The Study of Spawning Grounds and Nursery Grounds of the Mekong Giant Catfish from the Perspectives of Ethnic Cultures and Indigenous Wisdom in the Mekong Areas

Main Article Content

พลวัฒ ประพัฒน์ทอง
ปรีชา อุปโยคิน

Abstract

The research has the objectives to study the culture and indigenous wisdom in the Mekong areas as related to the Mekong giant catfish. The Mekong giant catfish is the world’s largest fresh water fish that has no fish scale and they are found only in the Mekong River. The research investigated the indigenous wisdoms and cultures as affected by the change and development of Greater Mekong Basin Sub-region and explored spawning grounds and fingerlings nursery grounds of the Mekong giant catfish on the Mekong culture and indigenous wisdom base on the Geographic Information System (GIS). The study was conducted by qualitative research, to explore the area of Mekong River in Chiang Rai province. The study findings were as follows: The Mekong giant catfish had been given different meanings based on the development of all states that share the border of Mekong River. Thereafter, the meaning of Mekong giant catfish disappeared from the cultural system of villagers. However, the indigenous wisdom of Mekong giant catfish has still existed in Thai and Lao wisdoms. The study identifies the conserve area for the reproduction of Mekong giant catfish as spawning grounds and fingerling nursery grounds of the Mekong giant catfish in Chiang Rai province.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
[1]
ประพัฒน์ทองพ. and อุปโยคินป. 2018. The Study of Spawning Grounds and Nursery Grounds of the Mekong Giant Catfish from the Perspectives of Ethnic Cultures and Indigenous Wisdom in the Mekong Areas. Journal of Community Development and Life Quality. 3, 1 (Jul. 2018), 41 - 48.
Section
Research Articles

References

กรมทรัพยากรน้ำ. 2553. สถานการณ์แม่น้ำโขง. รายงานกรมทรัพยากรน้ำ จังหวัดเชียงราย, เชียงราย.

เกรียงศักดิ์ เม่งอำพัน. 2551. คู่มือฐานการเรียนรู้ปลาบึก. โครงการวิจัยปลาบึกแบบบูรณาการ คณะเทคโนโลยีการประมงและทรัพยากรน้ำ มหาวิทยาลัยแม่โจ้. จิกะการพิมพ์, เชียงใหม่.

ขัตติยา ขัติยวรา. 2557. การคุ้มครองภูมิปัญญาท้องถิ่นภายใต้กระแสโลกาภิวัฒน์ กรณีศึกษา: การทำตะเกียงน้ำมันพืชแบบโบราณของ ชุมชนปงยางคก อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต 2(1): 81-88.

จังหวัดเชียงราย. 2552. โครงการอนุรักษ์ปลาบึกแม่น้ำโขง, รายงานการประชุม วันที่10 มีนาคม 2552 ณ ศาลากลาง จังหวัดเชียงราย, เชียงราย.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. 2545. สัญวิทยา โครงสร้างนิยม หลังโครงสร้างนิยม กับการศึกษารัฐศาสตร์. วิภาษา, กรุงเทพฯ.

นพรัตน์ ละมุล. 2549. แม่โขงโพสต์: คิดถึงปลาบึก สำนักพิมพ์ง่ายงาม, กรุงเทพฯ.
พลวัฒ ประพัฒน์ทอง. 2549. ตำราการทำนายด้วยกระดูกไก่ บ้านห้วยน้ำขุ่น อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงรายใน ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับไก่จากพิธีกรรมและคติความเชื่อในกลุ่มชาติพันธุจังหวัดเชียงราย. โครงการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์อารยธรรมลุ่มน้ำโขง, เชียงราย.

ฟูมิฮิโตะ, อะกิฌิโนะมิยะ. 2550. ไก่กับคน: จากมุมมองชีวชาติพันธุ์วิทยา. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พลับลิชชิ่ง, กรุงเทพ.

วินัย สมประสงค์ จารุวรรณ จาติเสถียร ชนกานต์ สมิตะสิริ วรรณา ปัญจสมานวงศ์ และชัยนาท ชุ่มเงิน. 2556. บทบาทของกองทุนคุ้มครองพันธุ์พืชกับการอนุรักษ์พันธุ์พืชในประเทศไทย. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต 1(3): 123-128.

ศิราพร ณ ถลาง. 2548. ทฤษฎีคติชนวิทยา วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ตำนาน นิทานพื้นบ้าน: ศูนย์คติชนวิทยา คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

สุกัญญา สุจฉายา. 2549. ไก่เสี่ยงทายตัวแรกจากตำนานชนชาติไทย: การตีความตำนานใน ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับไก่จากพิธีกรรมและคติความเชื่อในกลุ่มชาติพันธุจังหวัดเชียงราย. โครงการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์อารยธรรมลุ่มน้ำโขง, เชียงราย.