ความเครียดของอาจารย์ประจำหลักสูตรในมหาวิทยาลัยรามคำแหง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความเครียดของอาจารย์ประจำหลักสูตรในมหาวิทยาลัยรามคำแหง โดยมีประชากร 134 คน เป็นอาจารย์ประจำหลักสูตรมหาวิทยาลัยรามคำแหง ขนาดตัวอย่างได้จากการเปิดตาราง เครซี่และมอแกนได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 98 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบบังเอิญ (Accidental Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับปัจจัยที่ทำให้เกิดความเครียดของอาจารย์ประจำหลักสูตรในมหาวิทยาลัยรามคำแหง จำนวน 5 ด้าน 25 รายการ การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ t – test Independent
ผลการวิจัย พบว่า ความเครียดของอาจารย์ประจำหลักสูตรในมหาวิทยาลัยรามคำแหง โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.10) ระดับปัจจัยความเครียดซึ่งประกอบไปด้วย 5 ปัจจัย เป็นดังนี้ 1) ด้านลักษณะงานที่ปฏิบัติงานอยู่ระดับมาก (
= 3.73) 2) ด้านการบริหารการจัดการ (
= 3.14) 3) ด้านบรรยากาศในการทำงาน (
= 3.15) 4) ด้านความก้าวหน้าในอาชีพ (
= 2.96) และ 5) ด้านการดำเนินชีวิตและครอบครัว (
= 2.52) อยู่ระดับปานกลาง เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างปัจจัยต่าง ๆ กับคุณลักษณะที่กำหนด พบว่า คุณลักษณะทางรายได้ต่อเดือน มีผลต่อปัจจัยที่ทำให้เกิดความเครียดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 คือ ปัจจัยด้านลักษณะงานที่ปฏิบัติและปัจจัยด้านการดำเนินชีวิตและครอบครัว ค่าความสัมพันธ์จำแนกตามปัจจัยแต่ละด้าน พบว่า ปัจจัยด้านการบริหารการจัดการและปัจจัยด้านบรรยากาศในการทำงานมีความสัมพันธ์กันมากที่สุดที่ส่งผลต่อความเครียด และเมื่อรวมความสัมพันธ์ของปัจจัยทุกด้าน พบว่า ปัจจัยด้านบรรยากาศในการทำงานมีผลต่อความเครียดมากที่สุด
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2548). คู่มือการส่งเสริมสุขภาพวัยทำงาน. นนทบุรี. ผู้แต่ง.
กระทรวงสาธารณสุข, กรมสุขภาพจิต. (2559). 5 วิธีคลายเครียดกับวันแรงงาน. สืบค้นเมื่อ 2 ธันวาคม 2562, จาก https://www.dmh.go.th
จิราพรรณ เบญญศรี. (2553). ความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในครูที่สอนนักเรียนพิการทางการศึกษาระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษา ในโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จีริสุดา ธานีรัตน์. (2547). ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากงานของบุคลากรในโรงพยาบาลปทุมธานี. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เจษฎา คูงามมาก. (2555). ความเครียดในการทำงานของอาจารย์มหาวิทยาลัยรัฐ. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ฉัตรมงคล วศินอมร. (2546). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจ กองกำกับการ 2 กองบังคับการตำรวจท่องเที่ยว. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชูทิตย์ ปานปรีชา. (2559). คู่มือคลายเครียดด้วยตนเอง. กรุงเทพฯ: กรมสุขภาพจิต, กระทรวงสาธารณสุข.
ดลฤดี แดงน้ำคู้. (2549). ความเครียดของผู้ปกครองในการเลี้ยงดูเด็กสมาธิสั้น. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นภัสกร ขันธควร. (2558). ความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดของนิสิตชั้นปีที่ 1 ระดับปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุษบา สุวรรณเทวะคุปต์. (2548). ความเครียดของผู้ป่วยที่ได้รับอุบัติเหตุการจราจรทางบกที่พักรักษาตัว แผนกอุบัติเหตุในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปัญจศิลป์ สมบูรณ์. (2552). ความเครียดและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในเจ้าหน้าที่กู้ชีพร่วมกตัญญูที่ปฏิบัติงานในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปิยะวดี สุมาลัย. (2549). ความเครียดเชิงอาชีพและปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเครียดของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลบำราศนราดูร. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มนทิรา ปรีชา. (2552). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเครียดและพฤติกรรมการจัดการความเครียดของตำรวจตระเวนชายแดน กองร้อย 446 จังหวัดนราธิวาส. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีระชัย ชูประจิตต์. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเครียดในการปฏิบัติงานของพนักงานสอบสวนในสามจังหวัดชายแดนใต้. สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Bhargava, D., & Trivedi, H. (2018). A study of causes of stress and stress management among youth. IRA-International Journal of Management & Social Sciences, 11(3), 108-117.
Cooper, C. L., & Marshall, J. (1976). Occupational sources of stress: A review of the literature relating to coronary heart disease and mental ill health. Journal of Occupational Psychology, 49(1), 11-28.
Farmer, R. E., Monahan, L. H., & Hekeler, R. W. (1984). Stress Management in Human Services Michigan: SAGE.
French, J. R. P., Jr., Rodgers, W. L., & Cobb, S. (1974). Adjustment as person-environment fit. In G. Coelho, D. Hamburg. & J. Adams (Eds.), Coping and Adaptation (pp. 316-333). New York: Basic Books.
Waghachavare, V. B., Dhumale, G. B., Kadam, Y. R., & Gore, A. D. (2013). A study of stress among students of professional colleges from an urban area in India. Sultan Quboos University Medical Journal, 13(3), 423-429.
