Policy Framework for Tourism Capacity Recovery after Flood Disasters: A Case Study of Hat Yai District, Songkhla Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to analyze the impacts of flooding on the tourism sector in Hat Yai District, Songkhla Province, and to propose a systematic framework for restoring tourism potential. The study employed a qualitative research approach, drawing on documentary analysis of news reports, economic reports, and current situation documents, together with in-depth interviews with 20 key informants from government agencies, tourism entrepreneurs, and other relevant stakeholders in the tourism sector, in order to reflect policy- and practice-oriented perspectives at the local level. Qualitative policy analysis was applied to assess the appropriateness of existing recovery measures in relation to the economic, social, and disaster management contexts of the study area. The findings indicated that flooding had multidimensional impacts on the tourism sector, including damage to hotels, retail businesses, transportation systems, and major tourist attractions, as well as adverse effects on entrepreneurs, workers, and the overall tourism image of the area. In particular, tourist confidence was found to have declined, especially in the aftermath of flooding events. The analysis revealed limitations in existing recovery measures, which lacked systematic integration and effective coordination among relevant agencies. Based on the findings, the article proposed key recovery approaches including: (1) supporting tourism entrepreneurs through financial measures and asset restoration; (2) developing water management infrastructure and flood prevention systems that are resilient to climate change; (3) implementing proactive communication strategies to restore the tourism image; (4) enhancing the capacity of communities and the workforce through training to strengthen skills for crisis preparedness; and (5) integrating collaboration among government, private sector and community stakeholders to establish a sustainable long-term recovery system. These approaches can be applied as a policy framework and practical guidelines for planning post-disaster tourism recovery and can be effectively adapted to other disaster-prone areas with similar contexts.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำบทความทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อ หรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนเท่านั้น
References
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. (2568). รายงานสถานการณ์อุทกภัยภาคใต้ พ.ศ. 2568. กรมป้องกัน
และบรรเทาสาธารณภัย.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2568). รายงานผลกระทบอุตสาหกรรมท่องเที่ยวจากสถานการณ์อุทกภัย
ภาคใต้. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2568). รายงานนโยบายและทิศทางการพัฒนา
ทรัพยากรมนุษย์ พ.ศ. 2568–2572. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. https://www.mhesi.go.th/report2025
กิตติศักดิ์ แสงทอง. (2557). รูปแบบความร่วมมือในการจัดการน้ำท่วมระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
และชุมชน : กรณีศึกษาพื้นที่น้ำท่วมซ้ำซากในภาคใต้ของประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ไม่ได้ตีพิมพ์]. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
กัณฐิมา แก้วงาม, และ วิไลวรรณ จงวิไลเกษม. (2562). เบตง: กลยุทธ์การสื่อสารท่องเที่ยวภายใต้ภาวะ
วิกฤตความรุนแรงในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. Journal of Communication Arts, 37(3), 40–50.
กิ่งกาญจน์ จงสุขไกล. (2562). ความสามารถในการรับมือและฟื้นฟูชุมชนจากภัยพิบัติน้ำท่วมในภาคกลาง
และภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง, 6(2), 1–35.
คมกริช กระแสร์สินธ์, พรรณนารา ติสันทา, และ ธนัสถา โรจนตระกูล. (2567). ปัญหาอุทกภัย: การสร้าง
ความร่วมมือในการจัดการของชุมชน. Journal of Modern Learning Development, 9(5), 462–475.
จริน เอกา. (2563). การบริหารจัดการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอันดามันตาม
ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 11(2), 425–439.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2564). ผลกระทบและการปรับตัวของผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรมและ
ร้านอาหารในภาวะวิกฤต. ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์, ธัชกร วงษ์คำชัย, จุฬาลักษณ์ โสภากรรฐ, พิชญ์ธิดา แสนใจรักษ์, และ เฉลิมพล
จันทะรี. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่ (Gen Z) ในจังหวัดมุกดาหาร (MK). วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 3(3), 174–187.
พรศิริ ชีวาพัฒนานุวงศ์, และ นิรันดร คํานุ.(2566). แผนแม่บทการจัดการทรัพยากรน้ำ 20 ปี และกลไก
อำนาจของรัฐ. มนุษยสังคมสาร (JHUSOC), 21(2), 193–238. https://doi.org/10.14456/jhusoc.2023.22
ศุภชา ฤกษ์เรืองฤทธิ์, และ รัตนวดี เศรษฐจิตร. (2566). กลยุทธ์การสื่อสารการท่องเที่ยวโดยชุมชนหลังยุค
COVID-19. วารสาร Media and Communication Inquiry, 5(3), 149–182.
สำนักงานจังหวัดจังหวัดสงขลา. (2565). แผนพัฒนาจังหวัดสงขลา พ.ศ.2566-2570 (ฉบับทบทวน พ.ศ.
. สงขลา: สำนักงานจังหวัดสงขลา.
สำนักงานทรัพยากรน้ำแห่งชาติ. (2566). รายงานสถานการณ์ทรัพยากรน้ำประจำปี 2566. สำนักงาน
ทรัพยากรน้ำแห่งชาติ. https://www.onwr.go.th/report2023
สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดสงขลา. (2566). รายงานสถานการณ์สาธารณภัยจังหวัด
สงขลา ประจำปี 2566. สำนักงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยจังหวัดสงขลา. https://www.disaster.go.th/songkhla/report2566
หทัยทิพย์ นราแหวว, และ ทวิธาดา กมลเวชช. (2561). การบริหารจัดการอุทกภัยกรณีศึกษาเปรียบเทียบ:
เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เทศบาลนครหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และตำบลดอนฉิมพลี จังหวัดฉะเชิงเทรา. Journal of Thai Ombudsman, 2, 35–82.
Aldrich, D. P. (2017). The importance of social capital in building community resilience. Disaster
Research Journal, 34(2), 120–133.
Avraham, E. (2015). Destination marketing and image repair during crisis: The case of Egypt.
Journal of Hospitality and Tourism Management, 24, 1–7.
Bangkok Post. (2025). Hatyai hit by severe flooding as businesses suffer major losses.
Bank of Thailand. (2021). Impacts and adaptation of hotel and restaurant businesses during the
crisis. Bank of Thailand.
Bank of Thailand (or relevant institution). (2025). Economic and Industry Analysis: Flooding in
Southern Thailand, November 2025. LH Bank. LH Bank
Becken, S., & Hughey, K. F. D. (2021). Tourism and resilience: Insights from destination and
ecosystem perspectives. Journal of Sustainable Tourism, 29(1), 1–15.
Biggs, D., Hall, C. M., & Stoeckl, N. (2012). The resilience of formal and informal tourism
enterprises to disasters. Journal of Sustainable Tourism, 20(5), 645–665.
Boudreau, K., Robinson, M., & Farooqi, Z. (2022). IPCC Sixth assessment report: climate change
: the physical science basis summary for policymakers. Canadian Journal of Emergency Management, 2(1).
Coombs, W. T. (2015). Ongoing crisis communication: Planning, managing, and responding
(4th ed.). Sage.
Comfort, L. K. (2007). Crisis management in hindsight: Cognition, communication, coordination,
and control. Public administration review, 67, 189-197.
Department of Disaster Prevention and Mitigation. (2023). Annual disaster risk assessment
report. Ministry of Interior, Thailand.
Faulkner, B. (2001). Towards a framework for tourism disaster management. Tourism
Management, 22(2), 135–147.
Farkas, G., Horváth, A., & Tóth, G. N. (2020). Risk assessment tools and quality methods.
In Natural Risk Management and Engineering: NatRisk Project (pp. 1-21). Cham: Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-39391-5_1
Gozzoli, C., et al. (2024). Tourism resilience in emerging destinations. Journal of Tourism
Development Studies, 12(1), 45–67.
Hall, C. M., Prayag, G., & Amore, A. (2020). Tourism and resilience. Channel View Publications.
Hat Yai–Songkhla Hotel Association. (2025, December 4). Flood damage wipes out Hat Yai’s
year-end tourism revenue. Khaosod English. https://www.khaosodenglish.com/tourism/2025/12/04/flood-damage-wipes-out-hat-yais-year-end-tourism-revenue/ Khaosod English
Hroosakool, A., & Putjorn, J. (2025). Business strategies of thai travel agencies after the covid-
pandemic [Unpublished Doctoral dissertation]. Silpakorn University.
Kasikorn Research Center. (2025). Economic impacts of southern floods on tourism and local
business sectors.
Kunasekaran, P., Gill, S. S., Talib, A. T., & Hussin, R. (2020). Disaster risk management for
tourism destinations. Tourism Management Perspectives, 33, 100628.
LH Bank Economic Research. (2025). Southern flood impacts and short-term economic outlook.
Ministry of Tourism and Sports, Thailand. (2025). Severe flooding’s impact on tourist arrivals.
The Nation Thailand. https://www.nationthailand.com/news/tourism/40059139 nationthailand
Pongsakornrungsilp, S., Pongsakornrungsilp, P., & Lertwannawit, A. (2022). Flood impacts on
tourist consumption behavior in Southern Thailand. Journal of Hospitality and Tourism Insights, 5(3), 245–260.
Pinitkul, T., & Punnoi, N. (2023). กรอบแนวคิดด้านองค์กรเพื่อการศึกษาความยืดหยุ่นในการ บริหาร
จัดการพื้นที่ท่องเที่ยวในบริบทของประเทศไทย. Sarasatr: Journal of Architecture and Design, 6(2), 263-276.
Reuters. (2025). South Thailand flooding impacts tourism recovery. Reuters News Agency.
Ritchie, B. W. (2004). Chaos, crises and disasters: A strategic approach to crisis management in the tourism industry. Tourism management, 25(6), 669-683.
Ritchie, B. W., & Jiang, Y. (2019). A review of research on tourism risk, crisis, and disaster
management. Annals of Tourism Research, 79, 102812.
Sakolnakorn, T., & Naipinit, A. (2021). Crisis communication and tourism recovery in Southern
Thailand. PSU Tourism Review, 18(1), 23–35.
Sarit Chanprathat, P. (2022). The Strategy of Watershed Area Community Management on Flood
Disaster Prevention and Solution. Arts of Management Journal, 6(2), 863–880. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/view/255611
Spikin, I. C. (2013). Risk Management theory: the integrated perspective and its application in
the public sector. Estado, gobierno, gestión pública: Revista Chilena de Administración Pública, (21), 89-126.
Tourism Authority of Thailand. (2024). Tourism situation and market outlook report 2024.
United Nations Office for Disaster Risk Reduction. (2019). Sendai Framework voluntary commitments: Synthesis and analysis report 2019. https://www.preventionweb.net/files/submissions/65545_sfvcreport20190503light.pdf
UNWTO. (2020). Crisis Communications Guidelines for Tourism. World Tourism Organization.
Wongsa, B., & Chotikasathien, W. (2021). Urban flood vulnerability assessment in Hat Yai
Municipality. Journal of Urban and Regional Studies, 12(3), 45–60.
