การพัฒนาชุดการจัดประสบการณ์เรียนรู้โดยใช้กิจกรรมกลุ่มร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหา เชิงสร้างสรรค์ตามแนวคิดของทอแรนซ์ที่มีผลต่อความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ความเชื่อมั่นในตนเองและทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมกลุ่มร่วมกับกระบวนการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ตามแนวคิดของทอแรนซ์ สำหรับเด็กปฐมวัย 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยหลังเรียนและก่อนเรียน 3) เปรียบเทียบความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัย หลังเรียนและก่อนเรียน 4) เปรียบเทียบทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัย หลังเรียนและก่อนเรียน และ 5) เปรียบเทียบทักษะการแก้ปัญหา ความเชื่อมั่นในตนเอง และทักษะทางสังคมที่ได้รับการอบรมเลี้ยงดูของผู้ปกครองของเด็กปฐมวัยต่างกัน กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กปฐมวัย อายุระหว่าง 4-5 ปี กำลังเรียนอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านนาอ่างม่วงคำ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2562 จำนวน 33 คน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster Random Sampling) ด้วยวิธีการจับสลากห้องเรียนมา 1 ห้องจาก 2 ห้องเรียนทุกห้องมีลักษณะคล้ายคลึงกัน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ ชุดการจัดประสบการณ์เรียนรู้ และแบบทดสอบแบบประเมินการอบรมเลี้ยงดูของผู้ปกครอง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบค่าที (t-test for Dependent Samples) การวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุคูณร่วมทางเดียว (One-Way MANCOVA) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมทางเดียว (One-Way ANCOVA)
ผลการวิจัยพบว่า 1. ประสิทธิผลของชุดการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ ที่พัฒนาขึ้นมีค่าดัชนีประสิทธิผลเท่ากับ 0.81 แสดงว่า ผู้เรียนมีความรู้เพิ่มขึ้น 0.81 หรือคิดเป็นร้อยละ 81 และมีค่าสัมประสิทธิ์ของความแปรผัน (coefficient of variation : C.V.) เท่ากับ 5.38 2. เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์ด้วยชุดการจัดประสบการณ์เรียนรู้ ที่พัฒนาขึ้นมีความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ความเชื่อมั่นในตนเองและทักษะทางสังคมหลังได้รับการจัดประสบการณ์สูงกว่าก่อนได้รับการจัดประสบการณ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. เด็กปฐมวัยที่มีลักษณะการอบรมเลี้ยงดูของผู้ปกครองต่างกันเมื่อได้รับการจัดประสบการณ์ด้วยชุดการจัดประสบการณ์เรียนรู้ ที่พัฒนาขึ้น มีความสามารถในการคิดแก้ปัญหา ความเชื่อมั่นในตนเองและทักษะทางสังคม แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
References
กรมวิชาการ หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัยพุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: กรมวิชาการ.
เกศรินธร ทารี. (2556). อิทธิพลการอบรมเลี้ยงดูเด็กต่อความคาดหวังในบทบาทของบิดาของนิสิตชาย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ปริญญานพนธ์ กศ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จิราภรณ์ ส่องแสง. (2550). ผลการใช้กิจกรรมศิลปะบูรณาการที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนคริทรวิโรฒ, 9(4), 66-79.
จุฑามาศ แก่นเพ็ชร และคณะ. (2559). โครงการเสริมสร้างสุขอนามัย สุขนิสัยเด็กปฐมวัย (กิจกรรมหนูน้อยสุขภาพดี). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
ชนกนาถ จริตซื่อ. (2549). การเปรียบเทียบพฤติกรรมความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดประสบการณ์แบบไฮ/ สโคป. วิทยานิพนธ์ ค.ม. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ณัฏฐนิช สะมะจิตร์. (2558). การพัฒนาความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย โดยการจัดประสบการณ์ด้วยกระบวนการทางวิจัย. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดุลยา จิตตะยโศธร. (2558). รูปแบบการอบรมเลี้ยงดู : แนวคิดของ Diana Baumrind's Parenting Stytes. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 29(4), 187-192.
ถนอมรัตน์ ประสิทธิเมตต์. (2558). พัฒนาการเด็กปฐมวัยไทย เขตบริการสุขภาพที่ 4. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
ธิรากร มณีรัตน์. (2556). การพัฒนาทักษะทางสังคมสำหรับนักเรียนออทิสติกใน โรงเรียนเรียนร่วม ระดับประถมศึกษาโดยใช้เรื่องราวทางสังคม. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นภเนตร ธรรมบวร. (2553). การพัฒนากระบวนการคิดในเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
. (2558). บทบาทของครอบครัวกับการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ
นิตยา ประพฤติกิจ. (2556). การพัฒนาเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
นุช เล็กประโคน. (2557). ผลการจัดกิจกรรมแบบปฏิบัติการทดลองที่มีต่อทักษะการแสวงหาความรู้ของเด็กปฐมวัย โรงเรียนเทศบาล 2 “อิสาณธีรวิทยาคาร” จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ ค.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
บุญฤทธิ์ บุญยงมณีรัตน์. (2554). ผลของการจัดการเรียนการสอนเรื่องน้ำโดยใช้กระบวนการคิดแก้ปัญหาอนาคตที่มีต่อพฤติกรรมการใช้น้ำตามแนวปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของเด็กวัยอนุบาล. วิทยานิพนธ์ ค.ม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผาสุก ปิ่นแก้ว. (2552). การศึกษาความสัมพันธ์การอบรมเลี้ยงดูในครอบครัวกับความคิดสร้างสรรค์ของเด็กก่อนเรียน. ปริญญานิพนธ์ วท.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
พิมพิกา คงรุ่งเรือง. (2542). การศึกษาลักษณะพฤติกรรมความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการ เคลื่อนไหวและจังหวะตามแกนแห่งการเรียนรู้ของไฮสโคป. ปริญญานิพนธ์ ค.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พิมพ์บุญ ไวว่อง. (2557). ความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่สอนโดยกิจกรรมเล่านิทานปลายเปิด ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านเป็ด อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. Journal of Education Khon Kaen University (Graduate Studies Research), 2(1), 127-135.
ภิรฎา กิจพัฒนาเจริญ. (2556). ผลพัฒนาความเชื่อมั่นในตนเองในการแสดงบนเวทีของ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม). วิทยานิพนธ์ ค.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
โรงเรียนบ้านนาอ่างม่วงคำ. (2561). รายงานการประเมินตนเองประจำปีการศึกษา 2561 สกลนคร. สกลนคร: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1.
ลักขณา สริวัฒน์. (2556). จิตวิทยาในชีวิตประจําวัน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ศุภฤทธิ์ ไชยเลิศ. (2557). ความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน. วารสารพิฆเนศวร์สาร, 11(2), 86–99.
สัณห์หทัยวิทยา รังสีพงษ์. (2556). ปัจจัยชีวสังคมแลการอบรมเลี้ยงดูที่เกี่ยวข้องกับ ความสามารถในการคิดอย่างมีเหตุผลรอบด้านของนักเรียนอาชีวะศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. ปริญญานิพนธ์ ค.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2562). กรอบยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2560-2579). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สิริมา ภิญโญอนันต์ตพงษ์. (2556). แนวคิดสู่แนวปฏิบัติ: แนวการจัดประสบการณ์ปฐมวัยศึกษา. กรุงเทพฯ: ดวงกลม.
สุวิทย์ มูลคำ. (2553). 19 วิธีจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะ. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
อารี รังสินันท์. (2550). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กนักเรียนวัยรุ่น. เอกสารการ สอนชุดวิชา พฤติกรรมวัยรุ่น หน่วยที่ 11 (ข). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช.