The High Effective Habits of the School Administrators Affecting the Learning Organizations of Songkhla City Municipality
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed 1) to study the high effective habits of school administrators impacting learning organizations, and 2) to propose the development guidelines the high effective habits of school administrators affecting the learning organizations of Songkhla City Municipality. Determined by the G* Power Analysis software, the samples group was 153 teachers. A stratified random sampling method was employed based on school sizes, followed by simple random sampling in proportion to the number of teachers in each school, and interviews were conducted with five school administrators. The research tools included an interview form and two sets of five-level rating scale questionnaires with content accuracy values ranging from 0.80 to 1.00. The reliability coefficients for both sets of questionnaires were 0.989 and 0.984. The data were analyzed by stepwise multiple regression analysis.
The results showed that 1) among the high effective habits, “Synergize” (X6) was identified as the best predictor for learning organizations with statistical significance at 0.01; and 2) the development guidelines for the high effective habits of school administrators affecting the learning organizations of Songkhla City Municipality included modeling good behavior for teachers, building faith and trust, exercising transformative leadership for timely changes, defining goals clearly, prioritizing tasks, considering collective interests, and understanding individual teachers before assigning tasks.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ในกรณีที่กองบรรณาธิการ หรือผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งได้รับเชิญให้เป็นผู้ตรวจบทความวิจัย หรือ บทความทางวิชาการมีความเห็นว่าควรแก้ไขความบกพร่อง ทางกองบรรณาธิการจะส่งต้นฉบับให้ ผู้เขียนพิจารณาจัดการแก้ไขให้เหมาะสมก่อนที่จะลงพิมพ์ ทั้งนี้ กองบรรณาธิการจะยึดถือความคิด เห็นของผู้เชี่ยวชาญเป็นเกณฑ์
References
ชนัญญา ใยลออ. (2560). การพัฒนาโปรแกรมการศึกษานอกระบบโรงเรียน ตามแนวคิดความฉลาดทางวัฒนธรรม และแนวคิดอุปนิสัย 7 ประการ ของสตีเฟ่น อาร์ โควี่ เพื่อเสริมสร้างทักษะการทำงานร่วมกันกับผู้อื่นในองค์กรธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษานอกระบบโรงเรียน). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชยาภา มะลิ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารตามความคิด 7 อุปนิสัยของผู้บริหารกับประสิทธิผลในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. (วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
ธัญญลักษณ์ มหาศิริพันธ์. (2563). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). ฉะเชิงเทรา : มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
เธียรไชย ยักทะวงษ์. (2564). การพัฒนาเครื่องมือวัด 7 อุปนิสัยของผู้มีประสิทธิผลสูง ปัจจัยเชิงเหตุและสมดุลชีวิตกับการทำงานของพนักงานในองค์กรเอกชน การวิจัยผสานวิธี. (ปริญญานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นวรัตน์ ไวชมภู และวัน เดชพิชัย. (2564). “ความท้าทายของผู้บริหารสถานศึกษาในการนำ 7 อุปนิสัยมาใช้ท่ามกลางวิถีชีวิตใหม่”. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้. 1(2), 207-217.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุรีวิทยาสาส์น.
พงศธร พรมโต. (2561). “การวัดระดับอุปนิสัยของพนักงานโรงไฟฟ้าแม่เมาะการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย โดยใช้หลักการ 7 อุปนิสัยพัฒนาสู่ผู้มีประสิทธิผลสูง”, วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 14(1), 107-117.
รดารัตน์ ยุมิมัย. (2563). “ผลของการฝึกอบรมเชิงจิตวิทยาที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3”. วารสารราชพฤกษ์. 18(1). 74-82.
รุ้งนภา จันทร์ลี. (2562). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2. (วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). จันทบุรี : มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ศุภเชษฐ์ กาญจนมณี, นวรัตน์ ไวชมภู และชณัฐ พรหมศรี. (2566). “การปรับตัวของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคโลกพลิกผัน”, วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย. 13(1), 1-13.
สุฑาวรรณ สอนแก้ว. (2565). ภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 2. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). สงขลา : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
สำนักการศึกษา เทศบาลนครสงขลา. (2566). รายงานผลการปฏิบัติการประจำปี 2566 สำนักการศึกษา เทศบาลนครสงขลา. สงขลา : เทศบาลนครสงขลา.
อานุภาพ เลขะกุล. (2564). “ความปกติถัดไปอุดมศึกษา : ความท้าทาย”, วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้. 16(1), 111 - 125.
Covey, S. R. (1989). The 7 habit of highly of effective people. New York : Simon and Schuster.
Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A.-G., & Buchner, A. (2007). “G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences”. Behavior Research Methods. 3(9), 175-191.
Senge, P.M. (2017). School that Learn: A Fifth Discipline Fieldbook for Educators, Parents, and Everyone Who Cares About Education. London : The Marsh Agency Ltd.
