กระบวนการสื่อสารเพื่อสืบทอดภาษาเวียดนามของครอบครัวชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม
คำสำคัญ:
กระบวนการสื่อสาร, การสืบทอดภาษา, ชาวไทยเชื้อสายเวียดนามบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากระบวนการสื่อสารเพื่อสืบทอดภาษาเวียดนาม และ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการสืบทอดภาษาเวียดนามของครอบครัวชาวไทยเชื้อสายเวียดนามในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม เก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 20 คน ประกอบด้วย 1) กลุ่มผู้สูงอายุ จำนวน 5 คน 2) กลุ่มวัยกลางคน จำนวน 5 คน 3) กลุ่มเด็กและเยาวชน จำนวน 5 คน และ 4) กลุ่มบุคคลที่มีความรู้ ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับภาษาและวัฒนธรรมของชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม จำนวน 5 คน โดยการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปนัยแล้วสรุปผลวิจัยโดยการพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัย พบว่า 1) กระบวนการสื่อสารเพื่อสืบทอดภาษาเวียดนามของครอบครัวชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม ประกอบด้วย ผู้ส่งสาร สาร ช่องทางการสื่อสาร ผู้รับสาร และปฏิกิริยาป้อนกลับนั้น มีเพียงกลุ่มผู้สูงอายุที่ทำหน้าที่เป็นผู้ส่งสารและพยายามจะสืบทอดภาษาเวียดนามเพียงกลุ่มอายุเดียว และ 2) ปัจจัยที่มีผลต่อการสืบทอดภาษาเวียดนามของครอบครัวชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม ได้แก่ ปัจจัยส่วนบุคคล ประกอบด้วย ทัศนคติทางภาษาและความสามารถทางภาษา และปัจจัยทางสังคม ประกอบด้วย ครอบครัว โรงเรียน สมาคมชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม และหน่วยงานภาครัฐอื่น ๆ
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ วรหาร. (2556). การสื่อสารอัตลักษณ์ความเป็นเวียดนามของคนไทยเชื้อสายเวียดนามในหมู่บ้านมิตรภาพไทย-เวียดนาม อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ ว.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จตุพร ดอนโสม. (2551). การสร้างอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของคนไทยเชื้อสายเวียดนามบ้านนาจอก ตำบลหนองญาติ อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
จิตกวี กระจ่างเมฆ. (2560). อนุรักษ์และสืบทอดภาษาถิ่น: ภาษาลาวคลั่ง อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม. วารสารวิชาการและวิจัย มทร. พระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 2(2), 10-26.
จิตรดารมย์ รัตนะวุฒิ. (2560). มาตรการทางกฎหมายในการส่งเสริมการอนุรักษ์และการคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรม: กรณีศึกษา การแสดงออกซึ่งศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน. วารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น, 1(1), 135–169.
ณรงค์ศักดิ์ คูบุญญอารักษ์. (2560). บทบาทของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงด้านเศรษฐกิจ สังคมแลวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาศักยภาพชุมชน. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ณัฐพล ชารีรักษ์. (2563). การเลือกใช้ภาษาของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ผู้ไทในโรงเรียนธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ณัฐพล ณ สงขลา. (2563). บทบาทของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามในการส่งเสริมความสัมพันธ์ไทย-เวียดนาม: ศึกษาระหว่างปี ค.ศ. 2001-2019. รายงานการศึกษาส่วนบุคคล หลักสูตรนักบริหารการทูต. กรุงเทพฯ: สถาบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงการต่างประเทศ.
ทวี รุ่งโรจน์อุดมผล. สัมภาษณ์, 27 เมษายน 2564.
ธนทรัพย์ มีทรัพย์. (2549). พฤติกรรมการสื่อสารเพื่อการสืบทอดภาษาจีนในเขตชุมชนชาวจีนกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ นศ. ม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิภากร กำจรเมนุกูล. (2556). การสื่อสารการเมืองของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เฟื่องฟ้า ลัยมณี. (2556). การผสมกลมกลืนทางสังคมและวัฒนธรรมของชาวไทยเชื้อสายเวียดนามในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. เชียงราย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ภัสร์ธีรา ฉลองเดช. (2559). สถานการณ์และทัศนคติการใช้ภาษาตากใบ ในอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
มาฆะ ขิตตะสังคะ และคณะ. (2555). วัฒนธรรมและภาษาสื่อสารของกลุ่มชาติพันธุ์บริเวณภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย. รายงานการวิจัย. เชียงราย: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
ศิริรัตน์ ชูพันธ์ อรรถพลพิพัฒน์. (2556). ทัศนคติของคนกะเหรี่ยงที่มีต่อภาษากะเหรี่ยงและภาษาไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 5(1), 137-162.
สิเนหา วังคะฮาด. (2542). ภาวะหลายภาษาในชุมชนบ้านท่าคอยนาง ตำบลสวาย อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุนทราภรณ์ ตาลกุล. (2557). การสื่อสารเพื่อการสืบทอดภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ นศ.ม. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุนทราภรณ์ ตาลกุล สุภาภรณ์ ศรีดี และไพบูรณ์ คะเชนทรพรรค์. (2559). การสื่อสารเพื่อสืบทอดภาษาถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดสกลนคร. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(63), 169–179.
เหงียน ถิ ถ่าว. (2552). อัตลักษณ์ของคนไทยเชื้อสายเวียดนามในเขตเทศบาลนครอุบลราชธานี. การค้นคว้าอิสระ ศศ.ม. อุบลราชธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
เหนือขวัญ บัวเผื่อน. (2560). วัฒนธรรมการสืบทอดภาษาของชาวไทยเชื้อสายจีน ดอยแม่สลอง จังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(3), 282–295.
Chareerak, N. & Wongpinanwatana, W. (2018). Phu Thai Language Transmission in Phu Thai Ethnic Group in Renu Nakhon District, Nakhon Phanom Province.In Jung, H. (Ed.), Proceedings of International Conference Commemorating the 60th Anniversary of Korea-Thailand Diplomatic Relations (pp. 273-282). Seoul, Korea: Department of Thai, Hankuk University of Foreign Studies.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
