การศึกษาความสัมพันธ์ของการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการ 360 องศา กับการรับรู้ของลูกค้าในธุรกิจโซลาร์เซลล์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการ
360 องศา กับการรับรู้ของลูกค้าในธุรกิจโซลาร์เซลล์ มีประชากร และกลุ่มตัวอย่าง คือ ลูกค้าในธุรกิจโซลาร์เซลล์เป็นกลุ่มผู้บริโภค การกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างจากการใช้สูตรของคอคแคน (Cochran) มาทำการคำนวณจากประชากรที่ไม่ทราบจำนวนที่แน่นอน โดยใช้การสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบอย่างง่าย มีกลุ่มตัวอย่างจำนวน 385 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบสอบถาม ซึ่งสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน คือ การวิเคราะห์สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (Correlation coefficient)
ผลการวิจัย พบว่า ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการ 360 องศา ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยที่ ( = 4.43, S.D. = 0.54) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดคือ
ด้านการวิจัย ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการรับรู้ของลูกค้า ภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยที่ ( = 4.41, S.D. = 0.57) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ประสบการณ์ส่วนตัว ผลการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ในภาพรวมมีความสัมพันธ์ในระดับ สูง (Sig. = <.001) ซึ่งเป็นการยอมรับสมมติฐาน H1 ที่ว่า การสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการ 360 องศา มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการรับรู้ของลูกค้าในธุรกิจโซลาร์เซลล์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยตัวแปรย่อยของการสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการ 360 องศา
ที่มีความสัมพันธ์ต่อการรับรู้ของลูกค้ามากที่สุด คือ ความต้องการ ต่อ ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัส
(r = 0.761)รองลงมา ช่องทางการสื่อสาร ต่อ ประสบการณ์ทางประสาทสัมผัส (r = 0.752) และ ช่องทาง
การสื่อสาร ต่อ ประชาสัมพันธ์ (r = 0.746) หมายความว่า การสร้างสื่อสารทางการตลาดแบบบูรณาการ 360 องศาที่มีประสิทธิภาพสามารถนำไปสู่การรับรู้ของลูกค้าในธุรกิจโซลาร์เซลล์ เพื่อให้เกิดการซื้อเพิ่มมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ นราแหวว, และ สุมลรัตน์ โฆษิตคณิณ. (2568). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการธุรกิจโซลาเซลล์ในนิคมอุตสาหกรรมจังหวัดระยอง. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(5), 247–257. สืบค้นจาก https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/7942
กุลทรัพย์ ทองประสิทธิ์ และ ชิตษณุ ภักดีวานิช. (2565). ความคาดหวัง และการรับรู้ของลูกค้าในการใช้บริการผ่านแอปพลิเคชัน IKEA Shopping. Vocational Education Central Region Journal, 6(2), 36-44.
จักรพงษ์ พิทักษ์ธรรม, อภิญญา พงษ์ธนู, และ สุทธิศักดิ์ ลาภอุดมการ. (2565). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการของโครงการที่อยู่อาศัยเพื่อสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืน (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชญาณิศา ฐาณิชญาณัณ, ชัชวาล แสงทองล้วน, กาญจนา พันธุ์เอี่ยม และ สุพัตรา ยอดสุรางค์. (2566). นวัตกรรมการจัดการธุรกิจพลังงานแสงอาทิตย์ของผู้ผลิตในเขตภาคกลางตอนล่าง 2.วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 3(5), 98-113.
ฐณภัทร ถาวงศ์. (2563). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการผ่านสื่อดิจิทัล และพฤติกรรมการซื้อที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์น้ำผลไม้พร้อมดื่มในเขตกรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ณัฐสิฐษ์ สิริปัญญาธนกิจ. (2564). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการกับการสร้างชุมชนแบรนด์เกมความเป็นจริงเสริม (เออาร์) ในประเทศไทย (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ดนุพล ลิ่มสกุล และ ธัศฐ์ชาพัฒน์ ยุกตานนท์. (2566). การจัดการพัฒนาโซลาเซลล์ใน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก.
ภิราภรณ์ ก้อนคำ, อนุชมา ธูปแก้ว, จันทร์เพ็ญ ต้นสกุลอารี, สุทธิวรรณ กัลยา, และอัญชลี ปรีชาอนุสรณ์. (2568). แนวทางการจัดการระบบบัญชีของธุรกิจการค้าปลีกในยุคดิจิทัลด้วยกลยุทธ์ POSDCoRB. ปีที่ 17 ฉบับที่ 1 (มกราคม–มีนาคม), คณะบริหารธุรกิจ, มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
รพิพรรณี วรรณเพชร, นุกูล ชิ้นฟัก, และปกรณ์ ลิ้มโยธิน. (2567). การตัดสินใจเลือกใช้พลังงานแสงอาทิตย์ (Solar Cell) ของสถานประกอบการขนาดกลาง และขนาดย่อมในจังหวัดสงขลา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยหาดใหญ่, 9(7), กรกฎาคม 2567
ลักษิกา มุกดากุล. (2564). การศึกษาประสบการณ์ลูกค้า และการรับรู้คุณค่าในแบรนด์ ที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อซ้ำ และการบอกต่อ ในธุรกิจแฟรนไชส์ร้านอาหาร เครื่องดื่ม และขนมหวานแบรนด์สากลนำเข้าจากต่างประเทศ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อนามิกา จันตามณี, & สันต์ สุวัจฉราภินันท์. (2568). สำรวจการรับรู้ของเยาวชนผ่านการวิเคราะห์กราฟิกรูปด้านทางสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในเมืองเชียงใหม่. วารสารคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 7(1),
อุษณีษ์ เสวกวัชรี. (2566). ออนไลน์ให้รุ่ง ออนไลน์ให้ปัง วิถีแห่งการทำเงินทางการค้าโลก. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Finne, Å., and Grönroos, C. (2015). Communication-in-use: Customer-integrated marketing communication. *European Journal of Marketing, 51*(3), 445–463. https://doi.org/10.1108/ejm-08-2015-0553
International Renewable Energy Agency. (2017). Renewables readiness assessment: Thailand. https://www.irena.org/publications/2017/Jun/Renewables-readiness-assessment-Thailand
Lee, S., Park, S., Kang, B., Choi, M.-i., Jang, H., Shmilovitz, D., and Park, S. (2023). Enhancing Zero-Energy Building Operations for ESG: Accurate Solar Power Prediction through Automatic Machine Learning. Buildings, 13(8), 2050.
