ปัจจัยเชิงสาเหตุของความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม ที่มีต่อผลการดำเนินงานอย่างยั่งยืนของอุตสาหกรรมโรงแรมในประเทศไทย
คำสำคัญ:
ความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม, อุตสาหกรรมโรงแรมบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับปัจจัยภาวะผู้นำด้านสิ่งแวดล้อม การสนับสนุนขององค์กร
ความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อมและผลการดำเนินงานที่ยั่งยืนและเพื่อศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุของ
ความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม ด้านการสร้างพันธกิจร่วมกันด้านสิ่งแวดล้อม ด้านการผสาน
กิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อมเชิงบูรณาการ และด้านความสามารถในการบูรณาการกับผู้มีส่วนได้เสียของอุตสาหกรรม
โรงแรมในประเทศไทย โดยใช้แบบสอบถามเก็บจากผู้บริหารที่เป็นสมาชิกสมาคมโรงแรมไทยจำนวน 200 โรงแรม
ที่มีขนาด 3-5 ดาว วิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้าง ผลการศึกษาระดับปัจจัยสาเหตุและผลของความสามารถ
การจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม พบว่า ค่าเฉลี่ยรวมของความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทาน
ด้านสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยรวมของปัจจัยสาเหตุของความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม
อยู่ในระดับมาก ได้แก่ ภาวะผู้นำด้านสิ่งแวดล้อมและการสนับสนุนขององค์กร และค่าเฉลี่ยรวมของผลของ
ความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม ได้แก่ ผลการดำเนินงานที่ยั่งยืนอยู่ในระดับมาก แบบจำลอง
มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ =55.309, df=32,
/df =1.728, TLI=0.984, CFI=0.988, RMR=0.011
และ RMSEA=0.061 แสดงว่าตัวแปรในสมการโครงสร้างมีความสามารถในการพยากรณ์ได้ดีและเป็นที่ยอมรับได้ สรุปได้
ว่า ภาวะผู้นำด้านสิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม
การสนับสนุนขององค์กรมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม และ
ความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อมส่งผลต่อผลการดำเนินงานที่ยั่งยืน งานวิจัยนี้สามารถนำไป
เป็นแนวทางในการกำหนดนโยบาย และการดำเนินงานด้านความสามารถการจัดการห่วงโซ่อุปทานด้านสิ่งแวดล้อม
ขององค์กรให้ประสบความสำเร็จได้อย่างยั่งยืน
References
Ajzen, I. (2002). Perceived behavioral control, self-efficacy, locus of control, and the theory of planned behavior. Journal of Applied Social Psychology, 32(4), 665-683.
Al-Aomar, R., & Hussain, M. (2017). An assessment of green practices in a hotel supply chain: A study of UAE hotels. Journal of Hospitality and Tourism Management, 32, 71-81.
Alkaff, S. A. (2016). A review of underground building towards thermal energy efficiency and sustainable development. Renewable and Sustainable. Energy Reviews, 60, 692-713.
Banerjee, S. B., Iyer, E. S., & Kashyap, R. K. (2003). Corporate environmentalism: Antecedents and influence of industry type. Journal of Marketing, 67(2), 106-122.
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99-120.
Bastas, A., & Liyanage, K. (2018). Sustainable supply chain quality management: A systematic review. Journal of Cleaner Production, 181, 726-744.
Berry, K. J., & Gordon, J. C. (2012). Environmental leadership. Washington, DC: Island Press.
Blackburn, W. R. (2007). The sustainability handbook: The complete management guide to achieving social, economic and environmental responsibility. London: Earthscan.
Bowersox, D. J., Closs, D. J., & Cooper, B. M. (2007). Supply chain logistics management. Singapore: McGraw Hill.
Burns, J. (1978). Leadership. New York: Harper Perennial.
Chams, N., & García-Blandón, J. (2019). On the importance of sustainable human resource management for the adoption of sustainable development goals. Resources, Conservation and Recycling, 141, 109-122.
Chon, K. S., & Maier, T. A. (2010). Welcome to hospitality an introduction (3rd ed.). Canada: Nelson Education.
Chou, D. C., & Chou, A. Y. (2012). Awareness of green IT and its value model. Computer Standards & Interfaces, 34(5), 447-451.
Cleveland, H. (1979). The Management of Sustainable Growth. New York: Pergamon Press.
Danter, K. J., Griest, D. L., Mullins, G. W., & Norland, E. (2000). Organizational change as a component of ecosystem-management. Society and Natural Resources, 13(6), 537-547.
Elkington, J. (1998). Cannibals with forks. Gabriola Island, Canada: New Society Publishers.
Epstein, M. J., & Buhovac, A. R. (2014). Making sustainability work: Best practices in managing and measuring corporate social, environmental, and economic impacts (2nd ed.). San Francisco, California: Berrett-Koehler.
Field, A. P. (2005). Discovering statistics using SPSS. (2nd ed.). London: Sage.
Flannery, B. L., & May, D. R. (1994). Prominent factors influencing environmental activities: Application of the environmental leadership model (ELM). Leadership Quarterly, 5, 201-221.
Flynn, B. B., Huo, B., & Zhao, X. (2010). The impact of supply chain integration on performance: A contingency and configuration approach. Journal of Operations Management, 28(1), 58-71.
Galbreath, J. (2018). Do boards of directors influence corporate sustainable development? An attention-based analysis. Business Strategy and the Environment, 27(6), 742-756.
Greenleaf, R. (2002). The servant leadership: A journey onto the nature of legitimate power and greatness. (25th ed.). New Jersey: Paulist.
Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., & Black, W. C. (2010). Multivariate data analysis. (7th ed.). New Jersey: Pearson Educational International.
Hall, R. (1992). The strategic analysis of intangible resources. Strategic Management Journal, 13(2), 135-144.
Hitt, M. A., Ireland, R. D., & Hoskisson, R. E. (2012). Strategic management cases: Competitiveness and globalization. U.S.A.: Thomson Learning.
Hu, L.T., & Bentler, P. M. (1995). Evaluating model fit. In R. H. Hoyle (Ed.), Structural equation modeling: Concepts, issues, and applications (p. 76–99). Sage Publications, Inc.
Islam, M. S., Tseng, M., Karia, N., & Lee, C. (2018). Assessing green supply chain practices in bangladesh using fuzzy importance and performance approach. Resources, Conservation and Recycling, 131, 134-145.
Iwu-Egwuonwu, C., Sarkis, J. Q., Zhu, K., & Lai, H. (2011). An organizational theoretic review of green supply chain management literature. International Journal of Production Economics, 130(1), 1-15.
Jackson, D. L. (2001). Sample size and number of parameter estimates in maximum likelihood confirmatory factor analysis: A Monte Carlo investigation. Structural Equation Modeling, 8, 205-223.
Kantabutra, S., & Avery, G. C. (2011). Sustainable leadership at Siam Cement Group. Journal of Business Strategy, 32(4), 32-41.
Kang, K. H., Stein, L., Heo, C. Y., & Lee, S. (2012). Customers’ willingness to pay for green initiatives of the hotel industry. International Journal of Hospitality Management, 31(2), 564-572.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (1992). The balanced scorecard: Measures that drive performance. Harvard Business Review, 70, 71-79.
Karpak, B., Kumcu, E., & Kasuganti, R. (2001). Purchasing materials in the supply chain: Managing a multi-objective task. European Journal of Purchasing & Supply Management, 7(3), 209-216.
Kelly, J., & Williams, P. W. (2007). Modeling tourism destination energy consumption and greenhouse gas emissions: Whistler, British Columbia, Canada. Journal of Sustainable Tourism, 15(1), 67-90.
Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling. (4th ed.). New York: Guilford.
Lam, J. C., & Ng, A. K. W. (1994). Energy consumption in Hong Kong. Energy, 19(11), 1157-1164.
Lau, K. H. (2011). Benchmarking green logistics performance with a composite index. Benchmarking: An International Journal, 18(6), 873-896.
Law, M. Y. K. (2010). Factors affecting sustainability development: High-tech manufacturing firms in Taiwan. Asia Pacific Management Review, 15(4), 619-633.
Li, M., Mi, Z., Coffman, D. M., & Wei, Y. (2018). Assessing the policy impacts on non-ferrous metals industry's CO2 reduction: Evidence from China. Journal of Cleaner Production, 192, 252-261.
Li, Y. (2011). Research on the performance measurement of green supply chain management in China. Journal of Sustainable Development, 4(3), 101-107.
Ministry of Tourism and Sports. (2018).Tourism Statistics 2018 report. Retrieved from https://www.mots.go.th/more_news_new.php?cid=497
Mino, T., & Hanaki, K. (2013). Committee on the vision for developing environmental leaders in higher education towards achieving a sustainable Asia, the ministry of environment, Japan. In Environmental leadership capacity building in higher education. New York: Springer.
Noonin, S., Jadesadalug, V., & Sansook, J (2017). Antecedents and Consequences of Strategic Corporate Social Responsibility: An Empirical Study of Hotel Business in Thailand. Chulalongkorn Business Review, 39(153), 59 - 84.
Panayides, P. M. (2007). The impact of organizational learning on relationship orientation, logistics service effectiveness and performance. Journal of Science Direct, 36(1), 68-80.
Robbins, S. P., & Coulter, M. K. (2009). Organizations and behaviour. Australia: Pearson Prentice Hall.
Rogers, P. P., Jalal, K. F., & Boyd, J. A. (2008). Sustainable development indicators: An introduction to sustainable development. London: Earthscan.
Santos, J. R. A. (1999). Cronbach’s alpha: A tool for assessing the reliability of scales. Journal of Extension, 37(2), 1-5.
Schermerhorn, J., Hunt, J., & Osborn, R. (2011). Organizational behavior. U.S.A.: John Wiley & Sons.
Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2004). A beginner's guide to structural equation modeling (2nded.). Mahwah, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
Sun, M., Wang, Y., Shi, L., & Klemeš, J. J. (2018). Uncovering energy use, carbon emissions and environmental burdens of pulp and paper industry: A systematic review and meta-analysis. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 92, 823-833.
Thailand Environment Institute. (2005). Greening the supply chain: Development of a model for application in Thailand. In Annual Report 2005. Thailand: Bangkok.
Trung, D. N., & Kumar, S. (2005). Resource use and waste management in Vietnam hotel industry. Journal of Cleaner Production, 13(2), 109-116.
United Nations Global Compact. (2010). Supply chain sustainability: A practical guide for continuous improvement. (2nd ed.). Thailand: Bangkok.
Waddock, S. A., & Graves, S. B. (1997). The corporate social performance-financial performance link. Strategic Management Journal, 18(4), 303-319.
Wang, Z., Huo, B., Qi, Y., & Zhao, X. (2016). A resource-based view on enablers of supplier integration: Evidence from China. Industrial Management and Data Systems, 116(3), 416-444.
Western, S. (2008). Leadership: A critical text. Los Angeles: Sage.
Yang, C., Lu, C., Haider, J. J., & Marlow, P. B. (2013). The effect of green supply chain management on green performance and firm competitiveness in the context of container shipping in Taiwan. Transportation Research Part E: Logistics and Transportation Review, 55, 55-73.
Zeng, S., Jiang, C., Ma, C., & Su, B. (2018). Investment efficiency of the new energy industry in China. Energy Economics, 70, 536-544.
Zhang, Z., & Yu, W. (2015). Exploration of china’s green logistics development. Management Science and Engineering, 9(1), 50-54.
Zhu, Q., & Sarkis, J. (2006). An inter-sectorial comparison of green supply chain management in China: Drivers and practices. Journal of Cleaner Production, 14(5), 472-486.
Downloads
เผยแพร่แล้ว
How to Cite
ฉบับ
บท
License
บทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยต้องเป็นบทความที่ไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาตีพิมพ์ในวารสารอื่นๆ การละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความรับผิดชอบของผู้ส่งบทความโดยตรง