การวิเคราะห์วัตถุความทรงจำในผลงานจิตรกรรมสื่อผสม: ร่องรอยของฉันและแม่

เนธิมา สุวรรณวงศ์; กมล เผ่าสวัสดิ์; กิตสิรินทร์  กิติสกล

ผู้แต่ง

เนธิมา สุวรรณวงศ์ นิสิตระดับปริญญาเอก หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กมล เผ่าสวัสดิ์ ศาสตราจารย์, หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กิตสิรินทร์ กิติสกล ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร., หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ลูกกับแม่, ร่องรอย, วัตถุทางความทรงจำ, จิตรกรรมสื่อผสม

บทคัดย่อ

จากการได้กลับไปทบทวนประสบการณ์ในวัยเยาว์ในพื้นที่บ้านเกิดจังหวัดนครศรีธรรมราช นำไปสู่การทำความเข้าใจในความทรงจำระหว่างประสบการณ์ในอดีต ความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกสาวที่นำไปสู่แนวคิดการทับซ้อนของความทรงจำที่มีร่วมกัน โดยเผยให้เห็นคุณค่าความรักของแม่ผ่านการศึกษาวัตถุทางความทรงจำสู่งานสร้างสรรค์ ซึ่งบทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิจัยเชิงสร้างสรรค์เรื่อง จิตรกรรมสื่อผสม : ร่องรอยของฉันและแม่ มีวัตถุประสงค์ คือ 1. เพื่อวิเคราะห์ เรื่องราวจากวัตถุทางความทรงจำ (Memory Object) ในพื้นที่บ้านเกิดจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่สื่อถึงความรัก ความผูกพันระหว่างแม่และลูก อันนำไปสู่การสร้างอัตลักษณ์เฉพาะตน 2. เพื่อศึกษาทฤษฎีและเทคนิควิธีการ การสร้างสัญลักษณ์ในงานจิตรกรรมสื่อผสมที่เกี่ยวข้อง 3. เพื่อสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมสื่อผสมที่สะท้อนถึงความทรงจำ ความรัก ความผูกพันระหว่างแม่และลูก มีวิธีดำเนินการวิจัย ได้แก่ การสำรวจ สังเกต วัตถุความทรงจำในพื้นที่บ้านเกิดจังหวัดนครศรีธรรมราช การศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับความทรงจำ สัญวิทยา และการสัมภาษณ์แม่ของผู้วิจัยถึงเรื่องราวประสบการณ์ในอดีต

ผลการศึกษาทำให้ได้รับองค์ความรู้ของกระบวนการสร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรมสื่อผสม จำนวน 4 ชุด ที่ได้พัฒนาสัญญะจากลวดลายผ้าถุงปาเต๊ะของแม่ และภาพเขียนในวัยเด็กของลูก เป็นสิ่งสื่อสารเรื่องราวแสดงการมีอยู่ของอดีตให้ปรากฏผ่านร่องรอยบนพื้นผิวของจิตรกรรมสื่อผสม เผยให้เห็นบทสนทนาระหว่างแม่-ลูก ความกลมกลืนกัน ของร่องรอยที่แตกต่างกัน การกลับไปสร้างปฏิสัมพันธ์ร่วมกับประสบการณ์ในอดีตอีกครั้ง แสดงการดำเนินอยู่ของความทรงจำ ความรัก ความผูกพันระหว่างแม่และลูกที่ดำเนินอยู่จากอดีตถึงปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

จิระพัฒน์ พิตรปรีชา. (2552). โลกศิลปะศตวรรษที่ 20. เมืองโบราณ.

เจษฎากร บุญครองธรรม. (2564). ความทรงจำและการนำเสนออดีตในปอล ริเคอร์. [วิทยานิพนธ์ระดับปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].

Collins-Kreiner, N, and Yael, Z. (2011). Tourists and Souvenirs: Changes through Time, Space and Meaning. Journal of Heritage Tourism. 6(1). p. 17–27.

Na, Z., Yang, A., and Zou Y. (2015). Research on the design of tourist souvenirs based on emotional memory. Art and Design Theory. 2(3). p. 131-133.

Peters, K. (2011). Negotiating the Place and Placement of Banal Tourist Souvenirs in the Home. Tourism Geographies. 13(2). p. 234-256.

Laurence, R. (2023). Souvenirs in Ancient Rome. The Classical Review. 73(2) p. 654-656.

Salem, H. M. A. N. (2019). Specific selective media inspiring ideas of visual expression in the artistic space: an applied study in the field of painting for the interphone and transient exhibition the medium survival and the surfaces is a visual passion. International Journal of Multidisciplinary Studies in Art and Technology. 2(20) p. 7-11.

Smith, G. (2014). Contemplating Photographs in Rauschenberg’s Early Work. History of Photography. 38(2). p. 113–136.

Tellgren, A. (2007). Rauschenberg’s Swedish Combines. Konsthistorisk Tidskrift Journal of Art History. 76(1–2). p. 72–77.