยเฉพาะพื้นที่ที่ปรากฏเป็นฉากหลังในงานจิตรกรรมทิวทัศน์ ภาพถ่ายบุคคลขนาด 1x2 นิ้ว และภาพถ่ายทางประวัติศาสตร์ ผลงานสร้างสรรค์ที่ได้จากกระบวนการวิจัยประกอบด้วยทั้งหมด 5 ชุด ได้แก่ 1) ชุดภาพถ่าย 2) ชุดจิตรกรรม 3) ชุดเอกสารและหนังสือ 4) ชุดวาดเส้น และ 5) ชุดภาพถ่ายพื้นหลังสีฟ้า อันเป็นการนำเสนอผลของการทดลองทางศิลปะที่เชื่อมโยงแนวคิดหลังโครงสร้างนิยมเข้ากับการสร้างสรรค์งานทัศนศิลป์ร่วมสมัย

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

เกษียร เตชะพีระ. (2561). ชาติไทย, เมืองไทย, แบบเรียนและอนุสาวรีย์. ฟ้าเดียวกัน.

กฤติยา กาวีวงศ์, มนุพร เหลืองอร่าม. (2559). กว่าจะเป็นร่วมสมัย. โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.

จณัญญา เตรียมอนุรักษ์. (2554). ศิลปะสมัยใหม่ ความรู้ฉบับพกพา. สํา นักพิมพ์ open worlds.

จันทนี เจริญศรี. (2545). โพสต์โมเดิร์นกับสังคมวิทยา. วิภาษา.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2555). สัญวิทยา. วิภาษา.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2555). สัญวิทยาโครงสร้างนิยม หลังโครงสร้างนิยมกับการศึกษารัฐศาสตร์. วิภาษา.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2560). บทแนะนําสกุลความคิดหลังโครงสร้างนิยม. สํา นักพิมพ์สมมติ.

ธัญญา สังขพันธานนท์. (2559). แว่นวรรณคดีทฤษฎีร่วมสมัย. บริษัท เอดิสัน เพรส โปรดักส์ จํากัด.

ธีรยุทธ บุญมี. (2546). โลก MODERN & POST MODERN. สํา นักพิมพ์สายธาร.

ธีรยุทธ บุญมี. (2558). การปฏิวัติสัญศาสตร์ของโซซูร์เส้นทางสู่โพสต์โมเดอร์นิสม์. วิภาษา.

นพพร ประชากุล. (2544). มายาคติ [Mythologies]. โครงการจัดพิมพ์คบไฟ.

พรพรรณ ชินณพงษ์. (2556). DE+CONSTRUCTION=? *. 20 แนวความคิดทางสถาปัตยกรรมในศตวรรษที่ 20. โรงพิมพ์ภาพพิมพ์.

พิพัฒน์ พสุธารชาติ. (2553). ความจริงในภาพวาด บทวิจารณ์ว่าด้วยสุนทรียศาสตร์ของไฮเดกเกอร์และแดร์ริดา. วิภาษา.

รติพร ชัยปิยะพร. (2560). ว่าด้วยเรื่องศิลปะ. เดอะเกรทไฟน์อาร์ต จํากัด.

สันต์ สุวัจฉราภินันท์. (2563). 13 บทวิจารณ์สถาปัตยกรรม. บริษัทภาพพิมพ์ จํากัด.

อรรถสิทธิ์ สิทธิดํา รง, พิพัฒน์ พสุธารชาติ. (2558). กลิ่นไอ การเมือง และภาพยนตร์ อ่าน “งานศิลปะ ในยุคของการผลิตซ้ําแบบจักรกล” ของวอลเตอร์ เบนยามิน. วิภาษา.

Barthes, R. (1974). S/Z. Hill and Wang.

Derrida, J. (1976). Of Grammatology. Johns Hopkins University Press.

Foucault, M. (1972). The Archaeology of Knowledge. Routledge.

Hall, S. (1997). Representation: Cultural Representations and Signifying Practices. Sage.

Saussure, F. de. (1960). Course in General Linguistics. Peter Owen.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-06-2026

รูปแบบการอ้างอิง

Techawong, ronnaphop. (2026). กระบวนการใช้ทฤษฎีหลังโครงสร้างนิยมเพื่อการสร้างสรรค์ผลงานทางทัศนศิลป์ . วารสารศิลป์ พีระศรี, 14(1). https://doi.org/10.69598/sbjfa281998

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย