การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานแผนกศึกษาธิการและกีฬา นครไกสอนพมวิหาร แขวงสะหวันนะเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
คำสำคัญ:
Model, Development Model, Academic Leadership, Lao People Democratic Republicบทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ พัฒนาและตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สำนักงานแผนกศึกษาธิการและกีฬา นครไกสอนพมวิหาร แขวงสะหวันนะเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว วิธีดำเนินการวิจัยมี 2 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 พัฒนารูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา โดยการวิเคราะห์แนวคิด ทฤษฎี และเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวกับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา และระยะที่ 2 ตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบกลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย ผู้ยิหารโรงเรียนและครู จำนวน 92 คน ปีการศึกษา 2561 ใช้วิธีการเลือกชุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ คุณภาพของเครื่องมือ มีค่าอำนาจจำแนก 0.43-0.88 และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
- การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานแผนกศึกษาธิการและกีฬานครไกสอนพมวิหาร แขวงสะหวันนะเขต สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มี 4 องค์ประกอบ ดังนี้ 1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำทางวิชาการ 2) องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการ 3) กระบวนการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการ และ 4) ประสิทธิผลภาวะผู้นำทางวิชาการ
- ผลตรวจสอบความเหมาะสมของรูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา พบว่า โดยรวมและรายด้านมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก
คำสำคัญ : รูปแบบ, การพัฒนารูปแบบ, ภาวะผู้นำทางวิชาการ, สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ เชื้อบ้านเกาะ. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์. วิทยานิพนธ์ ค.ม. เพชรบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
กระทรวงศึกษาธิการและกีฬา. (2555). สรุปรายงานแผนกกระทรวงศึกษาธิการและกีฬา. แขวงสะหวันนะเขต: สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว.
จารุนันท์ อิทธิอาวัชกุล. (2553). บริหารคนเหนือตำรา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: กรุงเทพธุรกิจ.
จันทร์ธิมา รัตนโกสุม. (2561). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วิทยานิพนธ์ ค.ม. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ภัณฑ์รักษ์ พลตื้อ. (2556). การพัฒนาประสิทธิผลการปฏิบัติงานในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3 โดยใช้ภาวะผู้นำทีม. วิทยานิพนธ์ ค.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พัชรี พลอยเทศ. (2559). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 7(ฉบับพิเศษ), ไม่ปรากฏหมายเลขหน้า.
วีรศักดิ์ มุงคุณ. (2557). การพัฒนารูปแบบการบริหารคุณภาพของโรงเรียนอาชีวศึกษาเอกชน. วิทยานิพนธ์. ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
อุดม สิงห์โตทอง. (2550). การศึกษาภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชลบุรี เขต 2. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2557). แผนการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 10 (2545-2559). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุขฤทัย จันทร์ทรงกลด. (2558). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดจันทบุรี สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. วิทยานิพนธ์ ศค.ม. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานปฏิรูปการศึกษา. (2543). ปฏิรูปการเรียนรู้ผู้เรียนสำคัญที่สุด. กรุงเทพฯ: บริษัทพิมพ์ดี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2543). การประกันคุณภาพภายใน. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2553). หลักเกณฑ์และวิธีการพัฒนาข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาก่อนแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการสถานศึกษา. วารสารข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. 30 เมษายน-พฤษภาคม, หน้า 30-32.
Austin, G. E.; & Reynold, J. D. (1998). Managing for Improved School Effectiveness: An International Survey. School Organization. Alig-Mielcarek.
Cunningham, W.G. & Cordeiro, D.A. (2009). Educational Administration: A problem-based approach. Boston: Allyn and Bacon.
Chell, Jan. (2001). Introducing Principal to the Role of Instructional Leadership A Summary of Master’s Project. Available : http://www.ssta.sk.ca/research/. May 30th, 2017.
Edmonds, R. (1999). Some schools work and more can. Social Policy, 9(1), 28-32.
Glickman, C. D. (2007). Super vision and instructional leadership: A developmental Approach. (7th ed.). Boston: Pearson.
Huber, D. L. (2007). Leadership and Nursing Care Management. (3rd ed.). Philadelphia: Saunders Elsevier.
Jana M. & W. K.Hoy. (2005). A Theoretical and Empirical Analysis of The Nature, Meaning, and Influence of Instructional Leadership. The Ohio State University.
Lashway, M. (2002). Blended Learning and sense of community: a comparative analysis with traditional and fully online graduate course. Available from http://www.irrodl.org/content/. May 30th, 2017.
Louis, K. S. (2002). Changing the culture of school: Professional community, organizational learning, and trust. Journal of school Leaderships. p. 16.
McEwan, E. K. (2003). 7 steps to effective instructional leadership. California: Corwin Press.
Sergiovanni, J. and other. (2004). Educational Governance and Administration. (3rd ed.). Baston: Allyn and Bacon.
Van Deventer, I., & Kruger, A. G. (2003). An educator’s guide to school management skills. Pretoria: Van Schaik
Yukl, G. A. (2002). Leadership in Organization. (5th ed.). New Jersey: Prentice-Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความทุกบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร ถือว่าเป็นลิขสิทธิ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร
