สถานภาพทางศีลธรรมและสิทธิของสัตว์ใน พระพุทธศาสนาเถรวาท
คำสำคัญ:
ศีลธรรม, สิทธิของสัตว์, พระพุทธศาสนาเถรวาทบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาวิเคราะห์สถานภาพทางศีลธรรมและสิทธิของสัตว์ในพระพุทธศาสนาเถรวาท ศึกษาแนวทาง ปฏิบัติต่อสัตว์ตามหลักพระพุทธศาสนาเถรวาทผลการศึกษาพบว่า พระพุทธศาสนาเถรวาทยอมรับว่าสัตว์มีสถานภาพ ทางศีลธรรมและมีสิทธิทางศีลธรรม ประกอบด้วย ๑) ศีล ๕ : สิทธิทางธรรมชาติซึ่งขยายครอบคลุมสิทธิในการดำรงชีวิต สิทธิตามกฎหมาย เป็นการให้ความคุ้มครองสัตว์ เช่น ให้อิสรภาพ ความเท่าเทียมกัน และการคุ้มกันทางศีลธรรม ๒) กรรม : สิทธิทางศีลธรรมของสัตว์ สัตว์ที่ทำกรรมแล้วย่อมสมควรได้รับผลของการกระทำนั้น พระพุทธศาสนาคัดค้าน การฆ่าและการทารุณกรรมสัตว์ โดยบัญญัติศีลข้อปาณาติบาตและหลักกรรมเพื่อคุ้มครองชีวิตของสรรพสัตว์ไม่ให้ ถูกเบียดเบียน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ขจิตพรรณ อมรปาน. ๒๕๔๑. การศึกษาความคิดจริยศาสตร์ตะวันตก พระพุทธศาสนา (เถรวาท) และนักวิทยาศาสตร์ไทยกับการใช้สัตว์ทดลอง. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต (จริยศาสตร์ศึกษา) บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยมหิดล.
เจฟฟรี แมสสัน และซูซาน แมคคาร์ธี. ๒๕๔๖. เมื่อช้างร้องไห้ เรื่องของชีวิตจิตใจสัตว์หลากหลายในโลกที่มีอารมณ์ความรู้สึกซึ่งมนุษย์สัมผัสได้. วราพร สุรวดี, บรรณาธิการแปล. กรุงเทพฯ: คบไฟ.
เฉลิมวุฒิ วิจิตร. ๒๕๕๓. สถานะทางจริยธรรมของสัตว์ในทัศนะของพระพุทธศาสนาเถรวาท. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร-มหาบัณฑิต สาขาปรัชญา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดังตฤณ. ๒๕๔๙. เตรียมเสบียงไว้เลี้ยงตัว ๒. พิมพ์ครั้งที่ ๙. กรุงเทพมหานคร: DMG Books.
เดวิด คินส์ลีย์. ๒๕๕๑. นิเวศวิทยากับศาสนา แปลโดย ลภาพรรณ ศุภมันตรา. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.
เดวิด โรเธนเบิร์ก. ๒๕๔๘. เจ็บหรือที่จะคิด? สนทนากับอาร์เนอ เนสส์. แปลโดย อรวรรณ คูหเจริญ นาวายุทธ. กรุงเทพฯ: คบไฟ.
ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ. ๒๕๕๒. ประมวลกฎหมายอาญา. พิมพ์ครั้งที่ ๒๓. กรุงเทพฯ: ธรรมศาสตร์.
.
ธรรมโกศาจารย์, พระ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). ๒๕๕๓. ปัญญาต้องคู่กรุณาจึงจะพาชาติรอด. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธรรมปิฎก, พระ(ป.อ. ปยุตฺโต). ๒๕๔๒. คนไทยกับสัตว์ป่า. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
ปรีชา ช้างขวัญยืน. ๒๕๔๐. ทรรศนะทางการเมืองของพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: โครงการตำราคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรหมคุณาภรณ์, พระ (ป.อ. ปยุตฺโต). ๒๕๔๙. พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. พิมพ์ครั้งที่ ๑๑. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พุทธทาสภิกขุ. ๒๕๔๘. ปัญหาของมนุษย์. กรุงเทพฯ: สุขภาพใจ.
ภัทรพร สิริกาญจน. ๒๕๔๔. “คุณค่าชีวิตของสัตว์”. วารสารราชบัณฑิตยสถาน. ๒๖(๑): ๑๐-๑๒.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ๒๕๓๙. พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย. ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. ๒๕๔๓. พระไตรปิฎกพร้อมอรรถกถา แปล ชุด ๙๑ เล่ม. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
วัชระ งามจิตรเจริญ. ๒๕๔๗. เอกสารประกอบการสอน วิชาปรัชญาการเมืองเบื้องต้น (ร. ๒๑๐). ภาควิชาปรัชญา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วิสุทธิ์ ใบไม้. ๒๕๕๓. ธรรมชาติของสรรพสิ่ง การเข้าถึงความจริงทั้งหมด. ประเวศ วะสี, บรรณาธิการ. นนทบุรี: กรีนปัญญาญาณ.
วุฒิชัย วชิรเมธี, พระมหา. ๒๕๕๕. อหิงสา มรรคาสู่สันติภาพ. กรุงเทพฯ: มหาวิชชาลัยพุทธเศรษฐศาสตร์.
สเตฟาน ฮาร์ดิ้ง. ๒๕๕๕. กาย่าโลกที่มีชีวิต: วิทยาศาสตร์และการหยั่งรู้. แปลโดย เขมลักษณ์ ดีประวัติ. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.
สมพงษ์ โอศรีสกุล, ๒๕๕๐. “พฤติกรรมของสัตว์ในชาตกัฏฐกถา: การศึกษาเชิงวิเคราะห์”, วิทยานิพนธ์ อักษรศาสตร มหาบัณฑิต, กรุงเทพมหานคร : คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมภาร พรมทา. ๒๕๔๗. กิน: มุมมองของพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมภาร พรมทา. ๒๕๔๑. “ศีลธรรมกับกฎหมาย มุมมองพุทธศาสนา.” วารสารพุทธศาสน์ศึกษา. ๕(๒-๓): ๓-๕๗.
สมาคมป้องกันการทารุณสัตว์แห่งประเทศไทย [ออนไลน์]. (www.thaispca.org/v2/display/index.php) [๑๒ มีนาคม ๒๕๕๖].
สมาคมพระคริสตธรรมไทย. ๒๕๔๙. พระคริสตธรรมคัมภีร์ ไทย-อังกฤษ. พิมพ์ครั้งที่ ๔. กรุงเทพฯ: สมาคมพระคริสต-ธรรมไทย.
สมาคมพิทักษ์สัตว์ไทย [ออนไลน์].
Bentham, Jeremy. 1989. AUtillitarian View. Cited in Regan,Tom and Singer,Peter. eds. 1989. Animal Rights and Human Obligations. 2nd ed. NJ: Englewood Cliffs.
Regan, Tom and Singer,Peter, eds. 1989. Animal Rights and Human Obligations. 2nd ed. NJ: Englewood Cliffs.
Singer,Peter. 2009. Animal Liberation. USA: Harper Collins Publishers.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับศูนย์พุทธศาสน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว