The Development of a Constructivisit-Based Local Curriculum of the Koh Yo Community for Pre-service Teacher at Songkhla Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aimed to develop a local curriculum based on constructivist learning principles using the Ko Yo community, Songkhla Province, as a case study for pre-service teachers at the Faculty of Education, Songkhla Rajabhat University. The purposes of this study were 1) to examine the quality of the developed curriculum 2) investigate the effects of curriculum implementation on pre-service teachers’ knowledge, understanding, and skills in designing local-based learning; and 3) explore learners’ satisfaction with the curriculum. The sample consisted of 30 third-year pre-service teachers selected through purposive sampling. Research instruments included the developed local curriculum, constructivist-based lesson plans, a pre-test and post-test, and a satisfaction questionnaire. Data were analyzed using mean, standard deviation, and dependent t-test. The results showed that the curriculum was evaluated at a very good level. Post-test achievement was significantly higher than pre-test achievement at the .05 level of significance. Learners’ satisfaction with the curriculum was at the highest level. These findings indicate that integrating constructivist learning with local context effectively enhances learning outcomes and promotes learners’ awareness and pride in their local community.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ในกรณีที่กองบรรณาธิการ หรือผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งได้รับเชิญให้เป็นผู้ตรวจบทความวิจัย หรือ บทความทางวิชาการมีความเห็นว่าควรแก้ไขความบกพร่อง ทางกองบรรณาธิการจะส่งต้นฉบับให้ ผู้เขียนพิจารณาจัดการแก้ไขให้เหมาะสมก่อนที่จะลงพิมพ์ ทั้งนี้ กองบรรณาธิการจะยึดถือความคิด เห็นของผู้เชี่ยวชาญเป็นเกณฑ์
References
คุรุสภา. (2564). มาตรฐานวิชาชีพครู พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.
พนัชกร พิทธิยะกุล. (2565). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ฐานชุมชน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 28(2), 45–60.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานการพัฒนาและขับเคลื่อนการศึกษาเชิงพื้นที่. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสงขลา. (2566). ฐานข้อมูลมรดกภูมิปัญญาท้องถิ่นจังหวัดสงขลา. สงขลา: กระทรวงวัฒนธรรม.
สุวิทย์ มูลคำ. (2560). การจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐวดี ศรีสุวรรณ. (2563). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสซึมต่อการพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 10(2), 85–98.
มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา. (2564). ยุทธศาสตร์การพัฒนาชุมชนท้องถิ่นจังหวัดสงขลา. สงขลา: สำนักวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
สุรีพร พรหมพิทักษ์. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดคอนสตรัคติวิสซึมสำหรับนักศึกษาครู. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 15(1), 45–59.
Bruner, J. (1996). The culture of education. Cambridge, MA: Harvard University Press.
UNESCO. (2015). Rethinking education: Towards a global common good? Paris: UNESCO Publishing.
Piaget, J. (1972). The psychology of the child. New York, NY: Basic Books.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
อุษา ศรีบุญเรือง. (2559). การจัดการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์โดยใช้แหล่งเรียนรู้ท้องถิ่น. วารสารการศึกษาและพัฒนาสังคม, 12(1), 77–92.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2566). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อารี พันธ์มณี. (2559). หลักสูตรและการออกแบบการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bruner, J. S. (1996). The culture of education. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Brooks, J. G., & Brooks, M. G. (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
