The Reliability of Electronic Evidence Obtained from Smartphone
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article was to review literature for knowledge about social interests. The purpose aimed to study the details that contributed to reliable mobile phone forensics. Those details include how the authorities collected electronic evidence from mobile phones, how it had been used as evidence, how to use proofreading tools related to smartphone, and hearing and admissibility of evidence in court. The results indicated that the validation of data by CRC or hash was an alternative way of making electronic evidence obtained from a smartphone more reliable.
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ใน วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ ถิอว่าเป็นข้อคิดเห็นและความรั้บผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือรับผิดชอบใดๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ใน วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก วารสารวิชาการอาชญาวิทยาและนิติวิทยาศาสตร์ ก่อนเท่านั้น
References
2. เปี่ยมศักดิ์ เมนะเศวต สันทัด ศิริอนันต์ไพบูลย์ และสมชัย บวรกิตติ. (2555). วิวัฒนาการโทรศัพท์ มือถือในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา. วารสารราชบัณฑิตยสถาน. 37(4): 41-51.
3. สถาบันฝึกอบรมและวิจัยการพิสูจน์หลักฐานตำรวจ. (2559). คุณลักษณะเฉพาะเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 11 เมษายน 2561. เข้าถึงได้จากhttps://www.iftr.forensic.police.go.th/iftr/html/tor_science.php.
4. สุวิมล แก้วคูณ. (2557). การใช้ข้อมูลที่ได้จากโทรศัพท์เคลื่อนที่เป็นพยานหลักฐานคดีอาญาในชั้นศาล. เอกสารวิชาการหลักสูตรผู้บริหารกระบวนการยุติธรรมระดับสูงรุ่นที่ 18. วิทยาลัยการยุติธรรม สำนักงานศาลยุติธรรม.
5. สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2552). พระราชบัญญัติว่าด้วยธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ.2544. สืบค้นเมื่อ 11 เมษายน 2561. เข้าถึงได้จากhttps://www.bot.or.th/Thai/PaymentSystems/PSServices/i as/ICAS_Printout/พรบ20%ธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์.pdf.
6. สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2551). พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา พ.ศ.2477. สืบค้นเมื่อ 11 เมษายน 2561. เข้าถึงได้จาก https://www.dnp.go.th/mfcd3/division/LAW1/ระเบียบ-กฎหมาย/ป.วิอาญา%202477.pdf.
7. สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. (2553). องค์ความรู้เรื่องกระบวนการเก็บรวบรวมและรักษาความน่าเชื่อถือของพยานหลักฐานทางอิเล็กทรอนิกส์. สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2561. เข้าถึงได้จาก https://pc.edupol.org/do wnload/KM2.pdf.
8. Hippel, E.V. (1994). "Sticky Information" and the Locus of Problem Solving: Implications for Innovation. Management Science. 40(4): 429-439.
9. Jain, S. and Chouhan, H.H. (2014). Cyclic Redundancy Codes: Study and Implementation. International Journal of Emerging Technology and Advanced Engineering, 4(4): 213-217.
10. Raghavan, S.V. (2013). A Study of Forensic & Analysis Tools. Retrieved April 10, 2018.from https://pdfs.semanticscholar.org/21d9/0ab811a068b12ace491c3ab301872163346e.pdf
