การศึกษาการออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์สินค้าที่ระลึกสไตล์ไทยโดยใช้แนวคิดต้นแบบตราสินค้าในบริบทวัฒนธรรมไทย

ผู้แต่ง

  • ยศไกร ไทรทอง วิทยาลัยอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • สิทธิพงศ์ วงศ์ไชยสุวรรณ วิทยาลัยอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • วิรุฬห์ วุฒิฤทธากุล วิทยาลัยอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

เรขศิลป์, สไตล์ไทย, ต้นแบบตราสินค้า, บริบทวัฒนธรรมไทย

บทคัดย่อ

          งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาองค์ประกอบการออกแบบเรขศิลป์บนบรรจุภัณฑ์สินค้าที่ระลึกสไตล์ไทยที่สอดคล้องกับแนวคิดต้นแบบตราสินค้าในบริบทวัฒนธรรมไทย ในด้านตัวอักษรภาษาไทย ตัวอักษรอังกฤษ เทคนิคในการสร้างภาพประกอบ ชุดสีแบบไทยโทน และสไตล์ความเป็นไทย ผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ในสาขาที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบไม่ต่ำกว่า 15 ปี จำนวน 7 ท่าน โดยการตอบแบบสอบถามในลักษณะของการใช้ผู้เชี่ยวชาญ อ้างอิงจากวิธีเดลฟาย (Delphi Method) เพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญได้ทำการเลือกองค์ประกอบเรขศิลป์ที่สามารถสื่อสาร 15 ต้นแบบตราสินค้าในบริบทวัฒนธรรมไทยนั้นๆ

          ผลวิจัยพบว่า การออกแบบเรขศิลป์เพื่อสื่อสารต้นแบบตราสินค้าในบริบทวัฒนธรรมไทยที่มีกลุ่มคำตอบที่แนะนำให้นำไปใช้เพื่อการออกแบบอย่างยิ่ง ดังนี้ (1) ต้นแบบขบถ (Rebel) มีกลุ่มคำตอบที่แนะนำให้นำไปใช้อย่างยิ่ง จำนวน 4 องค์ประกอบ (2) ต้นแบบผู้วิเศษ (Magician) และราชา (King) มีกลุ่มคำตอบที่แนะนำให้นำไปใช้อย่างยิ่ง จำนวน 3 องค์ประกอบ (3) ต้นแบบผู้นักปราชญ์ (Sage) จอมเจ้าเล่ห์ (Trickster) แสวงหา (Seeker) มารดา (Mother) นักรัก (Lover) ผู้ไร้เดียงสา (Innocent) ผู้สันโดษ (Loner) และเจ้าเสน่ห์ (Enchantress) มีกลุ่มคำตอบที่แนะนำให้นำไปใช้อย่างยิ่ง จำนวน 2 องค์ประกอบ และ (4) ต้นแบบวีรบุรุษ (Hero) นักรบ (Warrior) ผู้ช่วยเหลือ (Helper) และเพื่อนสนิท (Companion) มีกลุ่มคำตอบที่แนะนำให้นำไปใช้อย่างยิ่ง จำนวน 1 องค์ประกอบ

เอกสารอ้างอิง

กองแผนงาน กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย. “ไฟล์บรรยาย 14 มิถุนายน 2561. การออกแบบสินค้าของที่ระลึก.”http://plan.cdd.go.th/คู่มือแนวทางการดำเนินง/otop-นวัตวิถี.

ชัยรัตน์ อัศวางกูร. ออกแบบให้โดนใจ. กรุงเทพฯ : กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม, 2548.

นิชา สุขจารุวรรณ. “การออกแบบเรขศิลป์บรรจุภัณฑ์ของเล่นพื้นบ้าน กรณีศึกษา : กลุ่มคนเฒ่าคนแก่ ต.ป่าแดด อ.แม่สรวย จ.เชียงราย.” วิทยานิพนธ์หลักสูตรศิลปกรรมศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552.

ประชา สุวีรานนท์. อัตลักษณ์ไทย : จากไทยสู่ไทย ๆ. กรุงเทพมหานคร : ฟ้าเดียวกัน, 2554.

ปาพจน์ หนุนภักดี. Graphic Design Principles: หลักการและกระบวนการออกแบบงานกราฟิกดีไซน์. นนทบุรี : ไอดีซี พรีเมียร์, 2553.

ปิยลักษณ์ เบญจดล. บรรจุภัณฑ์กับการออกแบบกราฟิกบนบรรจุภัณฑ์. ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, 2549.

ยศไกร ไทรทอง. “การศึกษาเปรียบเทียบการออกแบบเรขศิลป์ระหว่างวัยทวีนผู้ชายและวัยทวีนผู้หญิงจากแนวความคิดคุณค่าหลัก 6 ประการของวัยทวีน โดย มาร์ติน ลินด์สตรอม.” วิทยานิพนธ์ระดับศิลปกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2557.

ศูนย์บันดาลไทย กระทรวงวัฒนธรรม. ไทยโทน เสน่ห์ไทยเพิ่มมูลค่าธุรกิจ. กรุงเทพมหานคร : ม.ป.พ, 2558.

สำนักบริหารวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. “รางวัลผลงานวิจัยดีเด่น ประเภทนิสิตดุษฎีบัณฑิต.” http://www.research.chula.ac.th/web/Prize_Research/phdGood/AW160.pdf

สุมาลี ทองรุ่งโรจน์. ออกแบบบรรจุภัณฑ์. กรุงเทพฯ : วาดศิลป์, 2555.

อริชัย อรรคอุดม. “การพัฒนาแนวคิดและมาตรวัดต้นแบบตราสินค้าเพื่อประยุกต์ใช้เชิงการสื่อสารการตลาด.” วิทยานิพนธ์ระดับนิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552.

อารยะ ศรีกัลยาณบุตร. การออกแบบสิ่งพิมพ์. กรุงเทพมหานคร : วิสคอมเซ็นเตอร์, 2550.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2021-12-27

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย | Research Article