汉泰量词对比下对泰汉语量词教学策略启示
คำสำคัญ:
แนวคิดลักษณนาม; ลักษณนามภาษาจีนและภาษาไทย; การวิจัยเชิงเปรียบเทียบ; การสอนภาษาที่สอง; นัยเชิงการสอนบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การขยายตัวอย่างต่อเนื่องของการศึกษาภาษาจีนในระดับนานาชาติในประเทศไทย งานวิจัยด้านการสอนลักษณนามภาษาจีนสำหรับผู้เรียนชาวไทยได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับด้านอื่น ๆ แล้ว งานวิจัยที่มีลักษณะเป็นระบบและเชิงลึกซึ่งมุ่งเน้นการเปรียบเทียบลักษณนามภาษาจีน–ภาษาไทยเพื่อนำไปใช้เป็นแนวทางในการสอนลักษณนามภาษาจีนแก่ผู้เรียนชาวไทยยังคงมีจำนวนจำกัด บนพื้นฐานของสถานการณ์ดังกล่าว วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งเน้นการทบทวนงานวิจัยเชิงเปรียบเทียบลักษณนามภาษาจีนและภาษาไทย ตลอดจนการสังเคราะห์นัยเชิงการสอนสำหรับการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย โดยได้รวบรวมและจัดระบบพัฒนาการของงานวิจัยเกี่ยวกับ “แนวคิดลักษณนาม” ทั้งในและต่างประเทศอย่างเป็นภาพรวม พร้อมทั้งวิเคราะห์เชิงลึกถึงผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับลักษณนามภาษาจีนและภาษาไทยในด้านการจำแนกประเภท หน้าที่ทางความหมาย หน้าที่ทางไวยากรณ์ และกลวิธีเชิงวัจนปฏิบัติ
ผลการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบชี้ให้เห็นว่า ลักษณนามภาษาจีนและภาษาไทยมีลักษณะร่วมกันในด้านการแสดงแนวคิดเชิงปริมาณ หมวดหมู่ความหมายบางประการ และโครงสร้างวากยสัมพันธ์พื้นฐาน อย่างไรก็ตาม ทั้งสองภาษามีความแตกต่างอย่างชัดเจนในด้านระบบการจำแนกประเภท ระดับความละเอียดทางความหมาย ความยืดหยุ่นของการจับคู่ทางไวยากรณ์ ตลอดจนมิติทางวัฒนธรรมในเชิงวัจนปฏิบัติ งานวิจัยที่มีอยู่ในปัจจุบันยังประสบปัญหา ได้แก่ การศึกษาทฤษฎีลักษณนามภาษาไทยที่ยังไม่ลึกซึ้งเพียงพอ การวิเคราะห์เปรียบเทียบระหว่างภาษาจีนและภาษาไทยที่ยังไม่ครอบคลุม และการขาดกลยุทธ์การสอนภาษาที่สองที่มีความเฉพาะเจาะจง
ด้วยเหตุนี้ งานวิจัยจึงเสนอแนวทาง ได้แก่ การพัฒนาบุคลากรครูแบบบูรณาการ การสร้างแพลตฟอร์มคลังภาษาข้อมูลเฉพาะด้าน การจัดการเรียนการสอนแบบแบ่งระดับตามบริบท และการพัฒนาระบบการสอนอัจฉริยะที่สอดคล้องกับบริบทท้องถิ่น เพื่อเติมเต็มช่องว่างของงานวิจัยที่มีอยู่ และส่งเสริมให้การสอนลักษณนามภาษาจีนสำหรับผู้เรียนชาวไทยพัฒนาไปในทิศทางที่มีความเป็นวิทยาศาสตร์และความแม่นยำมากยิ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
คำสำคัญ: แนวคิดลักษณนาม; ลักษณนามภาษาจีนและภาษาไทย; การวิจัยเชิงเปรียบเทียบ; การสอนภาษาที่สอง; นัยเชิงการสอน
เอกสารอ้างอิง
番秀英.汉语和泰语个体量词对比研究.[D].北京：北京语言大学博士学位论文，2009.
侯友兰.量词重叠的语法语义分析.[J].绍兴文理学院学报(哲学社会科学版)，1998,（03）:56 - 61.
何杰.现代汉语量词研究.[M].北京：民族出版社，2001.
黎锦熙.新著国语文法.[M].上海：上海商务印书馆，1924.
李宇明.汉语量词研究.[M].北京：商务印书馆，2020.
刘祥友.对外汉语偏误分析.[M].广州：世界图书出版广东有限公司,2012.
刘月华.实用现代汉语语法.[M].北京：外语教学与研究出版社，2001.
陆俭明.现代汉语语法研究教程.[M].北京：北京大学出版社，2005.
吕叔湘.中国文法要略.[M].北京：商务印书馆，1942.
吕叔湘.现代汉语八百词.[M].北京：商务印书馆，1980.
马建忠.马氏文通.[M].北京：商务印刷馆，1898.
马庆株.著名中年语言学家自选集·马庆株卷.[M].安徽：安徽教育出版社，2002.
欧阳晓芳.汉语作为第二语言习得偏误分析.[M].武汉：武汉大学出版社,2019.
裴晓睿.泰语语法新编.[M].北京：北京大学出版社，2001.
侬常生.泰语量词的语法分布与语法功能.[M].北京：中国社会科学出版社，2020.
邵敬敏.现代汉语量词研究.[M].上海：华东师范大学出版社，1993.
石锋.汉语语音习得研究.[M].北京：商务印书馆，2018.
王力.中国现代语法.[M].北京：商务印刷馆.1985.
邢福义.汉语语法学.[M].北京：商务印书馆，2025.
袁焱.汉泰名量词比较研究—从泰国学生偏误谈起.[J].云南师范大学学报,2006,(01):81 - 85.
赵元任.中国话的文法.[M].北京：商务印书馆，1968.
张赪.类型学背景下的汉泰语量词语义系统对比和汉语量词教学.[J].世界汉语教学，2009，（04）：78 - 88.
朱德熙.语法讲义.[M].北京：商务印书馆，1982.
郭锐.现代汉语词类研究.[M].北京：商务印书馆，2002.
丁声树等.现代汉语语法讲话.[M].北京：商务印书馆，1961.
安佳丽·辛诺伊（Unchalee Singnoi Wongwattana）.泰语名词分类标记.[J].亚洲社会科学 与人文研究,2016，22(2):117 - 121.
巴维斯（Barwise, J.）库珀（Cooper, R.）.广义量词与自然语言.[J].语言学与哲学，1981，（02）：159 - 219.
乌冬·瓦罗塔玛西卡迪特（Warotamasikkhadit, U. ）.句子与动词短语分类.[J].泰国皇家 学会,2010,(02):60 - 68.
贾图荣卡乔克（Jaturongkachoke）.分类词与准则违反.[J].学习，2019,12(2):1 - 13.
基南（Keenan, E.）斯塔维（Stavi, J.）.自然语言限定词的语义特征刻画.[J].语言学与哲学,1986,(03):253 - 326.
丽莎·马修森（Lisa Matthewson）.量化与跨语言变异的本质.[J].自然语言语义 学,2001,9(02):145 - 189.
米斯里（Meesri，W.）猜翁（Chaiwong，W.）.素可泰碑文与现代用法中量词的差异.[J].社会与社区发展,2024,11(3):705 - 726.
约翰·莱昂斯（John Lyons）.语义学（第一卷&第二卷）[M].伦敦：剑桥大学出版社，1977.
泰国皇家研究所（Royal Institute of Thailand）.量词标准书.[M].曼谷：泰国皇家学院，2008.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารภาษาและวัฒนธรรมจีน มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
บทความใน “วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน” เป็นทรรศนะของผู้เขียนโดยเฉพาะ กองบรรณาธิการไม่มีส่วนในความคิดเห็นในข้อเขียนเหล่านั้น
