การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านการตลาดดิจิทัล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านการตลาดดิจิทัล และเสนอแนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรให้สามารถปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีสมัยใหม่ เช่น ปัญญาประดิษฐ์ (AI), บิ๊กดาต้า (Big Data), บล็อกเชน (Blockchain) และเมตาเวิร์ส (Metaverse) การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) โดยเก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากแบบทดสอบก่อนและหลังการอบรม (Pre-Test และ Post-Test) และวิเคราะห์เชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์และแบบสอบถาม ปลายเปิดของผู้เข้าร่วมอบรมจำนวน 80 คน ซึ่งประกอบด้วยผู้ประกอบการ บุคลากรด้านการตลาด นักศึกษา และเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ผลการวิจัยพบว่าผู้เข้าอบรมมีคะแนนเฉลี่ย หลังอบรมสูงกว่าก่อนอบรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะในด้านกลยุทธ์การตลาดออนไลน์ การสร้างคอนเทนต์ทางการตลาด และการยิงโฆษณาด้วยปัญญาประดิษฐ์ ขณะที่ปัจจัยส่วนบุคคล เช่น อายุ ระดับการศึกษา และอาชีพ ไม่ส่งผลต่อระดับความรู้ที่ได้รับอย่างมีนัยสำคัญ ผลการศึกษา ยังชี้ให้เห็นถึงความจำเป็น ในการพัฒนาระบบการเรียนรู้ต่อเนื่อง เพื่อยกระดับทักษะดิจิทัล ของแรงงานในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ทองตำลึง. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะ
ดิจิทัลของนักศึกษารายวิชาคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่องานอาชีพคหกรรมศาสตร์.
Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(7), 416–435.
กานต์ภิชชา ธรรมกุล, อัศนีย์ ณ น่าน, และ ศศิชา วงศ์ไชย. (2566). สมรรถนะดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรด้านการศึกษาในจังหวัดลำปาง. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(3), 29–38.
จักริช มีสี, และ ทวนทอง เชาวกีรติพงศ์. (2566). แนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลเพื่อการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. วารสารสหวิทยาการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 13(1), 1–21.
จุฬารัตน์ บุษบงก์. (2567). สมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต วิชาชีพครูในยุค
การศึกษา 4.0. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 6(2), 105–120.
เตือนใจ แสงทอง, บวรลักษณ์ เสนาะคำ, วิชชาภร รัตนเพียร, และ จรีย์ภัสร์ จุฑาธนัญญ์. (2568). ปัจจัย
สมรรถนะในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานในยุคดิจิทัลของพนักงานบริษัทเอกชนในกรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 7(3), 505–518.
นันท์นิธิ พงศ์โพธิธรรม. (2564). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของบุคลากรสำนักงานเทศบาลนครปากเกร็ดสู่การเป็นนวัตกรรมผู้ประกอบการสาธารณะในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 12(2), 93–110.
นัฐพัชร สมงาม, พนิดา นิลอรุณ, และ ชลภัสสรณ์ สิทธิวรงค์ชัย. (2568). การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและ
ประสิทธิภาพการทำงาน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(3), 503–518.
ประกาศคณะกรรมการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล เรื่อง แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566–2570. (2566, 10 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 140(84 ง), 6–86.
ปรีดาพร อารักษ์สมบูรณ์, และ ณัฐพล บัวเปลี่ยนสี. (2567). การพัฒนาหลักสูตรระยะสั้น “สมรรถนะดิจิทัล” สำหรับบุคลากรภาครัฐเพื่อส่งเสริมการเป็นเมืองอัจฉริยะจังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารวิจัยรําไพพรรณี, 18(3), 37–48.
ภูมินทร์ ชาลีคาร, และ นิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2567). องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค Digital Disruption สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. เสฎฐวิทย์ปริทัศน์, 4(2), 495–510.
เหมือนพิมพ์ รอบคอบ. (2568). สมรรถนะดิจิทัลของบุคลากรภาครัฐไทยกับการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัล: วิเคราะห์ผ่านกรอบแนวคิด 4M (Man, Money, Material, Management). วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(4), 53–67.
Bagozzi, R. P. (1986). Principles of marketing management. Chicago, IL: Science Research Associates.
Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. New York: Columbia University Press.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
European Commission. (2018). The Digital Competence Framework for Citizens (DigComp 2.1): The European reference framework. Publications Office of the European Union.
Forbes. (2025). 6 digital marketing trends to watch in 2025.
https://digimusketeers.co.th/blogs/6-trends-digital-marketing-2025
Knowles, M. S. (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy to andragogy. Englewood Cliffs, NJ: Cambridge Adult Education.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0: Moving from traditional to digital. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2023). Marketing management (16th ed.). Pearson Education.
Mikolajczyk, K. (2022). Changes in the approach to employee development in the digital transformation era. European Journal of Training and Development, 46(5–6), 544–556.
Mehrabian, A., & Russell, J. A. (1974). An approach to environmental psychology. Cambridge, MA: MIT Press.
OECD. (2019). OECD skills outlook 2019: Thriving in a digital world. Paris: OECD Publishing.
Samunderu, E., & Kuhnen, A. (2023). Redefining management competencies in industry: A critical analysis on HR digital transformation efforts. Journal of Industry and Business Transformation, 7(2), 145–162.
Schultz, T. W. (1961). Investment in human capital. The American Economic Review, 51(1), 1–17.
Swanson, R. A. (2001). Human resource development and its underlying theory. Human Resource Development International, 4(3), 299–312. https://doi.org/10.1080/13678860110059311
Swanson, R. A., & Holton, E. F. (2001). Foundations of human resource development. San Francisco: Berrett-Koehler Publishers.
UNESCO. (2021a). Digital Competency Framework for Educators. Paris: UNESCO.
UNESCO. (2021b). Digital literacy global framework: Supporting digital skills development worldwide. UNESCO Institute for Lifelong Learning. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000376701
van Laar, E., van Deursen, A. J. A. M., van Dijk, J. A. G. M., & de Haan, J. (2017). The relation between 21st-century skills and digital skills: A systematic literature review. Computers in Human Behavior, 72, 577–588.
