การพัฒนาทักษะด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์สำหรับผู้เรียนชั้นประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การพัฒนาทักษะด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์สำหรับผู้เรียนระดับประถมศึกษา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความตระหนักและความรู้ในการป้องกันภัยคุกคามต่าง ๆ ที่พบในโลกไซเบอร์ เช่น การกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ การล่อลวง การโจมตีข้อมูลส่วนบุคคล และการเข้าถึงเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม การศึกษาแบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก ได้แก่ ส่วนที่หนึ่ง การส่งเสริมความรู้ด้านความปลอดภัยไซเบอร์ การพัฒนาความฉลาดทางดิจิทัลและความฉลาดทางอารมณ์ของผู้เรียน ซึ่งครอบคลุมทักษะสำคัญ เช่น การรักษาอัตลักษณ์ออนไลน์ การคิดวิเคราะห์ข้อมูล การจัดการข้อมูลส่วนบุคคล และการใช้เวลาหน้าจออย่างเหมาะสม ส่วนที่สอง การพัฒนาทักษะด้านความปลอดภัย โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้เกม Interland ได้รับการออกแบบให้ผู้เรียนสามารถฝึกฝนทักษะด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ผ่านการเล่นเกม ตัวอย่างเช่น การฝึกทักษะคิดก่อนแชร์ข้อมูล การตรวจสอบแหล่งที่มาของข้อมูล การตั้งค่ารหัสผ่านที่ปลอดภัย และการป้องกันตนเองจากการกลั่นแกล้งทางออนไลน์ กิจกรรมเหล่านี้ช่วยให้การเรียนรู้เรื่องความปลอดภัยทาง
ไซเบอร์เป็นไปอย่างสนุกสนาน เข้าถึงง่าย และส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ในกรณีที่กองบรรณาธิการ หรือผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งได้รับเชิญให้เป็นผู้ตรวจบทความวิจัย หรือ บทความทางวิชาการมีความเห็นว่าควรแก้ไขความบกพร่อง ทางกองบรรณาธิการจะส่งต้นฉบับให้ ผู้เขียนพิจารณาจัดการแก้ไขให้เหมาะสมก่อนที่จะลงพิมพ์ ทั้งนี้ กองบรรณาธิการจะยึดถือความคิด เห็นของผู้เชี่ยวชาญเป็นเกณฑ์
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ อินทรปรีชา. (2564). บทบาทของการศึกษาในการเสริมสร้างความปลอดภัยทางไซเบอร์ในกลุ่มเยาวชน. วารสารวิชาการเทคโนโลยีสารสนเทศ, 8(1), 23-36.
ญาศินี เกิดผลเสริฐ. (2565). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้สู่พลเมืองดิจิทัล. วารสารวิชาการ กสทช., 354 – 379. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBTC_Journal/article/view/260058/177102
ฐิติพร ศุภสิทธิ์ธํารง (2566). EQ (Emotional quotient) ความฉลาดทางอารมณ์. สืบค้น 30 ตุลาคม 67 : https://www.medparkhospital.com/lifestyles/eq-emotional-quotient
วัตสาตรี ดิถียนต์ (2567). แนวทางการส่งเสริมความสามารถในการสร้างความปลอดภัยทางไซเบอร์สำหรับ ผู้เรียน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 16(1) 291 – 302. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TNSUJournal/article/view/262006/182325
ศุภณัฐ เพิ่มพูนวิวัฒน์ และคณะ (2564). ความเป็นพลเมือง: บทสำรวจสถานะความเป็นพลเมืองกับการรู้ดิจิทัล. สำนักส่งเสริมการเมืองภาคพลเมือง สถาบันพระปกเกล้า. https://www.kpi.ac.th/knowledge/
สรานนท์ อินทนนท์. (2563). ความฉลาดทางดิจิทัล.กรุงเทพฯ: วอล์คออนคลาวด์.
อนุกูล ปีดแก้ว. (2565). การสำรวจสถานการณ์เด็กกับภัยออนไลน์. กระทรวงการพัฒนาสังคมความมั่นคงของมนุษย์. สืบค้น 30 ตุลาคม 67 : https://www.m-society.go.th/ewtadmin/ewt/MSO_WEB_NEW/news_view.php?nid=34491.research/data/1194?page=3
DQ Institute. (2019). DQ global standards report 2019: Common framework for digital literacy, skills, and readiness. https://www.dqinstitute.org/wp-content/uploads/2019/11/
DQGlobalStandardsReport2019.pdf
Park, Y. H. (2023). Child Online Safety Index reveals a persistent cyber pandemic. DQ Institute. Retrieved from https://www.dqinstitute.org/news-post/child-online-safety-index-reveals-a-persistent-cyber-pandemic/
