Siam in Ayutthaya : the Ayutthaya in Imagination
Main Article Content
Abstract
The historiography on the idea of internal colony of Siam is currently able to understand Siam’s response to the western countries under the reform of the provincial capital, especially the border area, but the area near the center of Siam such as Ayutthaya (old capital) which has the location and historical development closely to Siam, is not explained much in this theory. The study of the history of the city of Ayutthaya, especially related to the conservation of ancient sites and the sanitary district is what has appeared in previous studies in many previous works but the study of this concept in the term of the internal colonization of Siam has not yet appeared much. On the one hand it can be considered that Siam, as a leader of change, they are the people who come to improve lives of the people of the city. Whereas the area determination emphasizing that Siam is doing the same thing as the western colonists did that what they define to be both a way of life and various architectural buildings that give Ayutthaya (Old capital) is being determined the direction in the way of what they imagine. Ayutthaya (Old capital) as the Siamese imagination which the direction of this fantasy still has a profound effect on the old city trough development plan until the present day.
Article Details
References
เกื้อกูล ยืนยงอนันต์. (๒๕๒๘). ความเปลี่ยนแปลงภายในเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๓๘ - ๒๕๐๐. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
โครงการการอนุรักษ์และพัฒนานครประวัติศาสตร์ พระนครศรีอยุธยา. (๒๕๕๓). รายงานฉบับสมบูรณ์แผนแม่บทระยะที่ ๒ ฉบับปรับปรุง พ.ศ. ๒๕๕๓. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
โครงการปรับปรุงแผนแม่บทนครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา. (๒๕๓๗). เอกสารประกอบโครงการปรับปรุงแผนแม่บทนครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: เอ็น เอส พี.
จดหมายเหตุพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก ร.ศ. ๑๒๖,๑๒๗. (๒๕๒๗). กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
จิตตวดี จิตรพงศ์. (๒๕๕๘). ความสะอาดของพระนคร: การเมืองเรื่องวิถีปลงศพในสมัยรัชกาลที่ห้า. หน้าจั่ว, ๑๐, ๘๘-๑๐๑.
แจ้งความกระทรวงคมนาคม เรื่องข้าราชการเรี่ยไรเงินทำบุญฉลองที่ทำการไปรษณีย์ไทรเลขเมืองกรุงเก่า. (๒๔๕๗). ราชกิจจานุเบกษา. ตอนที่ ๐ง, หน้า ๑๒๗๒.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (๒๕๔๗). การเมืองและสังคมในศิลปสถาปัตยกรรม สยามสมัย ไทยประยุกต์ ชาตินิยม. กรุงเทพฯ: มติชน.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (๒๕๖๒). กำเนิดรัฐสมบูรณาญาสิทธิราชย์ผ่าน “จินตกรรมรัฐสยามทางศิลปะ”. ฟ้าเดียวกัน, ๑๗(๒), ๙-๕๕.
ทศพร ศรีสมาน. (๒๕๔๕). นำชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จันทรเกษม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
ทักษ์ เฉลิมเตียรณ. (๒๕๖๑). การเมืองระบบพ่อขุนอุปถัมภ์แบบเผด็จการ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.
เนื้ออ่อน ขรัวทองเขียว. (๒๕๕๙). เปิดแผนยึดล้านนา. กรุงเทพฯ: มติชน.
พระบรมราชโองการประกาศ ใช้พระราชบัญญัติสุขาภิบาลเมืองกรุงเก่า. (๒๔๕๙). ราชกิจจานุเบกษา. ตอนที่ ๓๓, หน้า ๖๑.
พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิ์ที่ดิน ซึ่งเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดิน และที่วัดร้างภายในกำแพงเมือง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ให้กระทรวงการคลัง พุทธศักราช ๒๔๘๑. (๒๔๘๑). ราชกิจจานุเบกษา. ตอนที่ ๕๖, หน้า ๓๙๙.
มร.๖ ม/๑๑. เรื่องประกาศย้ายเขตสุขาภิบาลเมืองกรุงเก่า. (๑-๑๕ พฤษภาคม ๒๔๕๙). สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
ร.๖ ม.๗/๖. เรื่องสร้างพระราชวังที่ป้อมเพชรกรุงเก่า. (๒๖ มกราคม - ๒๐ มีนาคม ๒๔๕๙). สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
ระยะทางเสด็จพระราชดำเนินประพาสทรงบวงสรวงอดีตมหาราช ณ พระราชวังกรุงศรีอยุธยาในรัชกาลที่ ๖.
กรุงเก่า เล่าเรื่อง. (๒๕๕๔). กรุงเทพฯ: มติชน.
ระยับศรี กาญจนะวงศ์ และบุหงา วัฒนะ. (๒๕๔๑). การจัดการศึกษาในมณฑลกรุงเก่า. พระพุทธเจ้าหลวงกับชาวกรุงเก่า. พระนครศรีอยุธยา: สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
เรื่องกรุงเก่า. (๒๕๖๑). กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.
วรชาติ มีชูบท. (๒๕๕๕). ภาพล้อฝีพระหัตถ์ในรัชกาลที่ ๖. กรุงเทพฯ: สร้างสรรค์บุ๊คส์.
วรัฏรยา หุนเจริญ. (๒๕๔๕). โรงเรียนในสมัยรัชกาลที่ ๕ และรัชกาลที่ ๖ (พ.ศ. ๒๔๑๑ - ๒๔๖๘). วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศธ ๒.๔.๑/๕๓. ประวัติศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๑). สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
ศธ.๕๑.๑/๑๖. เรื่องย้ายโรงเรียนตัวอย่างมณฑลกรุงเก่า มาตั้งที่โรงเรียนฝึกหัดครู. (๙ กรกฎาคม – ๒๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๕๐). สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
ศธ.๕๑.๑/๓๕. รายงานการเปิดโรงเรียนจอมสุรางค์อุปถัมภ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (๓ กรกฎาคม - ๒๙ สิงหาคม ๒๔๖๒). สำนักหอจดหมายเหตุแห่งชาติ.
สมชาติ จึงสิริอารักษ์. (๒๕๕๓). สถาปัตยกรรมแบบตะวันตกในสยามสมัยรัชกาลที่ ๔ - พ.ศ. ๒๔๘๐. กรุงเทพฯ: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักผังเมือง. (๒๕๑๐). โครงการพัฒนาเกาะเมืองและบริเวณใกล้เคียงจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: สำนักผังเมือง.
สุเทพ สุนทรเภสัช. (๒๕๔๘). ระบบอาณานิคมภายในกับภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ : ตัวแบบเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ทางด้านสังคมเศรษฐกิจ และการเมืองของอีสาน กับรัฐบาลกลางของประเทศไทย. มานุษยวิทยากับประวัติศาสตร์ : รวมความเรียงว่าด้วยการประยุกต์ใช้แนวความคิด และทฤษฎีทางมานุษยวิทยาในการศึกษาข้อมูลทางประวัติศาสตร์. กรุงเทพฯ: เมืองโบราณ. ๒๓๑-๒๔๓.
อิจิโร คากิซากิ. (๒๕๖๒). ย้อนรอยรถไฟไทย : สืบสานและต่อยอด. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Benedict R. O'G Anderson. (2015). studies of the thai state the state of thai studies, Exploration and Irony in Studies of Siam over Forty Years. New York: Cornell University. 15-45.
Thongchai Winichakul. (1995). Siam Mapped: A History of the Geo-body of a Nation. Bangkok: Silkworm Books.