วิเคราะห์การอิมโพรไวส์กลองชุดของ อลัน ดอว์สัน ในบทเพลง เพนทาบลูส์ และแอเรจิน จากอัลบั้ม วอลทซ์ซินวิธโฟล
คำสำคัญ:
แนวคิดการอิมโพรไวส์, การพัฒนาหน่วยย่อยจังหวะเอก, รูดิเมนท์, เพนทาบลูส์, แอเรจินบทคัดย่อ
งานวิจัยชิ้นนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดและองค์ประกอบต่าง ๆ จากการบรรเลงกลองชุดของ อลัน ดอว์สัน ในบทเพลง เพนทาบลูส์ และ แอเรจิน จากอัลบั้ม วอลทซ์ซินวิธโฟล โดยมุ่งเน้นวิเคราะห์ในประเด็นแนวคิดทางดนตรีในการอิมโพรไวส์ การพัฒนาหน่วยย่อยจังหวะเอก และรูดิเมนท์เป็นหลัก บทเพลง เพนทาบลูส์ และ แอเรจิน ทั้ง 2 บทเพลงมีโครงสร้างและการนำเสนออิมโพรไวส์กลองชุดที่แตกต่างกัน โดยบทเพลง เพนทาบลูส์ เป็นบทเพลงที่มีอัตราจังหวะ 5/4 อลัน ดอว์สัน ได้ประพันธ์ขึ้นโดยอยู่บนพื้นฐานของสังคีตลักษณ์แบบบลูส์ 12 ห้อง มีการอิมโพรไวส์กลองชุดแบบเดี่ยว ส่วนบทเพลง แอเรจิน เป็นบทเพลงแจ๊สมาตรฐานที่มีอัตราความเร็วสูงและมีสังคีตลักษณ์แบบ ABAC มีการอิมโพรไวส์กลองชุดสลับกับเครื่องดนตรีอื่นในวงช่วงท่อน B และ C
ขั้นตอนการดำเนินงานวิจัยเริ่มต้นจากการคัดเลือกบทเพลง ศึกษาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ อลัน ดอว์สัน และวิเคราะห์บทเพลง เพนทาบลูส์ และ แอเรจิน โดยอ้างอิงแนวคิดของ เทอร์รี โอ มาฮอน์นี และแนวคิดในการวิเคราะห์ต่าง ๆ จากหนังสือ งานวิจัยหรือบทความที่เกี่ยวข้อง ผู้วิจัยถอดโน้ตการอิมโพรไวส์กลองชุดด้วยตัวเอง โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาตรวจสอบความถูกต้อง จากนั้นจึงทำการวิเคราะห์การอิมโพรไวส์ สรุปผล และจัดทำเป็นวิทยานิพนธ์
ผลการวิจัยสรุปได้ว่า อลัน ดอว์สัน เป็นมือกลองที่มีความชำนาญในด้านการใช้รูดิเมนท์ต่าง ๆ ในการอิมโพรไวส์กลองชุดของเขา ได้มีการใช้รูดิเมนท์เพื่อสร้างหน่วยย่อยจังหวะเอก และถูกพัฒนาด้วยแนวคิดต่าง ๆ ในลำดับถัดมา อีกทั้งมีการร้อยเรียงเรื่องราวอย่างมีแบบแผนทั้ง 2 บทเพลง ด้วยแนวคิดทางดนตรีสำหรับอิมโพรไวส์ องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษาองค์ประกอบเหล่านี้ สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการเรียนรู้หรือการพัฒนาทักษะบรรเลงกลองชุดในดนตรีแจ๊สได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
เจตนิพิฐ สังข์วิจิตร. (2567). การตีความการบรรเลงกีตาร์ไฟฟ้าในบทเพลง Like What?. Mahidol Music Journal. 7(1). น. 124-139. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/mmj/article/view/271246/184389
เจตนิพิฐ สังข์วิจิตร. (2565). โมเดิร์นแจ๊ส (Modern Jazz). ธนาเพลส.
ชนุตร์ เตชธนนันท์. (2555). Over The Barline. [Video, education DVD]. คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ณัชชา พันธุ์เจริญ. (2564). พจนานุกรมศัพท์ดุริยางคศิลป์. พิมพ์ครั้งที่ 5. ธนาเพลส.
ธีรัช เลาห์วีระพานิช. (2562). ทฤษฎีดนตรีแจ๊สและการอิมโพรไวส์. สำนักพิมพ์พัชรดาว์.
ธีรัช เลาห์วีระพานิช. (2564). แจ๊ส: สุทรียภาพแห่งเสียงเสรี (Jazz Styles and Analysis). สำนักพิมพ์พัชรดาว์.
ผจญ พีบุ้ง. (2558). รูดิเมนท์กับการพัฒนาทักษะผู้เล่นกลอง (The Use of Rudiments to Develop Drummers’ Skill). วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 7(2). น. 215-216.
พลังพล ทรงไพบูลย์. (2561). “เปลี่ยน” บทเพลงสําหรับวงแจ๊สทรีโอและวงออร์เคสตรา. วารสารดนตรีรังสิต. 13(2). น. 45-57. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/rmj/article/view/139165/103350
อานุภาพ คํามา. (2561). จังหวะหน้าทับปรบไก่สําหรับกลองชุด. วารสารดนตรีรังสิต. 13(2). น. 145-153. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/rmj/article/view/139174/103357
Cook, G. (1997). Teaching Percussion. (2nd ed.). Schirmer.
Igoe, T. (2010). Great Hand for a lifetime. Hal Leonard.
Lawhorn, L, B. (2015). The Evolution of Contemporary Gospel Drumming. [Doctoral Dissertation, University of North Carolina]. https://libres.uncg.edu/ir/uncg/listing.aspx?id=18145
Mahoney, T.O. (2004). Motivic Drumset Soloing A Guide to Creative Phrasing and Improvisation. Hal Leonard.
Ramsay, J. (1997). The Drummer’s Complete Vocabulary As Taught By Alan Dawson By John Ramsay. Alfred Publishing Co., Inc.
Riley, J. (1994). The Art of Bop Drumming. Manhattan Music, Inc.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณาธิป ขวัญรุ่งวิทยา, เจตนิพิฐ สังข์วิจิตร, พลังพล ทรงไพบูลย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความเป็นของเจ้าของบทความ บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นทัศนะของผู้เขียน
กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและไม่รับผิดชอบต่อบทความนั้น
