ภาพความเป็นชายในโฆษณาเครื่องสำอางเกาหลีสำหรับผู้หญิง

Main Article Content

พีรดา บุศย์น้ำเพชร
นิธิดา แสงสิงแก้ว

บทคัดย่อ

 งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาพความเป็นชายที่ถูกนำเสนอและประกอบสร้างในโฆษณาเครื่องสำอางเกาหลีสำหรับผู้หญิง รวมถึงการถอดรหัสของผู้บริโภคหญิง ใช้วิธีศึกษาตัวบทโฆษณาเครื่องสำอางเกาหลีสำหรับผู้หญิงที่เผยแพร่ทางสื่อออนไลน์ระหว่างปี 2560 - 2561  เจาะจงไปที่ 3  แบรนด์เครื่องสำอางเกาหลีที่ใช้ศิลปินผู้ชายเป็นพรีเซ็นเตอร์และมีสาขาอย่างเป็นทางการในประเทศไทย ประกอบด้วย Nature Rebublic มีศิลปินเกาหลีเป็นพรีเซ็นเตอร์ คือ EXO, The Face Shop มีศิลปินเกาหลีเป็นพรีเซ็นเตอร์ คือ GOT7 และ Innisfree มีศิลปินเกาหลีเป็นพรีเซ็นเตอร์ คือ Wanna One และวิเคราะห์ผู้รับสารด้วยการสนทนากลุ่มและสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้บริโภคหญิงทั่วไป และผู้บริโภคหญิงที่มีความเป็นแฟนคลับ


ผลการศึกษาพบว่ามีการประกอบสร้างภาพความเป็นชายทั้งหมด 4 รูปแบบ คือ 1) ผู้ชายมีเสน่ห์และมีความเป็นธรรมชาติ 2) ผู้ชายอบอุ่นและอ่อนโยน 3) ผู้ชายที่มีความมั่นใจในการทำกิจกรรมต่างๆ 4) ผู้ชายที่มีมิติความเป็นหญิง (Feminine) การประกอบสร้างภาพความเป็นชายในโฆษณาเครื่องสำอางเกาหลีสำหรับผู้หญิงแตกต่างจากลักษณะความเป็นชายแบบดั้งเดิมอย่างมาก เป็นภาพความเป็นชายที่ผสานระหว่างความเป็นชายแบบใหม่และแบบเมโทรเซ็กส์ชวลเป็นหลัก ขณะเดียวกันโฆษณากำลังพยายามลบเส้นแบ่งการจำกัดความของเครื่องสำอางที่แต่เดิมถูกจำกัดไว้ให้เป็นของผู้หญิงเท่านั้น โดยทำให้เครื่องสำอางกลุ่มออร์แกนิคเป็นของคนทุกเพศ (Unisex) ที่ต้องการใส่ใจดูแลผิวพรรณของตัวเอง แม้แต่ผู้ชายก็สามารถใช้ได้แม้เครื่องสำอางชิ้นนั้นจะไม่ได้ระบุว่าเป็นเครื่องสำอางของผู้ชายหรือไม่


ด้านการถอดรหัสของผู้รับสาร พบว่า ผู้บริโภคหญิงทั้งสองกลุ่มสามารถถอดรหัสภาพความเป็นชายในโฆษณาเครื่องสำอางเกาหลีสำหรับผู้หญิงได้ใกล้เคียงกันมาก โดยทั้งสองกลุ่มรับรู้ว่าผู้ชายในโฆษณาเครื่องสำอางเกาหลีสำหรับผู้หญิงมีลักษณะเป็นผู้ชายที่ดูดี อบอุ่น อ่อนโยน มีความเป็นธรรมชาติ ไม่ดุดัน มีความน่ารักเหมือนกับผู้หญิง ขณะที่การถอดรหัสในประเด็นอื่นๆ แตกต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับระดับการเป็นแฟนคลับและความชื่นชอบในตัวพรีเซ็นเตอร์ชายทั้ง 3 แบรนด์

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กําจร หลุยยะพงศ์. (2539). การวิเคราะห์เนื้อหาการนำเสนอภาพของความเป็นชายในโฆษณาเบียร์สิงห์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ภาควิชาการสื่อสารมวลชน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

จินตนา ศุภศรีวสุเศรษฐ์. (2554). เครื่องสำอางออร์แกนิคมีจริงหรือ. วารสารอาหารและยา กันยายน-ธันวาคม 2554. กลุ่มควบคุมเครื่องสำอาง สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา.

ชัยณรงค์ เครือนวน. (2558). ปฏิบัติการและการต่อสู้ทางวาทกรรม ในการพัฒนาอุตสาหกรรม: ศึกษากรณีการพัฒนาอุตสาหกรรมภายใต้ตัวแบบมาบตาพุด. วารสารการเมิอง การบริหารและกฎหมาย ปีที่ 7 ฉบับที่ 2

ธีรพงศ์ เสรีสำราญ. (2555). ภาพสะท้อนของสตรีเกาหลีจากการสร้างตัวละครนำหญิงในภาพยนตร์ของ คิม คี ด็อค. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการภาพยนตร์ ภาควิชาภาพยนตร์และภาพนิ่ง คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไทยรัฐ. (2560).เทรนด์ความงามใหม่ เน้น 'ลดใช้น้ำ-เครื่องสำอางเด็ก' ดัน SMEs สู่สากล. สืบค้นเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2562 จาก https://www.thairath.co.th/content/859702

นลินทิพย์ เนตรวงศ์. (2559). ภาพตัวแทน “ผู้ชายในฝัน” ในละครโทรทัศน์แนวโรมานซ์. วิทยานิพนธ์วารสารศาสตร์มหาบัณฑิต คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2538). “ผ้าขาวม้า,ผ้าซิ่น,กางเกงใน และฯลฯ ว่าด้วยประเพณี,ความเปลี่ยนแปลงและเรื่อง สรรพเพสาระ”. ศิลปวัฒนธรรมฉบับพิเศษ :111-118.

นิเวศ เหมวชิรวรากร. (2556). คนชั้นกลางรุ่นใหม่ The new middle class. สืบค้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2562 จาก https://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/489935.

นพวรรณ สุทธศิลป์. (2548). วิถีชีวิตหนุ่มเจ้าสำอาง. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต สาขาสังคมวิทยา คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ประภาพร ชินวงศ์. (2546). “Pretty boy:ปรากฏการณ์ความเป็นชายอีกรูปแบบหนึ่งในสังคมไทย. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ปณตพร พงษ์อนันตโยธิน. (2544). การเปรียบเทียบพฤติกรรมเผชิญกับปัญหาของผู้ใหญ่วัยทำงานที่มีบทบาททางเพศแตกต่างกัน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาพัฒนาการบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปรีชา เปี่ยงพงศ์สานต์. (2548). การนิยามชนชั้นกลางในสังคมไทย ใน ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ (บรรณาธิการ), ฅนชั้นกลางไทยในกระแสทุนนิยม (หน้า 145-173). กรุงเทพฯ: เอดิสันเพรสโปรดักส์.

พงษ์ศักดิ์ พุ่มประดิษฐ์. (2553). การรับรู้ภาพความเป็นชายในโฆษณาผลิตภัณฑ์เพื่อการดูแลตนเองสำหรับผู้ชายทางโทรทัศน์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภัทรพงศ์ คงวัฒนา. (2559) การศึกษาสัญญะความเป็นชายผ่านโฆษณาเครื่องสำอางผู้ชายในจีน. วารสารจีนศึกษา ปีที่9 ฉบับที่1. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ไรอัน ปาร์ค. (2560). เมคอัพเกาหลียึดไทย สปริงบอร์ดสู่อาเซียน ชู2บิ๊กอีเว้นต์รุกตลาด. สืบค้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน 2561 จาก http://www.thansettakij.com/content/145297..

ศิริกมล อธิวาสนพงศ์ . (2548). การถ่ายทอดอุดมการณ์ความเป็นชายผ่านหนังสือพิมพ์ไทยรัฐหน้า1. วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.

ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2561). ตลาดบิวตี้ยังแจ๋ว เกาะเทรนด์ธุรกิจทำเงิน. สืบค้นเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2562 จาก https://1th.me/JuJ6.

สมสุข หินวิมาน. (2553). การสื่อสารกับสังคมแห่งความเสี่ยง Communication and Risk Society. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.

สมสุข หินวิมาน. (2558). อ่านทีวีการเมืองวัฒนธรรมในจอโทรทัศน์. กรุงเทพฯ. พารากราฟ.

อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2546). อัตลักษณ์ (Identity) การทบทวนทฤษฏีและกรอบแนวคิด, กรุงเทพฯ คณะกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ.

all kpop. (2017). Wanna One sign their first endorsement deal. Accesed on 21 March 2019 from https://1th.me/teP8.

Barthel, D. (1992). When men put on appearances: Advertising and the social construction of masculinity. Men, masculinity, and the media. Newbury Park : Sage.

Dyer, G. (1982). Advertising as Communication. Methuen & Co: London.

Voice TV. (2558). 'K-beauty' เทรนด์ใหม่ดังไกลในต่างประเทศ. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 จาก https://www.voicetv.co.th/read/156681.

Positioningmag. (2560). ส่อง 6 เทรนด์บิวตี้ปี 2018 "ลดใช้น้ำ-เครื่องสำอางเด็ก" มาแรง. สืบค้นเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2562 จาก https://positioningmag.com/1117057.

pptv. (2558). EXO และแทยอน Girls' Generation ต่อสัญญาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับเเบรนด์Nature Republic อีกครั้ง. สืบค้นเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2562 จาก https://1th.me/kOOe

Strate, L. (1992). Beer commercial: A manual on masculinity. In S. Craig (Eds.), Men, masculinity, and the media. Newbury Park: Sage.

Stever, G. S. (2009). Parasocial and social interaction with celebrities: Classification of media fans. Journal of Media Psychology, 14(3).

Storey, J. (2008). Cultural studies and the Study of Popular Culture. 2nd ed. Edinburgh: Edinburgh University Press.

Thorne, S. (2011). An exploratory investigation of the theorized levels of consumer fanaticism. Qualitative Market Research: An International Journal, 14 (2), 160 – 173.

Wicks, D., & Mills, A. (2000). Deconstructing Harry: A Critical Review of Men, Masculinity and Organization. The Finish Journal of Business Economics, 49(3).