A Study of Suburban Community: A Case Study of Wat Chong Lom Community, Phookhaothong Sub-district, Phranakhon Si Ayutthaya District, Phranakhon Si Ayutthaya Province

Main Article Content

Komluck Chaiya

Abstract

The research aims to study on sociology attributes of a suburban community by choosing Wat Chong Lom Community, Phookhaothong Sub-district, Phranakhon Si Ayutthaya, as a unit of study. The attributes are include history, occupation and culture. The study also leads to do understand the sociological attributes of the community under the urbanization process. The result finds that Wat Chong Lom Community was a suburban zone of Phranakhon si Ayutthaya. It consists of 2 member groups; Buddhists and Muslims, as a half by half. The Muslims believe that their ancestor was Muslim Persian, called “Khak Thead” whom had migrated since Ayutthaya Period. They had lived and traded on a raft in Ayutthaya. Nevertheless, Wat Chong Lom Community has become a concrete community that there are both Muslims and Buddhists living together since King Rama V. The growth of Phranakhon Si Ayutthaya City has expanded to its suburban zone for a long time, in particular since 1987. Roads and facilities have approached the zones, including Wat Chong Lom Community. As a result of an industrial development and city’s growth, rice farmers had gradually gone from Wat Chong Lom Community. Meanwhile their residents has turned to other careers such as an industrial employee, self-employed, merchant, and craftsman, some outlanders have arrived to invest on a rice farm business. However, some folkways still exist in the community including a backyard garden, grabbing some edibles around the community, close relationship within neighborhood, and local rituals. Thus, the community is combined with both rural and urban characters. It is such of a suburb community type that has been changing to be urbanization soon.

Article Details

Section
Research Articles

References

เกษียร เตชะพีระ. (2556). “โจทย์การเมืองไทยที่เปลี่ยนไปในสองทศวรรษ จากพฤษภาฯ 2535 ถึงปัจจุบัน”. ใน วารสารสำนักบัณฑิตอาสาสมัคร. ปีที่ 10, ฉบับที่ 1 ก.ค.-ธ.ค. 2556.

เกื้อกูล ยืนยงอนันต์. (2529). ความเปลี่ยนแปลงภายในเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยาระหว่าง พ.ศ. 2438-2500. เอกสารวิชาการหมายเลข 59 สถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ขรรค์ชัย วัลลิโภดม. (2538). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมของชาวนาอันเนื่องมาจากการขายที่ดิน กรณีศึกษา: ชาวนาในตำบลบางพระครู อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรบัณฑิต (มานุษยวิทยา) มหาวิทยาลัยศิลปากร.

คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุฯ. (2544). วัฒนธรรมพัฒนาการทางประวัติศาสตร์เอกลักษณ์และภูมิปัญญาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ไม่ปรากฏสถานที่พิมพ์.

คมลักษณ์ ไชยยะ. (2560). แช็คมุฮัมหมัดอาลีซุกรีย์: พิธีกรรมและความเชื่อของชาวไทยมุสลิมภูเขาทองจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สถาบันอยุธยาศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

คมลักษณ์ ไชยยะ และพิมพ์จันทร์ ควรพจน์. (2560). การประกอบอาชีพและงานพิธีกรรมในชุมชนชานเมืองพระนครศรีอยุธยา: กรณีศึกษาชุมชนวัดช่องลม หมู่ 1 ตำบลภูเขาทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สถาบันอยุธยาศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

จามะรี เชียงทองและคณะ. (2554). ชนบทไทย:เกษตรกรระดับกลางและแรงงานไร้ที่ดิน. เชียงใหม่: บลูมมิ่ง ครีเอชั่น.

ดารณี ถวิลพิพัฒน์กุล. (2549). กระบวนการเป็นเมืองกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในประเทศที่กำลังพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ธงพล พรหมสาขา ณ สกลนคร. (2559). ความสำคัญของการส่งต่อการผลิตและการรับช่วงการผลิต. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์. ปีที่ 56 ฉบับที่ 1.

น. ณ ปากน้ำ. (2510). ห้าเดือนกลางซากอิฐปูนที่อยุธยา. พิมพ์ครั้งแรก. กรุงเทพฯ: ศิวพร.

ประทิน หมุดเพ็ชร์. (2560, 8 กรกฎาคม). ชาวบ้านชุมชนหัวแหลม. สัมภาษณ์.

ประพาส เรืองกิจ. (2560, 2 เมษายน). ประธานกลุ่มจักสานปลาตะเพียน. ชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี. (2558). ถก “ชนบท” : ประวัติศาสตร์ความคิดและวิธีวิทยาที่พึงพิจารณา. ค้นเมื่อ 20 มกราคม 2560. จาก https://prachatai.com/journal/2015/01/57662

ปรีชา คุวินทร์พันธ์. (2545). สังคมวิทยาและมานุษยวิทยานคร. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เปล่ง สิงโตคล้ำ. (2560, 9 เมษายน). ชาวบ้านชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

แมนเฟร็ด เสตเกอร์. (2554). โลกาภิวัตน์: ความรู้ฉบับพกพา. กรุงเทพฯ: โอเพ่นเวิร์ล.

ยศ สันตสมบัติ. (2539). ท่าเกวียน:บทวิเคราะห์เบื้องต้นว่าด้วยการปรับตัวของชุมชนชาวนาไทย ท่ามกลางการปิดล้อมของวัฒนธรรมอุตสาหกรรม. กรุงเทพฯ: คบไฟ.

รัชนีกร เศรษโฐ. (2529). สังคมวิทยาชนบท. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

ลิวอิส เอ .โคเชอร์. (2547). นักปราชญ์ระดับโลก. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง.

วิชาญ กาญสมบัติ. (2560, 9 เมษายน). ชาวบ้านชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2551). การพัฒนาเมือง และชนบทประยุกต์. กรุงเทพฯ: โฟร์เพซ.

สยามรัฐออนไลน์. (2559). มุสลิมในอาณาจักรอยุธยา: ถิ่นฐาน. ค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2565, จากhttps://siamrath.co.th/n/3704

สนิท นิมา. (2560, 26 มีนาคม). ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 1. ชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

สุกัญญา หล่อประเสริฐ. (2560, 22 เมษายน). ชาวบ้านชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2560). มหานาค (วัดภูเขาทอง อยุธยา) สึกจากพระไปอาสาสู้ศึกหาสาวดี. ค้นเมื่อ 13 สิงหาคม 2565. จาก www.matichon.co.th/columnists/news_476067

สุพัฒนชัย โพธิ์แก้ว. (2557). การพัฒนาชนบทและเมือง. กรุงเทพฯ: บริษัท ทริปเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด.

สุภาพ สังฆจาย. (2560, 26 มีนาคม). ชาวบ้านชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

สุภางค์ จันทวานิช. (2563). ทฤษฎีสังคมวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เสวก วงศ์สวัสดิ์. (2560, 19 มีนาคม). ชาวบ้านชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

สำลี สุขถาวร. (2560, 2 เมษายน). ชาวบ้านชุมชนวัดช่องลม. สัมภาษณ์.

องค์การบริหารส่วนตำบลภูเขาทอง. (2559). ข้อมูลทั่วไป. ค้นเมื่อ 11 มีนาคม 2559. จาก http://phukaothong.go.th/public/

อรรถจักร์ สัตยานุรักษ์. (2559). ลืมตาอ้าปากจาก“ชาวนา”สู่ “ผู้ประกอบการ”. นนทบุรี: มติชน.

อภิชาต สถิตนิรามัย และคณะ. (2556). ทบทวนภูมิทัศน์การเมืองไทย. เชียงใหม่: สถาบันศึกษานโยบายสาธารณะ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

แอนดรู วอล์คเกอร์. (2559). จักรกริช สังขมณี (แปล). ชาวนาการเมือง อำนาจในเศรษฐกิจชนบทสมัยใหม่ของไทย. กรุงเทพฯ: ฟ้าเดียวกัน.

Charles Keyes. (2012). Cosmopolitan Villagers and Populist Democracy in Thailand. South East Asia Research. 20(3), 343-360.

Smith, T. Lynn, and Zopf, Paul E. jr. (1970). Principles of Inductive Rural Sociology. Philadelphia: Davis Company.