อทินนาทานในปาราชิก : ปัญหาและทางออกในสังคมไทย
คำสำคัญ:
อทินนาทาน, อาบัติปาราชิก, วินัยสงฆ์บทคัดย่อ
ปาราชิกสิกขาบทที่ ๒ ข้ออทินนาทานในพระวินัยของพระภิกษุ จัดเป็นอาบัติที่มีโทษหนักที่สุดข้อหนึ่งในจำนวน ๔ ข้อ พระภิกษุผู้ฝ่าฝืนจะต้องได้รับโทษหนักที่สุดคืออาบัติปาราชิก ขาดจากความเป็นพระภิกษุทันที ในทางปฏิบัติ สิกขาบทข้อนี้ได้กำหนดมาตราเป็นเงิน ๑ บาท หรือ ๕ มาสก ซึ่งเป็นค่าเงินสมัยพุทธกาล เมื่อนำมาใช้ในสังคมไทยจึง มีปัญหาว่าจำนวนเงินบาทไทยในปัจจุบันซึ่งควรเป็นวัตถุแห่งอาบัติข้อนี้ควรเป็นเท่าไร แม้จะมีนักวิชาการและนักวิจัย ต่างๆ พยายามคำนวณหาค่าเงินที่แน่นอน แต่ก็ปรากฏว่าได้จำนวนเงินที่แตกต่างกันอย่างมาก อีกทั้งคณะสงฆ์และ องค์กรทางคณะสงฆ์ก็ไม่มีข้อกำหนดที่ชัดเจน ปัญหาดังกล่าวนี้เป็นปัญหาสำคัญและเกี่ยวข้องกับพระวินัยที่มีโทษร้ายแรง ที่สุด ดังนั้นคณะสงฆ์จึงควรต้องมีข้อกำหนดเทียบค่าเงินไทยที่ชัดเจน ที่สำคัญควรมีคณะทำงานที่รับผิดชอบในการศึกษา ปัญหาและกำหนดเกณฑ์ราคามาตรฐาน หรือมีวิธีคำนวณเกณฑ์ราคาทรัพย์สินเพื่อใช้ในการตัดสินวินิจฉัย
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมพระยาวชิรญาณวโรรส, สมเด็จพระมหาสมณเจ้า. ๒๕๓๓. วินัยมุข เล่ม ๑ : หลักสูตรนักธรรมชั้นตรี. พิมพ์ครั้งที่ ๓๖. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
คณะวิชาการ The Justice Group. ๒๕๕๑. ประมวลกฎหมาย : ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บรรพ ๑-๖ และ ประมวลกฎหมายอาญา. กรุงเทพฯ: พิมพ์อักษร.
ญาณวิลาศเถระ, พระ. ๒๕๔๖. สงฺขยปกาสกรณฎีกา. ไทย-รฏฐวา-สีหิเถรานุเถเรหิมุทฺทา ปิตา. (คณะสงฆ์ภาค ๓ พิมพ์โดยเสด็จพระราชกุศล ในงานออกเมรุพระราชทานเพลิงศพ พระธรรมราชานุวัตร (กมล โกวิโท ป.ธ. ๖) ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศรียาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร. วันอาทิตย์ที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๔๖.)
ธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), พระ. ๒๕๕๐. ศัพท์วิเคราะห์. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: เลี่ยงเซียง.
ป. หลงสมบุญ (ประยุทธ์ หลงสมบุญ), พันตรี. ๒๕๔๐. พจนานุกรม มคธ-ไทย. กรุงเทพฯ: อาทรการพิมพ์.
พรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต), พระ. ๒๕๕๑. พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ ๑๑ (ชำระ-เพิ่ม เติมช่วงที่ ๑). กรุงเทพฯ: เอส.อาร์. พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
พรหมมาศ ฉลอง. ๒๕๔๙. อทินนาทานวิภาค : การจำแนกเรื่องการลักทรัพย์. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพระอภิธรรมวัดพระเชตุพนฯ.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ๒๕๓๙. ก. ฎีกาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาฎีกา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ๒๕๓๙ ข. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ๒๕๓๕. พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ ๒๕๐๐. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. ๒๕๓๖. พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด ๙๑ เล่ม. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
. ๒๕๓๕. อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับสยามรฏฐเตปิฏกอฏฐกถา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ภิกษุปาสาทิโก (พระธรรมโสภณ), พระ. ๒๕๑๘. แนวบรรยายอนาคาริยวินัย เล่มที่ ๑. พิมพ์ครั้งที่ ๒ กรุงเทพฯ: แพร่ การพิมพ์.
“ราคาทองคำประจำวันที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๖.” ๒๕๕๖. ไทยรัฐ. (๒๑ พฤษภาคม): ๘.
ราชบัณฑิตสถาน. ๒๕๔๖. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
สังฆรักษ์อำนาจ เขมปญฺโญ (ยอดทอง), พระครู. ๒๕๕๔. พระพุทธศาสนากับปัญหาจริยธรรมเรื่องการละเมิดสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สารีบุตรมหาเถระ, พระ. ๒๕๔๒. พระคัมภีร์สารัตถทีปนี (แปล) ภาค ๒. แปลโดย สิริ เพ็ชรไชย. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
อิสระ สิงห์เปี้ย, พระมหา. ๒๕๔๕. การวิเคราะห์ปัญหาอทินนาทานตามพุทธจริยศาสตร์เถรวาทในบริบทสังคมไทย. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจริยศาสตร์ศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
อุดรคณาธิการ (ชวินทร์ สระคำ), พระ และจำลอง สารพัดนึก. ๒๕๓๐. พจนานุกรมบาลี-ไทยฉบับนักศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรมวิชาการเกษตร. ๒๕๕๒. “มาตรฐานคุณภาพเมล็ดถั่วเหลือง.” (ออนไลน์) เมื่อ ๘ มกราคม ๒๕๕๒.
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ ๒๕๕๖ ก. “แร่โลหะมีค่า -แร่เงิน.” (ออนไลน์) เมื่อ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๖.
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่. ๒๕๕๖ ข. “แร่โลหะมีค่า-แร่ทองคำ.” (ออนไลน์) เมื่อ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๖.
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่. ๒๕๕๖ ค. “แร่โลหะ-แร่ทองแดง.” (ออนไลน์) เมื่อ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๖.
บ้านจอมยุทธ. ๒๕๔๓. “ถั่วเหลือง (Soybean).” (ออนไลน์) เมื่อ สิงหาคม ๒๕๔๓.
ประมวล เพ็งจันทร์ และชัชวาล ปุญปัน. ๒๕๔๔. “สังขยาปกาสกฎีกา : อุปกรณ์แห่งการหยั่งถึงความจริงจากโลก
วิทยาศาสตร์พุทธศาสนา” (ออนไลน์) เมื่อ ๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๔.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว