ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมในธุรกิจโลจิสติกส์สีเขียว กรณีศึกษาบริษัท ดีดีดี จำกัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลที่แตกต่างกันมีผลต่อปัจจัยด้านแรงกดดันเชิงกลยุทธ์และปัจจัยการมีส่วนร่วมในธุรกิจโลจิสติกส์สีเขียว (2) เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงกลยุทธ์ที่มีความสัมพันธ์กับปัจจัยเชิงกลยุทธ์และปัจจัยด้านแรงจูงใจในการมีส่วนร่วมด้านโลจิสติกส์สีเขียว และ (3) เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงกลยุทธ์ที่มีผลต่อปัจจัยการมีส่วนร่วมด้านโลจิสติกส์สีเขียวของบริษัทที่เป็นกรณีศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารและพนักงานสายงานสนับสนุน (Back office) จำนวน 265 คน โดยการเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์ ด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง และอาศัยความสะดวก และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบความแตกต่าง สถิติไคสแควร์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุ 21–34 ปี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ดำรงตำแหน่งพนักงานทั่วไป อายุงานมากกว่า 1 ปีแต่ไม่เกิน 3 ปี และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 30,001–50,000 บาท ปัจจัยแรงกดดันเชิงกลยุทธ์และแรงจูงใจในการมีส่วนร่วมด้านโลจิสติกส์สีเขียวโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด อายุ ระดับการศึกษา และตำแหน่งงานที่แตกต่างกันส่งผลต่อปัจจัยแรงกดดันเชิงกลยุทธ์ ขณะที่รายได้ที่แตกต่างกันส่งผลต่อการมีส่วนร่วมด้านโลจิสติกส์สีเขียวอย่างมีนัยสำคัญ และปัจจัยแรงกดดันเชิงกลยุทธ์มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมด้านโลจิสติกส์สีเขียวทุกด้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) และผลการวิเคราะห์แบบถดถอยเชิงเส้นพหุคูณ ชี้ว่าแรงกดดันเชิงกลยุทธ์มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมในธุรกิจโลจิสติกส์สีเขียว ด้านการมีส่วนร่วมมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านโลจิสติกส์สีเขียวกับด้านความร่วมมือกับคู่ค้าและกับด้านประโยชน์ที่รับรู้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความและบทความในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ เป็นแนวคิดของผู้เขียน ไม่ใช่ความคิดเห็นและความรับผิดชอบของคณะผู้จัดทำ บรรณาธิการ กองบรรณาธิการ วิทยาลัยนวัตกรรมการจัดการ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ข้อความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการีพิมพ์ในวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ หากบุคคลใดหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือกระทำการใดๆ จะต้องได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
คำนาย อภิปรัชญากุล. (2550). โลจิสติกส์และการจัดการซัพพลายเชน. โฟกัสมีเดีย แอนด์ พับลิชชิ่ง.
ธนภูมิ สันติรัตนามงคล และรัชยา ภัคคดีจิต. (2568). การจัดการโลจิสติกส์สีเขียวกับการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 17(1). 120–131.
กาจปกรณ์ นิลอรุณ และ ประสพชัย พสุนนท์ (2568). การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ: ปัจจัยเชิงสาเหตุและผลกระทบของการใช้โลจิสติกส์สีเขียวในภาคธุรกิจ. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 13(1), 129–141.
ล้วน สายยศ, และอังคณา สายยศ. (2538). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). สุวีริยาสาส์น.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2538). การบริหารการตลาดยุคใหม่. พัฒนาศึกษา.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาระบบโลจิสติกส์ของประเทศไทย พ.ศ. 2566–2570. https://www.nesdc.go.th
Ahi, P., & Searcy, C. (2013). A comparative literature analysis of definitions for green and sustainable supply chain management. Journal of Cleaner Production, 52, 329–341. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2013.02.018
Ahmad, F., Hossain, M. B., Rahman, M. M., & Ali, M. (2023). Green HRM practices and knowledge sharing improve environmental performance by raising employee commitment to the environment. Sustainability, 15(6), Article 5040. https://doi.org/10.3390/su15065040
Bangwal, D., Chaudhary, A., Kumar, R., & Singh, S. (2025). Green HRM, employee pro-environmental behavior, and environmental commitment. Acta Psychologica, 258, Article 105153. https://doi.org/10.1016/j.actpsy.2025.105153
Cheng, H., Chaudhry, H. R., & others. (2024). Unlocking greener supply chains: A global innovative perspective on the role of logistics performance in reducing ecological footprints. Journal of Innovation & Knowledge, 9(4), Article 100612. https://doi.org/10.1016/j.jik.2024.100612
Christopher, M. (2016). Logistics & supply chain management (5th ed.). Pearson.
Daikin Industries Ltd. (2024). Environmental vision 2050 and science-based targets report.
Duzgun, E., & Atay, E. (2025). The moderating role of stakeholder involvement in GHRM–GSCM integration: Evidence from Vietnamese logistics firms. Cleaner Logistics and Supply Chain, 15, Article 100213. https://doi.org/10.1016/j.clscn.2025.100213
European Commission. (2025). Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM). https://taxation-customs.ec.europa.eu/carbon-border-adjustment-mechanism_en
Geng, R., Mansouri, S. A., Aktas, E., & Yen, D. A. (2024). Examining customer pressure and green supply chain management practices: The role of institutional logics. International Journal of Production Economics, 278, Article 109446. https://doi.org/10.1016/j.ijpe.2024.109446
GHG Protocol. (2013). Corporate value chain (Scope 3) accounting and reporting standard. World Resources Institute. https://ghgprotocol.org/corporate-value-chain-scope-3-standard
Hariyani, D., Hariyani, P., Mishra, S., & Sharma, M. K. (2024). A literature review on green supply chain management for sustainable sourcing and distribution. Waste Management Bulletin, 2(4), 370–383. https://doi.org/10.1016/j.wmb.2024.11.009
Katz, I. M., Rauvola, R. S., Rudolph, C. W., & Zacher, H. (2022). Employee green behavior: A meta-analysis. Corporate Social Responsibility and Environmental Management, 29(5), 1146–1157. https://doi.org/10.1002/csr.2260
Kim, D., Na, J., & Ha, H.-K. (2024). Exploring the impact of green logistics practices and relevant government policy on the financial efficiency of logistics companies. Heliyon, 10(10), Article e30916. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e30916
Kitsis, A. M., & Chen, I. J. (2021). Do stakeholder pressures influence green supply chain practices? Exploring the mediating role of top management commitment. Journal of Cleaner Production, 316, Article 128258. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2021.128258
Kreeratiratanalak, A., Klinsrisuk, R., Sukwicha, S., & Wichitphong, S. (2025). Translating corporate sustainability policies into employee pro-environmental behaviors: Evidence from Thai organizations. Sustainability, 17(16), Article 7393. https://doi.org/10.3390/su17167393
Liu, C., & Ma, T. (2022). Green logistics management and supply chain system construction based on Internet of Things technology. Sustainable Computing: Informatics and Systems, 35, Article 100773. https://doi.org/10.1016/j.suscom.2022.100773
Mentzer, J. T., DeWitt, W., Keebler, J. S., Min, S., Nix, N. W., Smith, C. D., & Zacharia, Z. G. (2001). Defining supply chain management. Journal of Business Logistics, 22(2), 1–25. https://doi.org/10.1002/j.2158-1592.2001.tb00001.x
Nabilla, A., Wibowo, A., & others. (2025). The role of green supply chain management and environmental management practices in enhancing enviropreneurship performance: Evidence from Indonesian tourism SMEs. Discover Sustainability, 6, Article 22. https://doi.org/10.1007/s43621-025-01629-4
Ning, J., Liu, B., & Xu, Y. (2025). Does green supply chain management improve corporate sustainability performance? Evidence from China. Environmental Impact Assessment Review, 112, Article 107828. https://doi.org/10.1016/j.eiar.2025.107828
Pan, S., Ballot, E., & others. (2025). New normal, new norms: Towards sustainable and resilient global logistics and supply chain management. Transportation Research Part E: Logistics and Transportation Review, 199, Article 104120. https://doi.org/10.1016/j.tre.2025.104120
Sánchez-García, E., Marco-Lajara, B., Úbeda-García, M., & García-Lillo, F. (2024). Guiding organizations toward sustainable success: The relationship between green human resource management, green intellectual capital, and environmental performance. Corporate Social Responsibility and Environmental Management. https://doi.org/10.1002/csr.2925
Sbihi, A., & Eglese, R. W. (2010). Combinatorial optimization and green logistics. 4OR, 8(2), 99–116. https://doi.org/10.1007/s10288-009-0110-7
Tang, G., Ren, S., Wang, M., Li, Y., & Zhang, S. (2023). Employee green behaviour: A review and recommendations for future research. International Journal of Management Reviews, 25(2), 297–317. https://doi.org/10.1111/ijmr.12328
Tetteh, F. K., Owusu Kwateng, K., & Mensah, J. (2024). Green logistics practices: A bibliometric and systematic methodological review and future research opportunities. Journal of Cleaner Production, 476, Article 143735. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2024.143735
United Nations Framework Convention on Climate Change. (2022). Thailand’s long-term low greenhouse gas emission development strategy (Revised version). https://unfccc.int/documents/622276
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development.
World Commission on Environment and Development. (1987). Our common future. Oxford University Press.
Zacher, H., Rudolph, C. W., & Katz, I. M. (2023). Employee green behavior as the core of environmentally sustainable organizations. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10, 465–494. https://doi.org/10.1146/annurev-orgpsych-120920-050421
