สถาบันทางพระพุทธศาสนากับงานสังคมสงเคราะห์ในประเทศไทย
บทคัดย่อ
ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับหน้าที่ของพระสงฆ์ วัด สถาบันทางพระพุทธศาสนา ประการหนึ่งก็คืองานสังคมสงเคราะห์ มิใช่หน้าที่เนื่องจากเป็นกิจกรรมทางโลก แต่จากการวิจัยพบว่าวัด สถาบันทางพระพุทธศาสนา พระสงฆ์ นักวิชาการ และบุคคลทั่วไปสนับสนุนให้วัด สถาบันทางพระพุทธศาสนาที่มีศักยภาพทำงานสังคมสงเคราะห์ โดยเห็นว่ามิได้ขัดแย้งกับหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา และเป็นการทำเพื่อประโยชน์สุขของมหาชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแหล่งที่สวัสดิการของรัฐยังเข้าไม่ถึง การทำงานสังคมสงเคราะห์ของพระสงฆ์ วัด สถาบันทางพระพุทธศานาในระยะแรกมักเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าตามสถานการณ์ แต่ต่อมาได้กลายเป็นงานหลัก จึงควรสร้างความสมดุลระหว่างการทำงานสังคมสงเคราะห์กับการเผยแผ่ธรรม การดำเนินงานดังกล่าวหากสร้างความสัมพันธ์กับรัฐและชุมชนให้มากขึ้นได้ ก็จะช่วยให้เกิดความเข้าใจที่ดีและช่วยแก้ปัญหาและอุปสรรคในการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นเงินทุน บุคลากร และความร่วมมือได้มากขึ้น แต่การดำเนินงานด้านสังคมสงเคราะห์ดังกล่าว พระสงฆ์จะต้องคำนึงถึงการประพฤติปฏิบัติให้อยู่ในกรอบพระธรรมวินัยเสมอและต้องไม่ทิ้งการเผยแผ่ธรรม
Downloads
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว