The Art Patterns, Values and Significance of the Long Pulpit at Choeng Tha Temple Leading to the Conservation of Ayutthaya-Period Kriab Glass
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were 1) to study the art patterns, values, and significance of the long pulpit, also known as Sangked, an artwork of the late Ayutthaya period, at Choeng Tha Temple in Phranakhon Si Ayutthaya province leading to the conservation of Ayutthaya-period Kriab glass via general references, primary and secondary documents, as well as field studies, 2) to compare Kriab glass decorated on the long pulpit at Choeng Tha Temple with the newly invented one, and 3) to study the methods for conserving Ayutthaya-period Kriab glass in Thai artworks.
The results revealed that the long pulpit at Choeng Tha Temple was decorated with multicolored splinters of Kriab glass such as jewel beetle-like green, jade green, amber, and white. The green and white glass was re-invented using traditional process that has been passed down from the researcher’s ancestors. When comparing the newly invented Kriab glass to the original one on the long pulpit at Choeng Tha Temple in Phranakhon Si Ayutthaya province, it was found that they were compatible in both texture and color, which can be further developed into the restoration of artworks with Ayutthaya-period Kriab glass. This research also examined the art patterns in conjunction with the traditional Kriab glass making process, emphasizing the accuracy of age evidence which could be a useful guideline for sustainable conservation in the future.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมศิลปากร. (2473). จดหมายเหตุระหว่างราชทูตลังกาและสยามครั้งกรุงศรีอยุธยา. พิมพ์แจกในการฌาปนกิจศพ นางเอม พุกกะมาน. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร.
การเปรียบเทียบกระจกเกรียบสีขาว บริเวณเสาของธรรมาสน์ยาว วัดเชิงท่า. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
การเปรียบเทียบกระจกเกรียบสีเขียวปีกแมลงทับ บริเวณท้องไม้ฐานของธรรมาสน์ยาว วัดเชิงท่า. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
การเปรียบเทียบกระจกเกรียบสีเขียวหยก บริเวณเสาของธรรมาสน์ยาว วัดเชิงท่า. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
การเปรียบเทียบกระจกแก้วสีขาว กับกระจกเกรียบที่ผลิตขึ้นใหม่ ด้วยวิธีอย่างโบราณ บริเวณท้องไม้ฐานของธรรมาสน์ยาว วัดเชิงท่า. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
เกรียงศักดิ์ โชติชูสกุล. (2525). งานประดับกระจกเกรียบ ศิลปวัฒนธรรมไทยเล่ม 6. จัดพิมพ์เนื่องในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
ขวัญภูมิ วิไลวัลย์. (2557). สมุดภาพลายเส้น ธรรมาสน์แห่งกรุงศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: อาร์ติซาน เพรส.
จุลทัศน์ พยาฆรานนท์. (2509). การประดับกระจกสี. วัฒนธรรมไทย, 6(9), 22.
ท้องไม้ลงรักถมกระจกเกรียบ (สีเหลือง) ประดับไม้แกะสลักลายประจำยาม และ ลายกลีบบัวมีไส้ (ประดับกระจกเกรียบสีขาว) บริเวณฐานของธรรมาสน์ยาว วัดเชิงท่า. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
ธนิต อยู่โพธิ์. (2530). “พระมหากรุณาธิคุณ ปกเกล้าฯ” ใน เอกสารเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการกรมศิลปากร.
บราลีเสียบรายประดับไปตามอกไก่หลังคา. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
ประยูร อุลุชาฎะ. (2544). ธรรมาสน์ : ศักดิ์และศรีแห่งศิลปะไทย. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ.
พิศุทธิ์ ดารารัตน์. (2542). โครงการศึกษาและทดลองทำกระจกเกรียบสนับสนุนสำนักพระราชวัง. กรุงเทพฯ: กรมวิทยาศาสตร์ทหารบก.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมศัพท์ศิลปกรรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน อักษร ส. กรุงเทพฯ : นานมีบุ๊คส์พับลิเคชันส์.
เรือนยอดมีมุขประเจิด นาคเบือน นาคปัก กระจัง ลายรวงผึ้งและบันแถลง. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
ลักษณะฐานตกท้องช้างของธรรมาสน์ยาว วัดเชิงท่า. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
สมใจ นิ่มเล็ก. (2555). ราชบัณฑิตชาวสวน. กรุงเทพ: สถาบันศิลปะสถาปัตยกรรมไทยเฉลิมพระเกียรติ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ส่วนล่างชุดฐานสิงห์ และล่องถุนโปร่งตีเป็นไม้ขัดกันรูปกากบาท. (2563). [ภาพถ่าย]. พระนครศรีอยุธยา: รัชพล เต๋จ๊ะยา.
สันติ เล็กสุขุม. (2560). ศิลปะอยุธยา : งานช่างหลวงแห่งแผ่นดิน. นนทบุรี: เมืองโบราณ.
สันติ เล็กสุขุม. (2532). ลวดลายปูนปั้นแบบอยุธยาตอนปลาย (พ.ศ. 2172 – 2310). กรุงเทพฯ:
มูลนิธิ เจมส์ทอมป์สัน.
สุวรรณพร มณีโชติ. (2545). ความรู้ทั่วไปในงานศิลป์ไทย. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.