The Protection of The Rights of Resident of Private Dormitory In The Case of Collection of Biometric Data as A Controlling Measure for Entering and Exiting The Dormitory: A Study of The Data Subject Consent
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this study were 1) to analyze the conditions and elements of consent for collecting personal data of resident of private dormitory by comparing the personal data protection laws of Thailand with the laws of the European Union. 2) to analyze the request for consent from resident of private dormitory to collect biometric data for the purpose of controlling access under the legal element of freely given consent by comparing the personal data protection laws of Thailand with the laws of the European Union. This study was conducted by a qualitative methods approach. Data were collected from relevant laws and literatures and were analyzed by content analysis method.
The results indicated that 1) Requesting consent from resident of private dormitory to collect biometric data shall be freely given consent as stipulated in section 19 and GDPR section 4 (11), recital 32 and 43 which comprised 4 sub-conditions, i.e. balancing of power between the data controller and the data subject, negative impacts from not consenting, conditional consent and specific consent. 2) In the case where operator of dormitory requires residents to be collected facial scan or other biometric data without giving options or other means for entering the dormitory for those who were not willing to give consent, such consent was considered unlawful because it did not comply with the condition of freely given consent. Based on the results, the researchers recommend that dormitory operators provide alternative options for those who do not consent to face scanning.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
References
คณาธิป ทองรวีวงศ์. (2564ก). หลักกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นิติธรรม.
คณาธิป ทองรวีวงศ์. (2564ข). ผลกระทบทางลบอันเกิดจากกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลสหภาพยุโรปและพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(38), 42-56.
คณาธิป ทองรวีวงศ์. (2565). รายงานการวิจัยเรื่องการคุ้มครองสิทธิในการให้ความยินยอมของลูกจ้างจาก กรณีนายจ้างขอความยินยอมในการเก็บรวบรวมข้อมูลชีวภาพเพื่อวัตถุประสงค์บันทึกเวลาและ ตรวจสอบการทำงาน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต.
พระราชบัญญัติหอพัก พ.ศ. 2558
พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562
Alan F. W. (1967). Privacy and Freedom. New York: Atheneu.
Arendt, H. (1973). The Human Condition. Chicago: University of Chicago Press.
Article 29 Working party of The European Union (2011). Opinion 15/2011 on the definition of consent. https://ec.europa.eu/justice/article-29/documentation/opinion-recommendation/files/2011/wp187_en.pdf
Bloustein, E. (1984). Philosophical Dimensions of Privacy.UK: Cambridge University Press)
Cate, F. H. (1995). The EU Data Protection Directive, Information Privacy, and the Public Interest. Iowa Law Review, 80, 431-443.
Donnelly, J. (1982). Human Rights and Human Dignity. The American Law Review, 76(2): 303-316.
European Data Protection Board (2021). Guidelines 07/2020 on the concepts of controller and processor in the GDPR. https://ec.europa.eu.
Fromholz, J. M. (2000). The European Union data privacy directive. Berkeley technology law journal, 15(1): 460-484.
Information Commissioner’s Office (ICO), UK (2020). Guide to the General Data Protection
Regulation (GDPR). https:// www.ico.org.uk/for-organisations/guide-to-data-protection
Kuner, C. (2018). International Organizations and the EU General Data Protection Regulation. International Organisations Law Review, 75, 780-798.
Rubenfield, J. (1989). The Right of Privacy. Harvard Law Review, 102(4): 737-807.
Schoeman. (1984). Ferdinand, Privacy: Philosophical Dimensions of literature. Philosophical Dimensions of privacy: An Anthology, Schoeman, Ferdinand (ed.), UK: Cambridge University Press.
Solove, D. (January 2006). A Taxonomy of Privacy. University of Pennsylvania Law Review. 154(3): 477-560.
Warren S, Brandies, D. (1890). The Right to Privacy. Harvard Law Review, 4(5): 193-220.
