Human Capital Development for Digital Marketing
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to explore the development of human resources in digital marketing and suggest new ways to adapt to modern technology changes, such as artificial intelligence (AI), big data analytics, blockchain, and metaverse technologies. In conducting this study, a mixed-methods research design was employed. This involves combining quantitative analysis through pre-training tests and post-training tests, as well as qualitative analysis from interviews and questionnaires. The participants, totaling 80 individuals, included entrepreneurs, marketing professionals, students, and government officials. The results show that participants’ average score was significantly higher after the training, especially in online marketing strategy, content marketing, and AI-based advertising. Furthermore, demographic factors such as age, education, and occupation showed no statistically significant differences in learning outcomes. The result also highlights the need to develop continuous learning systems to enhance the digital skills of workers in the digital economy era.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
References
กนกวรรณ ทองตำลึง. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะ
ดิจิทัลของนักศึกษารายวิชาคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่องานอาชีพคหกรรมศาสตร์.
Journal of Roi Kaensarn Academi, 8(7), 416–435.
กานต์ภิชชา ธรรมกุล, อัศนีย์ ณ น่าน, และ ศศิชา วงศ์ไชย. (2566). สมรรถนะดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากรด้านการศึกษาในจังหวัดลำปาง. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(3), 29–38.
จักริช มีสี, และ ทวนทอง เชาวกีรติพงศ์. (2566). แนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลเพื่อการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. วารสารสหวิทยาการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 13(1), 1–21.
จุฬารัตน์ บุษบงก์. (2567). สมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต วิชาชีพครูในยุค
การศึกษา 4.0. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 6(2), 105–120.
เตือนใจ แสงทอง, บวรลักษณ์ เสนาะคำ, วิชชาภร รัตนเพียร, และ จรีย์ภัสร์ จุฑาธนัญญ์. (2568). ปัจจัย
สมรรถนะในการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานในยุคดิจิทัลของพนักงานบริษัทเอกชนในกรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 7(3), 505–518.
นันท์นิธิ พงศ์โพธิธรรม. (2564). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของบุคลากรสำนักงานเทศบาลนครปากเกร็ดสู่การเป็นนวัตกรรมผู้ประกอบการสาธารณะในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 12(2), 93–110.
นัฐพัชร สมงาม, พนิดา นิลอรุณ, และ ชลภัสสรณ์ สิทธิวรงค์ชัย. (2568). การพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลและ
ประสิทธิภาพการทำงาน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(3), 503–518.
ประกาศคณะกรรมการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล เรื่อง แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2566–2570. (2566, 10 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 140(84 ง), 6–86.
ปรีดาพร อารักษ์สมบูรณ์, และ ณัฐพล บัวเปลี่ยนสี. (2567). การพัฒนาหลักสูตรระยะสั้น “สมรรถนะดิจิทัล” สำหรับบุคลากรภาครัฐเพื่อส่งเสริมการเป็นเมืองอัจฉริยะจังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารวิจัยรําไพพรรณี, 18(3), 37–48.
ภูมินทร์ ชาลีคาร, และ นิยดา เปี่ยมพืชนะ. (2567). องค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค Digital Disruption สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น. เสฎฐวิทย์ปริทัศน์, 4(2), 495–510.
เหมือนพิมพ์ รอบคอบ. (2568). สมรรถนะดิจิทัลของบุคลากรภาครัฐไทยกับการเปลี่ยนผ่านเข้าสู่การเป็นรัฐบาลดิจิทัล: วิเคราะห์ผ่านกรอบแนวคิด 4M (Man, Money, Material, Management). วารสารนวัตกรรมการวิจัยเพื่อสังคม, 1(4), 53–67.
Bagozzi, R. P. (1986). Principles of marketing management. Chicago, IL: Science Research Associates.
Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. New York: Columbia University Press.
Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
European Commission. (2018). The Digital Competence Framework for Citizens (DigComp 2.1): The European reference framework. Publications Office of the European Union.
Forbes. (2025). 6 digital marketing trends to watch in 2025.
https://digimusketeers.co.th/blogs/6-trends-digital-marketing-2025
Knowles, M. S. (1980). The modern practice of adult education: From pedagogy to andragogy. Englewood Cliffs, NJ: Cambridge Adult Education.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0: Moving from traditional to digital. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2023). Marketing management (16th ed.). Pearson Education.
Mikolajczyk, K. (2022). Changes in the approach to employee development in the digital transformation era. European Journal of Training and Development, 46(5–6), 544–556.
Mehrabian, A., & Russell, J. A. (1974). An approach to environmental psychology. Cambridge, MA: MIT Press.
OECD. (2019). OECD skills outlook 2019: Thriving in a digital world. Paris: OECD Publishing.
Samunderu, E., & Kuhnen, A. (2023). Redefining management competencies in industry: A critical analysis on HR digital transformation efforts. Journal of Industry and Business Transformation, 7(2), 145–162.
Schultz, T. W. (1961). Investment in human capital. The American Economic Review, 51(1), 1–17.
Swanson, R. A. (2001). Human resource development and its underlying theory. Human Resource Development International, 4(3), 299–312. https://doi.org/10.1080/13678860110059311
Swanson, R. A., & Holton, E. F. (2001). Foundations of human resource development. San Francisco: Berrett-Koehler Publishers.
UNESCO. (2021a). Digital Competency Framework for Educators. Paris: UNESCO.
UNESCO. (2021b). Digital literacy global framework: Supporting digital skills development worldwide. UNESCO Institute for Lifelong Learning. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000376701
van Laar, E., van Deursen, A. J. A. M., van Dijk, J. A. G. M., & de Haan, J. (2017). The relation between 21st-century skills and digital skills: A systematic literature review. Computers in Human Behavior, 72, 577–588.
