สถาบันทางพระพุทธศาสนากับงานสังคมสงเคราะห์ในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • ประทุม อังกูรโรหิต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

บทคัดย่อ

ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับหน้าที่ของพระสงฆ์ วัด สถาบันทางพระพุทธศาสนา ประการหนึ่งก็คืองานสังคมสงเคราะห์ มิใช่หน้าที่เนื่องจากเป็นกิจกรรมทางโลก แต่จากการวิจัยพบว่าวัด สถาบันทางพระพุทธศาสนา พระสงฆ์ นักวิชาการ และบุคคลทั่วไปสนับสนุนให้วัด สถาบันทางพระพุทธศาสนาที่มีศักยภาพทำงานสังคมสงเคราะห์ โดยเห็นว่ามิได้ขัดแย้งกับหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา และเป็นการทำเพื่อประโยชน์สุขของมหาชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแหล่งที่สวัสดิการของรัฐยังเข้าไม่ถึง การทำงานสังคมสงเคราะห์ของพระสงฆ์ วัด สถาบันทางพระพุทธศานาในระยะแรกมักเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าตามสถานการณ์ แต่ต่อมาได้กลายเป็นงานหลัก จึงควรสร้างความสมดุลระหว่างการทำงานสังคมสงเคราะห์กับการเผยแผ่ธรรม การดำเนินงานดังกล่าวหากสร้างความสัมพันธ์กับรัฐและชุมชนให้มากขึ้นได้ ก็จะช่วยให้เกิดความเข้าใจที่ดีและช่วยแก้ปัญหาและอุปสรรคในการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นเงินทุน บุคลากร และความร่วมมือได้มากขึ้น แต่การดำเนินงานด้านสังคมสงเคราะห์ดังกล่าว พระสงฆ์จะต้องคำนึงถึงการประพฤติปฏิบัติให้อยู่ในกรอบพระธรรมวินัยเสมอและต้องไม่ทิ้งการเผยแผ่ธรรม

Downloads

Download data is not yet available.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2019-01-31

รูปแบบการอ้างอิง

อังกูรโรหิต ป. (2019). สถาบันทางพระพุทธศาสนากับงานสังคมสงเคราะห์ในประเทศไทย. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 18(3), 31–68. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jbscu/article/view/169572

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย