วิดีโออินสตอลเลชั่น: ก่อร่างสร้างร่างกายของฉัน
คำสำคัญ:
ก่อร่างสร้างร่างกาย, พ้นมนุษยนิยม, วิดีโออินสตอลเลชั่นบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้เกิดขึ้นจากประสบการณ์ในวัยเด็กของผู้วิจัยที่เป็นคนอ้วนและไม่ค่อยแข็งแรงจึงถูกพ่อแม่ส่งไปฝึกฝนร่างกายให้แข็งแรงและทนทานมากขึ้น ที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงร่างกายให้ดูดีและแข็งแรงขึ้นในตามแบบอุดมคติที่ถูกหล่อหลอมผ่านสื่อออนไลน์ต่าง ๆ ปัจจุบันเราอยู่ในโลกหลังมนุษย์ (วสันต์ ปัญญาแก้ว, 2563, น. 6.) (The Posthuman World) ที่เรามีเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ที่ก้าวหน้ามากขึ้นมาช่วยเติมเต็มจินตนาการในการมีร่างกายตามแบบอุดมคติ ที่มีวัตถุประสงค์ดังนี้ 1. เพื่อพิจารณากระบวนการทางความคิดเรื่องการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตามแบบอุดมคติของตัวเอง 2. เพื่อทบทวนแนวคิดผ่านกระบวนการศึกษา วิจัย และทดลอง ที่จะนำสู่การเผยให้เห็นการเปลี่ยนแปลงไปของร่างกายตามแบบอุดมคติจากกรอบแนวคิด 3. เพื่อหาแนวทางของการสร้างกรอบแนวคิดผ่านปฏิบัติการทดลองทางศิลปะ นอกจากนี้บทความวิจัยนี้ยังมุ่งเน้นกระบวนการศึกษาเพื่อนำไปสู่แนวคิดโดยเริ่มจากการตั้งคำถามวิจัยในประเด็นเรื่อง “เราสามารถเลือกที่จะเปลี่ยนแปลงร่างกายตามแบบฉบับของตัวเองได้มากน้อยเพียงใด” ขั้นตอนดำเนินงานวิจัยดังนี้ 1. การศึกษาและสืบค้นข้อมูลเบื้องต้นที่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงร่างกาย 2. การวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อสร้างแนวคิดเบื้องต้น 3. การทดลองเชิงปฏิบัติผ่านการใช้ร่างกายตัวเอง 4. การพิจารณาตัวเองในสถานะวัตถุแห่งการทดลอง 5. การสร้างแบบร่างสตอรี่บอร์ดและผลงานทดลอง โดยกระบวนการวิจัยข้างต้นที่ได้จะนำมาซึ่งแนวคิดในการสร้างสรรค์เกี่ยวกับการสร้างร่างกายในแบบอุดมคติของผู้วิจัยในแบบนักกีฬาเพาะกาย ในบทความวิจัยฉบับนี้ ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับคือแนวทางการทำวิจัยผ่านกระบวนเชิงทดลองเพื่อให้ได้มาซึ่งแนวคิดในการสร้างผลงานศิลปะ
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มงานสื่อสารผลผลิตทางความคิด. การสอดแทรกกิจกรรมทางกายผ่านสื่อโซเชียลมีเดีย. https://tpak.or.th/th/article_print/555.
ไดร์สตูดิโอ. AI กับการติดตามสุขภาพและการออกกำลังกาย: การปฎิวัติดูแลสุขภาพยุคใหม่. https://dritestudio.co.th/article/AI-and-Health-and Exercise-Tracking-A-Revolution-in-Modern-Healthcare.
ภาณุ บุญพิพัฒนาพงศ์. Body Art เมื่อร่างกายกลายเป็นวัตถุดิบในการทำงานศิลปะ. https://themomentum.co/body-art-2/.
ภูมินทร์ สมัครพันธ์. ความหมายของชีวิต กับ แนวคิดข้ามมนุษยนิยม. https://www.sm-thaipublishing.com/content/6911/meaning-of-life-on-lit.
ภูมินทร์ สมัครพันธ์. (2562). ความหมายของการมีชีวิต : แนวคิดข้ามมนุษยนิยมและศาสนาในภาพยนตร์ชุด Altered Carbon. วริศ ลิขิตอนุสรณ์ (บ.ก.), วาระสมมติ หมายเลข 01 ว่าด้วยวรรณกรรม (HIDDEN AGENDA – On Literature). สำนักพิมพ์สมมติ. น. 178-198.
ยุกติ มุกดาวิจิตร, ชัชชล อัจนากิตติ. (2564). บทนำ: มานุษยวิทยาพ้นมนุษย์. มานุษยวิทยาพ้นมนุษย์. ยุกติ มุกดาวิจิตร, ชัชชล อัจนากิตติ. บก. ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร. น. 11-41.
วสันต์ ปัญญาแก้ว. (2563). สู่โลก Posthuman. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 32(2). น. 6-10.
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล ร่วมกับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2563). กระแสนิยมเดิน-วิ่งเพื่อสุขภาพสู่ยุคเฟื่องฟูของธุรกิจกีฬา. สองทศวรรษ ปฏิรูปการศึกษาไทย ความล้มเหลวและความสำเร็จ. บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์พับลิซชิ่ง จำกัด. น. 79-82.
Braidotti, R. (2013). Chapter 3 The Inhuman: Life beyond Death. In The Posthuman (pp. 105-142). Polity Press.
Braidotti, R., & Halvajova, M. (2018). Transhumanism/posthumanism. In Posthuman glossary. (pp. 438-439). Bloomsbury Publishing.
Ferrando, F. (2013). Posthumanism, Transhumanism, Antihumanism, Metahumanism, and New Materialisms Differences and Relations. Existenz. 8(2). p. 26-32.
Hoffman, J. & Needham, A. Matthew Barney’s Cremaster Cycle: Nine hours of ‘Challenging’ art on film. https://www.theguardian.com/artanddesign/2015/jul/14/matthew-barney-cremaster-cycle-art-film.
Gormly, K. B. How the 1936 Berlin Olympics Become a Nazi Showcase. https://www.history.com/news/1936-olympics-hitler-nazi-party.
Nehamas, A. (1999). Nietzche: Life as literature. Harvard University Press.
Taylor, N. The Body as Costume; ORLAN’s “Omniprésence” and the Standard of Taste. https://yiaramagazine.com/The-Body-as-Costume-ORLAN-s-Omnipresence-and-the-Standard-of-Taste.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 สกลพัฒน์ โชติปัทมนนท์, กมล เผ่าสวัสดิ์, เกษม เพ็ญภินันท์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ของบทความเป็นของเจ้าของบทความ บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ถือเป็นทัศนะของผู้เขียน
กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยและไม่รับผิดชอบต่อบทความนั้น


