การสร้างสรรค์นวัตกรรมเพื่อการถ่ายทอดทางเดี่ยวจะเข้สำหรับการพัฒนาทักษะขั้นสูง ในเพลงหอมหวน อัตราจังหวะสามชั้น

ธิติ ทัศนกุลวงศ์

ผู้แต่ง

ธิติ ทัศนกุลวงศ์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร., วิทยาลัยการดนตรี, มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา

คำสำคัญ:

นวัตกรรม, ทางเดี่ยวจะเข้, เพลงหอมหวน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างนวัตกรรมทางเดี่ยวจะเข้สำหรับพัฒนาทักษะขั้นสูงเพลงหอมหวน สามชั้นเพื่อใช้ฝึกทักษะเดี่ยวจะเข้ที่มีประสิทธิภาพ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธีระหว่างการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ ในการสร้างบทเพลงและประเมินผู้รับการถ่ายทอดให้มีประสิทธิภาพ

ผลวิจัยพบว่า การพัฒนากลวิธีบรรเลงต้องเน้นการสร้างนวัตกรรมวิธีการดีด ให้เพิ่มพูนกลวิธีพิเศษเพื่อฝึกทักษะขั้นสูง ได้แก่ กลวิธีสะบัดสามเสียงและสะบัดลักษณะพิเศษ การขยี้ รวมทั้งการสร้างสรรค์ทางเดี่ยวจะเข้เพลงหอมหวน สามชั้น จำนวน 2 ทาง ที่มีอัตลักษณ์ทำนองและการใช้ตำแหน่งนิ้ว ได้แก่ การกำหนดเสียงควง การดีดสลับสาย การดีดขั้นคู่ทำนองระยะไกล การเพิ่มเที่ยวในการเดี่ยวจะเข้ ร่วมกับการสร้างนวัตกรรมเครื่องมือเพื่อถ่ายทอด โดยออกแบบจากการวิเคราะห์หน่วยทำนองย่อย โดยใช้เพลงหอมหวน อัตราจังหวะสามชั้นเป็นกรณีศึกษา โดยบูรณาการเป็นนวัตกรรม Tablature เพื่อถ่ายทอด ในลักษณะวีดิทัศน์โน้ตจะเข้ร่วมกับสาธิตวิธีการดีดจะเข้พร้อมเสียงเครื่องประกอบจังหวะแบบอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อช่วยกำหนดอัตราความเร็วที่ต่อเนื่องเป็นระบบ ทั้งนี้ควรศึกษาร่วมกับการถ่ายทอดของครูผู้สอนเพื่อให้มีความสมบูรณ์ทางการเดี่ยวจะเข้

เอกสารอ้างอิง

กมลธรรม เกื้อบุตร. (2554). กระบวนการสอนกีต้าร์คลาสสิคของกีรตินันท์. [ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fakku/ article/view/ 27232

ขำคม พรประสิทธิ์. (2566). การดีดจะเข้ขั้นพัฒนา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชัยภัค ภัทรจินดา. (2569). หัวใจปราชญ์ในดนตรีไทย. ที่ระลึกดนตรีไทยอุดมศึกษา ครั้งที่ 48. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.

ทิศนา แขมมณี. (2567). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นาฏรินทร์ พัฒนเรื่องรักษ์. (2561). การถ่ายทอดความรู้ของครูสำรวย เปรมใจ. [ปริญญาศิลปศาสตร มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/2911/

ประทีป คงเจริญ. (2564). ทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม: คุณลักษณะสำคัญของพลโลกในยุคเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University. 15(3). น. 170. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/ article/view/266620

ณัฐวัฒน์ ธะดาดิษฐ์ และอัฐพล อินต๊ะเสนา. (2567) การพัฒนาความสามารถด้านการขับร้อง โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ ร่วมกับปัญญาประดิษฐ์ (AI) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารพุทธศาสตร์ มจร.อุบลราชธานี. 6(3). น. 1892. https://so12.tci-thaijo.org/index.php/JOBU2025/article/view/3478.

พระนิติพล นิติสาโร และคณะ. (2568). การประยุกต์ใช้ AI ในด้านการศึกษาในปัจจุบัน. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด. 4(1). น. 4. https://so14.tci-thaijo.org/index.php /jssmcure/issue/view/128.

มนตรี ตราโมท. (2523). ฟังและเข้าใจเพลงไทย. กรมศิลปากร.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. นามมีบุ๊คพับลิเคชั่นส์ จำกัด.

รุ่งเกียรติ สิริวงษ์สุวรรณ. (2566). นวัตกรรมสื่อการเรียนรู้ทักษะการปฏิบัติกลองชุดออนไลน์ในประเทศไทย เพื่อความเป็นเลิศทางดนตรี. วารสารนวัตกรรมสังคมและเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. 6(3). น. 81-89. https://so04.tcihaijo.org/index.php/JRBGS /article/view/ 268467.

สารานุกรมศัพท์ดนตรีไทย. (2549). ภาคประวัตินักดนตรีและนักร้อง ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. บริษัท ทีฟิล์ม จำกัด.

เสนาะ หลวงสุนทร. (2556). หลักการประพันธ์เพลงไทย. เอกสารประกอบการสอนรายวิชา หลักการประพันธ์เพลงไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. พิมพ์เป็นหนังสือที่ระลึกงานไหว้ครูดนตรีไทย. อักษรสยามการพิมพ์.

สุคนธ์ สินธพานนท์. (2561). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาทักษะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. เทคนิคพริ้นติ้ง.

Apel, W. (1953). The Notation of Polyphonic Music 900-1600. Mediaeval Academy of America.

Rastall, R. (1983). The Notation of Western Music. Dent.