พฤติกรรมการตักบาตรและถวายภัตตาหารเพื่อ สุขภาพที่ดีของพระสงฆ์
คำสำคัญ:
พฤติกรรม, การตักบาตร, ถวายภัตตาหาร, สุขภาพพระสงฆ์บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์ความเชื่อและวิถีปฏิบัติของพุทธศาสนิกชนในการตักบาตรและถวายภัตตาหาร พฤติกรรมการฉันภัตตาหารของพระสงฆ์ และวิถีปฏิบัติที่เหมาะสมในการตักบาตรถวายภัตตาหาร และการฉันภัตตาหาร ที่เหมาะสมเพื่อสร้างเสริมสุขภาพที่ดีให้แก่พระสงฆ์ จากการวิจัยพบว่า สุขภาพที่ดีของพระสงฆ์เกิดขึ้นได้จากความร่วม มือระหว่างพระสงฆ์ พุทธศาสนิกชน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง สิ่งที่ก่อให้เกิดความร่วมมือจากหลายๆ ฝ่ายสามารถอธิบาย ด้วยแนวคิดเรื่อง “บุญ” ที่เป็นสิ่งสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างพระสงฆ์และพุทธศาสนิกชน กล่าวคือพุทธศาสนิกชนตักบาตร ถวายภัตตาหารเพื่อให้พระสงฆ์ครองสมณเพศได้ ขณะเดียวกันพระสงฆ์ก็แสดงบทบาทในการทำนุบำรุงและเผยแผ่ พระพุทธศาสนา ปรากฎการณ์สุขภาพพระสงฆ์จึงอธิบายจากวิถีปฏิบัติของพุทธศาสนิกชนในการตักบาตรและถวาย ภัตตาหารซึ่งจัดเป็นสังฆทานประเภทหนึ่งผ่านแนวคิดพุทธศาสนาเชิงปฏิบัติ และพฤติกรรมการฉันอาหารของพระสงฆ์ ผ่านแนวคิดเรื่องสุขภาพและโภชนาการ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. ๒๕๕๑. รายงานการเจ็บป่วยประเภทพิเศษ. นนทบุรี : กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.
กองโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. ๒๕๔๓. ข้อปฏิบัติการกินอาหารเพื่อสุขภาพที่ดีของคนไทย. กองโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
จินดา บุญช่วยเกื้อกูล. ๒๕๓๗. โภชนาการสาธารณสุข : เอกสารประกอบการสอนวิชา (๑๗๓๔๒๒). กรุงเทพฯ : ภาควิชาพลศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ดนัย ไชยโยธา. ๒๕๔๓. พจนานุกรมพุทธศาสน์. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ทิพวรรณ เรืองขจร. ๒๕๕๐. สุขภาพส่วนบุคคลและชุมชน. สงขลา : คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
ธ. ธรรมรักษ์. ๒๕๕๔. ตักบาตร ทำสังฆทานแบบให้สุข ให้รวยทันใจต้องทำอยา่ งไร. กรุงเทพฯ : บริษัทคอนเซ็พทพ์ ริ้นท์ จำกัด.
ปัญญา ใช้บางยาง. ๒๕๕๐. สังฆทานกับการอุทิศส่วนกุศล. นครปฐม : รติธรรม.
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ๒๕๓๙. กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราขวิทยาลัย.
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). ๒๕๔๘. คำวัด : พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ : เลี่ยงเชียง.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว