การตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมของผู้โดยสารชาวไทยที่ใช้บริการท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมของผู้โดยสาร ณ ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีรวมทั้งวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมกับพฤติกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม กลุ่มตัวอย่างคือผู้โดยสารชาวไทยที่ใช้บริการท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี จำนวน 440 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ (Correlation Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า ผู้โดยสารส่วนใหญ่มีระดับการตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับสูง โดยให้ความสำคัญกับการลดการใช้ทรัพยากร การแยกขยะ และการรักษาความสะอาดในพื้นที่สาธารณะ นอกจากนี้ ผู้โดยสารยังมีพฤติกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับสูงเช่นกัน โดยเฉพาะด้านการมีส่วนร่วมในกิจกรรมรณรงค์ของท่าอากาศยาน และการปฏิบัติตามมาตรการสิ่งแวดล้อมอย่างเคร่งครัด ผลการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แสดงให้เห็นว่า การตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ชุลีวรรณ ปราณีธรรม. (2561). ความตระหนักและพฤติกรรมการเดินทางทางอากาศของผู้โดยสารชาวไทยเพื่อบรรเทาภาวะโลกร้อน. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 34(2), 89–102.
ณัทมนภรณ์ หัสภาค, พิมพ์ชนก ยศพล, & อาทิตยา โพธิวงษ์. (2565). ทัศนคติและพฤติกรรมการเดินทางทางอากาศของผู้โดยสารสายการบินไทยแอร์เอเชียต่อความรับผิดชอบทางสังคมด้านสิ่งแวดล้อม. วารสารการจัดการธุรกิจและการบริการ, 8(1), 77–92.
ศิริพร พัฒนพงศ์, ฐิติพร ทองประเสริฐ, & ธีรพร จันทร์เส็ง. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างความตระหนักรู้ด้านสิ่งแวดล้อมกับพฤติกรรมการใช้บรรจุภัณฑ์ย่อยสลายได้ของผู้บริโภคไทย. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา, 15(2), 45–60.
ACI. (2024). Airport carbon accreditation: Annual report 2023–2024. Airport Council International. Retrieved from https://www.airportcarbonaccreditation.org/
Airports of Thailand. (2024). Sustainability report 2024. Airports of Thailand Public Company Limited (AOT).
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
Bamberg, S., & Möser, G. (2007). Twenty years after Hines, Hungerford, and Tomera: A new meta-analysis of psycho-social determinants of pro-environmental behaviour. Journal of Environmental Psychology, 27(1), 14–25. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2006.12.002
Chang, Y., & Yang, S. (2019). Passenger behavioral segmentation for airport services. Journal of Air Transport Management, 77, 1–11. https://doi.org/10.1016/j.jairtraman.2019.01.003
Eid, A., Salah, M., Barakat, M., & Obrecht, M. (2022). Stakeholder sustainability awareness in airports: Evidence from international airports. Journal of Air Transport Management, 103, 102198. https://doi.org/10.1016/j.jairtraman.2022.102198
Gifford, R. (2014). Environmental psychology matters. Annual Review of Psychology, 65, 541–579. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-010213-115048
Kaiser, F. G. (2005). Attitudes and behavior. In S. Clayton & C. Opotow (Eds.), Identity and the natural environment (pp. 167–183). MIT Press.
Korba, P., Sekelová, I., Koščáková, M., & Behúnová, A. (2023). Environmental awareness and attitude of Slovak air passengers toward aviation sustainability initiatives. Sustainability, 15(10), 8754. https://doi.org/10.3390/su15108754
Stern, P. C. (2000). Toward a coherent theory of environmentally significant behavior. Journal of Social Issues, 56(3), 407–424. https://doi.org/10.1111/0022-4537.00175