ความจริงแท้ในการจัดการภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมย่านถนนทรงวาด เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เพื่อการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยการศึกษา ความจริงแท้ในการจัดการภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมย่านถนนทรงวาด เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เพื่อการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อศึกษาพัฒนาการและลักษณะของภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมย่านถนนทรงวาด เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร โดยเป็นงานวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) ด้วยการเก็บรวบรวมข้อมูลและศึกษาจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง บทความวิชาการ แผนพัฒนา แผนที่ชุมชน ภาพถ่ายเก่า และฐานข้อมูลต่าง ๆ ภายใต้กรอบแนวคิดการจัดการภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมและแนวคิดความจริงแท้
ผลการศึกษาพบว่า ย่านถนนทรงวาดมีพัฒนาการทางภูมิทัศน์ที่สัมพันธ์กับการค้า การตั้งถิ่นฐานของชุมชนชาวจีน และการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเมืองในแต่ละช่วงเวลา ส่งผลให้พื้นที่สะท้อนคุณค่าทางประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรม ทั้งในทางกายภาพและนามธรรม นอกจากนี้ การจัดการภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวควรให้ความสำคัญกับการคงไว้ซึ่งความจริงแท้ของพื้นที่ ควบคู่กับการมีส่วนร่วมของชุมชน เพื่อให้เกิดความสมดุลระหว่างการอนุรักษ์และการพัฒนาอย่างยั่งยืน และสามารถส่งเสริมย่านถนนทรงวาดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กัญญารัตน์ วัฒนชัย. (2019). รูปแบบการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของชุมชน.
วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.
เกรียงไกร วัฒนาสวัสดิ์. (2012). ความจริงแท้ในการจัดการท่องเที่ยวเชิงโหยหาอดีต: กรณีศึกษาชุมชนตลาด
สามชุกร้อยปี จังหวัดสุพรรณบุรี. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชิตาวีร์ สุขคร. (2019). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในประเทศไทย. วิทยาลัยสหวิทยาการ สาขาวิชาปรัชญา
การเมืองและเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์).
ชมขวัญ สุวรรณนันท์. (2024). การฟื้นฟูพื้นที่ประวัติศาสตร์ย่านถนนทรงวาดผ่านการปรับใช้ประโยชน์อาคาร
มรดกและความหมายของพื้นที่. วิทยานิพนธ์สถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว. (2016). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. กระทรวงการท่องเที่ยวและ
กีฬา.
ธนกร ศรีสุวรรณ. (2019). การเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมย่านตลาดน้อย กรุงเทพมหานคร ภายใต้การ
พัฒนาเมือง. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีราภรณ์ จิตตะปัญญา. (2018). การจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของชุมชนเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสาร
วิจัยราชภัฏ, มหาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
พุธิตา หนูเรือง. (2023). บทบาทและการเปลี่ยนแปลงของย่านทรงวาด กรุงเทพมหานคร.
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง.
เลิศพงษ์มณี ก. (2025). รูปแบบการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจ: กรณีศึกษาย่านทรงวาด.
วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 10(2), 350–365
สโรชา อมรพงษ์มงคล. (2018).การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองมัลลิกา ร.ศ.124: มิติความจริง
แท้และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์.
Fowler, P. (2003). World Heritage Cultural Landscapes, 1992–2002. Paris: UNESCO World Heritage
Centre.
Richards, G. (1996). Cultural Tourism in Europe. CAB International.
Sauer, C. O. (1925). The morphology of landscape. University of California Publications in Geography,
(2), 19–53.
Smith, M. K. (2003). Issues in Cultural Tourism Studies. Routledge.
UNWTO. (2017). Tourism and Culture Synergies. World Tourism Organization.
