LAKHON PANTHANG: CULTURAL RELATIONSHIP WITH THE WEST

Authors

  • NARONGRIT CHAOKAM Faculty of Music and Drama, Bunditpatanasilpa Institute
  • KUTTARIYA PRAGOBPOL Faculty of Music and Drama, Bunditpatanasilpa Institute
  • NITIPONG TUBTIMHIN Faculty of Music and Drama, Bunditpatanasilpa Institute

Keywords:

Cultural relations, The western nations, Lakorn Panthang dance drama

Abstract

           This study aims to examine and summarize the relation between the western culture and Thai dance, specific in Lakorn Panthang dance drama by gathering and analyzing academic articles including conducting a number of exclusive interviews with Thai music and drama experts. The word Lakorn Panthang, in this article, refers to a type of dance drama which the story is based on the foreign chronicle, but other relevant features have been adapted to agree with Thai culture. The studying result shows the details in two main features, which firstly is the factors contributing how this type of drama was created and secondly the components of this dance drama influenced by the west nations. There are three significant factors bringing about Lakorn Panthang dance drama, which are the relation development among nations, trade and colonization and the education respectively. The marked components of this type of dance drama includes theater development and naming, introducing of ticket fee, the choreography, costumes, music and songs. This study shall summarize the result in detail which would be beneficial to Thai dance study.

Downloads

Download data is not yet available.

References

คึกฤทธิ์ ปราโมช, หม่อมราชวงศ์. ลักษณะไทย ภูมิหลัง. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนา, 2551.

ณัฏฐพล เขียวเสน. “การสืบทอดและการดัดแปลงเรื่องพระอภัยมณีของ สุนทรภู่เป็นบทละครรำของกรมศิลปากร.” วิทยานิพนธ์หลักสูตรอักษรศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2562.

ปรีดี พิศภูมิวิถี. “333 ปี เมื่อโกษาปานไปฝรั่งเศส.” ออนไลน์. https://www.matichon.co.th/prachachuen/prachachuen-scoop/news_1650622

ศิลปวัฒนธรรม. “เจ้ามหินทรศักดิ์ธำรง.” https://www.silpa-mag.com/history/article_40642.

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ. ตำนานลครอิเหนา. พระนคร : พระจันทร์, 2506.

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์. สาสน์สมเด็จ เล่มที่ 22. พระนคร : คุรุสภา, 2505.

สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนโดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. “ความสัมพันธ์ทางด้านวัฒนธรรมกับชาติตะวันตก.” http://saranukromthai.or.th.

สุจิตต์ วงษ์เทศ. “ลิเก กำเนิดในกรุงเทพฯ สมัย ร.5 อยุธยา, สุโขทัย, ธนบุรี ไม่มีลิเก.” มติชนออนไลน์. https://www.matichonweekly.com/column/article_203068.

สุรพล วิรุฬห์รักษ์. นาฏยศิลป์รัชกาลที่ 5. กรุงเทพฯ : สกสค. ลาดพร้าว, 2553.

สุรัตน์ จงดา. “การเก็บเงินเข้าชมการแสดงละครเจ้ามหินทรศักดิ์ธำรง.” สัมภาษณ์โดย ณรงค์ฤทธิ์ เชาว์กรรม. 18 มกราคม 2563.

เสาวณิต วิงวอน. วรรณคดีการแสดง. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ภาควิชาวรรณคดีและคณะกรรมการฝ่ายวิจัย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 2555.

เอนก นาวิกมูล. นาฏกรรมชาวสยาม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สายธาร, 2545.

Wikiwand. “สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร.” วิกิพีเดียสารานุกรมเสรี. https://www.wikiwand.com/th.

Published

2021-12-28

Issue

Section

บทความวิชาการ | Academic Article