แนวทางพัฒนาตามมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร
คำสำคัญ:
สภาพปัจจุบัน, สภาพที่พึงประสงค์, โรงเรียนสุจริต, มาตรฐานการบริหารโรงเรียนบทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของแนวทางพัฒนาตามมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต 2) ประเมินความต้องการจำเป็นของแนวทางพัฒนาตามมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต 3) พัฒนาแนวทางพัฒนาตามมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต 4) ประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทางพัฒนาตามมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 47 คน และครู จำนวน 258 คน รวมทั้งสิ้น จำนวน 305 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้เกณฑ์ร้อยละ ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็นแบบปรับปรุง (PNIModified)
ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต โดยรวมอยู่ในระดับมาก สภาพที่พึงประสงค์ ของมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ความต้องการจำเป็นของมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริต มีค่าสูงกว่าค่าโดยรวม 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการบริหารงานบุคคล ด้านการบริหารทั่วไป และด้านผลลัพธ์และภาพแห่งความสำเร็จ
3) แนวทางพัฒนา ประกอบด้วย (1) การบริหารงานวิชาการ โรงเรียนควรมีการกำหนดวัตถุประสงค์ พัฒนาปรับปรุงหลักสูตรสถานศึกษาวัดและประเมินผลนักเรียน ปลูกผังคุณลักษณะ 5 ประการของโรงเรียนสุจริตให้เกิดกับผู้เรียน (2) การบริหารงบประมาณ โรงเรียนควรมีการดำเนินงานเกี่ยวกับรายรับ–รายจ่าย โดยคำนึงถึงความคุ้มค่าและเกิดประโยชน์สูงสุด เป็นไปตามระเบียบที่วางไว้ (3) การบริหารงานบุคคล โรงเรียนควรสรรหา เลือกสรรบรรจุคนเข้าทำงานอย่างเหมาะสม ยกย่อง ชมเชย เผยแพร่ผลงานของบุคลกรในโรงเรียน (4) การบริหารงานทั่วไป โรงเรียนควรมีการอำนวยความสะดวกด้านอาคาร สถานที่ และเปิดโอกาสให้บุคลากรในสถานศึกษา ผู้ปกครอง และชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการกำกับ ติดตาม ตรวจสอบการดำเนินงานของสถานศึกษา และ (5) ผลลัพธ์และภาพแห่งความสำเร็จ โรงเรียนควรมีผลที่เกิดจากการพัฒนาผู้บริหาร ครู นักเรียน สถานศึกษา และผลการดำเนินการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใสในการดำเนินงาน ตามคุณลักษณะของโรงเรียนสุจริต และ 4) ผลการประเมินแนวทางพัฒนาตามมาตรฐานการบริหารโรงเรียนสุจริตโดยรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และมีความเป็นไปได้อยู่ในระดับมาก
เอกสารอ้างอิง
จิณฑ์จุฑา ชูโตศรี. (2560). การพัฒนาแนวปฏิบัติในการเสริมสร้างคุณธรรม จริยธรรมและธรรมาภิบาลสำหรับโรงเรียนสุจริต. วิทยานิพนธ์ ศษ.ด. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ปรียาภรณ์ ตังคุณานันต์. (2562). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: มีน เซอร์วิส ซัพพลาย.
พิมพ์ชนก หชัยกุล. (2565). การพัฒนาแนวทางการบริหารตามมาตรฐานโรงเรียนสุจริต สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรทิพย์ ไชยมงคล. (2560). การศึกษาสภาพการดำเนินงานในโครงการโรงเรียนสุจริต กลุ่มโรงเรียนเชียงคำ 1 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพะเยา เขต 2. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.
รัชตาพร เสนามาตย์. (2561). รูปแบบคุณลักษณะผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนสุจริต สังกัดคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
วชิรวิทย์ นิติพันธ์ และสุวิทย์ ภานุจารี. (2563). รูปแบบการบริหารโรงเรียนสุจริตของผู้บริหารสถานศึกษาระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ดุษฎีนิพนธ์ ศษ.ด. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุพัตรา กุสิรัมย์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการบริหารจัดการโครงการโรงเรียนสุจริต ของโรงเรียนต้นแบบและโรงเรียนเครือข่ายในจังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ ค.ม. บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา. (2558). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนสุจริต. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
______. (2561). คู่มือหลักสูตรต้านทุจริตศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนสุจริต. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
Weston, A. (2017). Positive Behavior Interventions and Supports’ Relationship to The Eleven Principles of Effective Character Education. (Doctoral dissertation). Louisiana: Southeastern Louisiana University.
Komalasari, K, & Saripudin, D. (2015). Integration of Anti–Corruption Education in School’s Activities. American Journal of Applied Sciences, 12(6), 445–451.
Sulkowski, N. B. & Deakin, M. K. (2009). Does Understanding Culture Help Enhance Students Learning Experience. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 21(02), 154–166.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
